A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 14

44 Rom. Ii, 4—7.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

v. 4. 7) an. Homines facile fiunt contemtores bonitatis, dum judicium divinum non sentiunt. Particula an, 7, proprie disjungit opinionem vanam effugiendi, et thesaurizationem — irae apertam, per abusum ipsius bonitatis. — yOnsornros , HYOYTS, Haxoodumias , be- nignitatis, tolerantiae , longanimitatis) quum tu et peccasti et pec- cas et peccabis. [Benignitate iram suam DEUS cohibet, v. 5.: tolerantid ignotum se quasi tenet, donec revelatur, v. 5.: "longani-

_mitate justum suum judicium procrastinat , ibid. V. g.| Mox haee omnia significat 0 qensov benignitas Dei. Etiam ii potuere et de- buere resipiscere, qui olim damnabuntur. — ayvowy, ignorans) Mi- ratur Paulus hane ignorantiam. — eyer) ducit suaviter: non cogit pent Shae

y. 5. 6&, sed) Antitheton inter divitiarum bonitatis contemtum et a thesaurum irae. — oxdnoornra, duritiem) Antitheton, yon- Sov. — camer avoncor xaodiav) Antitheton, weravoray. Volebat di- cere, ameraronolay, a quo verbo recentiores non abhorrent: sed Pau- lus vitavit verbum insolens. — @xoaveileeg, colligis) etsi tu, 0 ho- mo, putas te colligere beata omnia. O quid potest homo colligere tot horis vitae suae, in utramque partem! Matth. 48, 24. ATim. 5; 48.

— oraurq) tibi ipsi, non alteri, quem judicas. — ooyry — coy, iram — irae) Aguvotng sermonis , magna Vi. Cur multi non sen- tiunt iram? nondum est dies irae. erit autem. — év nugog) év, de tempore, praesens notat: e/g, futurum. Mlle dies jpraesens est Deo. Potest autem hoe construi etiam cum ooyrjv. — anoxahvwpens, re- velationis) Quum Deus revelabitur , occulta hominis revelabuntur. v.16. — zai dvxacoxoroias) Particulam xut testium copia longe po-

tior et irrefragabile apostoloque dignissimum a@voxis et donde pews antitheton (quale est etiam inter avoxny et Evdevk uy, ¢. 3, 26. Ps. 50, 21.) corroborat: v. Any Tg LONSOT TOS ,, wal THs avons, xal tHs

aKxooduplas: v. 5. ooyns Kol anoKadU pens , xal txaroxgrolas. Avoyy et dnoxahywes respiciunt Deum, et inter se conferuntur, ut avoyn et Evderées i. 5; 25. s. “pangodvuce et dexaroxgrola s spectant peccatorem: yonsorns et coyy, ponuntur generatim. Quare non fuit omittenda xa? particula a quibusdam: quam exhibet etiam Orig. ¢.

Jels. in ms. Basileensi, ut docet Sam. Battierius in Biblioth. Brem. Class. VI. p. 98. Pro anoxadupeng habet Alex. avranodcoswe. Hane varietatem ex alliteratione ad verbum exodwoe natum, et aperte absonam, praetermisi antehac, neque ea nunc ad tuendum illud xa? continuo subsequens utor. Novatum dexacoxorotag verbum in re a mortalibus antea non agnita notat Erasmus.

v.6. 09 anoduaes éxasw xara ta éoya avré) Sic LXX plane Proy. 24, 42. it. Ps. 62, 45.: ov emodwoseg xrd. Dictum hoe, et in- fra, v. 44. inprimis saepe citatur. — anodwoee) reddet: non modo dabit, sed retribuet. [Hance consiliorum tuorum normam fac con- stituas. V. g.|— xara, secundum) Paulus describit eos, qui vel vi- tam vel mortem consequentur, generaliter, et pro captu eorum, cum quibus hoe loco res ei est, praescindens adhuc a speciali ratione sa- lutis obtinendae vel amittendaec. Ergo hic locus non facit pro merito operum.

v. 7. 8. toig uév — xorg dé, his quidem — iis vero) Majus dis- erimen, quam multi nune putant.

V. 7. TOI) SC. ovar, coll. vy, seq. nam sare (vid. Act. 25, 23.) hte

:

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →