dorem animi ostendit. — gdsdgol, fratres) Appellatio frequens, sancta, omnibus apta, simplex, dulcis, magnifica. Juvat hoe loco expendere titulos, quibus utuntur apostoli. Nomina propria rarius ponunt, Corinthii, Timothee ete. Fratres saepissime dicit Paulus; in- terdum, hortans, dilecti, vel, fratres mei dilecti. Jacobus, JSratres, Jratres mei, fratres mei dilecti: Petrus et Judas semper, dilecti: Johannes, dilecti, saepe; semel, fratres; plus semel, filioli, ut Pau- lus, fli Timothee. — xagnov oye, fructum haberem) Habere, ver- bum eleganter positum, medium inter accipere et dare. quod aliis prodest, ipsum Paulum juvat. Id pro fructu habet, Phil. 4, 22. Ubi- que aliquid in foenore positum habere vult. Hanc cupiditatem quo- dammodo temperat, quum se debitorem versu sequente ait. Et postulat et debet. v. 42.44. Ex his duobus nervis firmatur versus 45. xudoc¢, sicut) Bonum apud quam plurimos se extendit.
v.44. anol ve xai BagSaoors, Graecis juxta atque Barbaris) Graecis hos annumerat, ad quos Graece scribit. Haec divisio in Graecos et Barbaros omnes gentes complectitur. Sequitur altera, sapientibus juxta et insipientibus. namque inter Graecos erant etiam insipientes, inter Barbaros etiam sapientes. Omnibus, inquit, sum debitor, ex divino mei ad omnes missu, et omnium servus. 2 Cor. 4, 5. Qui sapientia vel potentia praestant, iis tamen necessarium est evangelium: ceteri, non excluduntur. Col. 4, 28. not.
v.45. ovrw, sic) adeo. Est quasi epiphonema, et illatio a toto ad partem insignem.— ro xac’ éué) id est, meum, sive ego, qua- tenus non impedior. Sic Ezr.6,414., sad 0 oixog auré to nav éeme moindrjoerar.— meotupov, promtum) subaudi est. 3 Mace. 5, 23. (26.) TO meCdUpOY tH Paorhéws év Erolum xEioGar. — év Gon, Romae) sapientibus, coll. versu praecedente: potentibus, collato versu se- quente, et 4 Cor. 4,24. Itaque hoc, Romae, iteratur cum emphasi. Roma, caput et theatrum orbis terrarum. — evayyehioucd-ar, evan- gelizare) Latet hic Propositio: Seribam, quae coram vellem dicere, de Evangehio. Aa
v.46. ov yao énacoyvvouae, non enim erubesco) Remissius, ut in exordio, loquitur: postea dicit, habeo gloriationem, cap. 45, 17. Mundo evangelium est stultiia et infirmitas, 4 Cor. 4, 48. quare mundi opinione esset erubescendum, Romae praesertim: sed Paulus non erubescit. 2 Tim. 4, 8. 2 Cor. 4, 2. — r& yousé, Christi) Cur Paulus non appellarit h. 1. evangelium DEI aut FILIT DEI, bene docet Baumgartenius ; sed rationes, quas affert, non plus valent ad legendum ré yousé, quam ad omittendum. Facile rationes ubivis in utramque partem excogitantur: sed testes praevalent, atque hoc loco testes, qui omittunt, sufficiunt. Vid. App. erit. Ed. II. ad h. 1. aK ou- vous es, virtus Dei) magna et gloriosa. 2 Cor. 40, 4. — #¢ ow- rnoiav, in salutem) Ut summam evangelii Paulus hac epistola, sic epistolae summam versu hoc et sequente complectitur. Proprius igitur hic locus est ad exhibendum epistolae conspectum. Est in ea
I. Exordium. Cap. I. 1—45. II. Propositio, cum summario confirmationis: 4. de fide et justitia: | 9. de salute sive vita:
3. de Omni credente, Judaeo et Graeco. 16. 47: _ Tribus hisce partibus, quarum prima a cap. I, 48. ad