i : ’ fere ponitur , ut 2, v. seq. nisi quod 2& sonat quiddam peccatori naturale ; xaca, quiddam superveniens. Differentiam videbis, si particulas inter se permutaveris: é umonovizg urd. Ita roi et En- réov stant in appositione, per asyndeton. — Umomovny éoye, pa- tientiam operis) Sie patientia spe 1 Thess. 4,3. Unouovy, patientia, includit h. 1. obedientiam, constantiam, eamque submissam. — éoye, operis) Magna vis in singulari numero. Phil. 4,6. Ap. 22,12. — co- av, gloriam) Constructio: rots dokav xxi. Snréocy, (anoduoer) Sarr’ tis, qui gloriam ete. quaerunt, (reddet) vitam. Amor purus non ex- eludit fidem, spem, desiderium. 4 Cor. 15, 58. —- Cyréov, quaerenti-
bus) cum tu, Judaee, tibi non opus esse quaesito putes. [Industria
requiritur. V. g.
_ ¥.8. roig dé & égubstag, tis vero qui sunt ea contentione) Hor- ruit Paulus expresse dicere: Deus reddet iis, qui sunt ex conten- tione, mortem sive aeternam perniciem. quare eam rem conscientiae peccatoris ex antitheto praecedente subaudiendam relinquit; reddet, non sane vitam aeternam: sermonemque flectit ad ea quae sequun- tur. Itaque roig h. 1. vim habet > praefixi, notantis quod attinet, conf. ¢. 4,42. not. Ideo non incommode sequitur, éxi naéoav —. nam sic quoque Ex. 20, 5., éal réxva, éni TOLENY Kal TELAOTHY ye- vear, tog modo! me. Porro é&, ex, ut v.27. et saepe, notat par- tem sive sectam: iis, qui sunt ex parte sive natione contentiosa, tui, Judaee, similes, Deo refragantes. Character pseudojudaismi, imobe- dientia, contumacia, impatientia. — rij adyOelq rh adtxia, verita- ti: injustitiae) Saepe haec duo inter se opponuntur. 4 Cor. 43, 6. 2 Thess. 2,140.42. veritas continet justitiam: et injustitia connotat mendacium. — Supog wai 6oyj) LXX, Ps. 78, (77.) 49.: Ovpoy nae Coy» xai Oliyry. Fuucs infligit poenam: dgy7 persequitur culpam. Vocabulorum proprictas perspicitur ex Eph. 4, 54. 32., ubi ri ogyij opponitur ro yaoileaPas, et rm Guu vo svonduyyvor. Puucg Stoi- cis definitur ogy woyouevyn. Nec aspernandum illud Ammonii, dv- cg mév ége modcxaroos’ ooyn dé mohuygorios mvyorxaxia.
v.9. Oliwes xai sevozwola, afflictio et anaietas) Gdiytg, af- flictio, in praesens: sévozwola, anxietas, de futuris. OAlwes, afflictio premit: sevoywoia aestuat et urget. Job. 15, 20. seqq. Argumen- tum est in his verbis, de ultrice justitia Dei. nam ira Dei eo ten- dit, ut creatura peccans, iram et omnia adversa experiens, discat odisse se ipsam, quod contra Deum fecerit. quod justissimum odium sui quamdiu creatura fugit, in poena est. — naoa» wrynv, omnem animam) Hoc vocabulo adjuvatur universalitas sermonis. ¢. 43, 4. — noarov, primum) Sic Psalm. 94, 10.: Qui gentes castigat, nonne ar- guet (vos in populo ?) Judaei particeps Graecus.
v.10. d0fe 62 xal ryur, gloria vero et honor) Gloria, ex di- vino beneplacito: honor, ex divina remuneratione: et pax, in prae- sens et in perpetuum. Nam d2, vero, exprimit oppositionem inter ira et gloria, indignatio et honor, afflctio anxietasque et pax. coll. c. 3, 17.46. quorum lacta spectantur, ut ex Deo proficiscuntur ; ad- versa, ut ab homine persentiscuntur: hace enim absolute in nomi- native ponuntur, cum illa e contrario in v. 7. in accusativo ponan- tur, ut talia, quae Deus impertiat.. Sed cur opponuntur honor et dolor: quum honoris contrarium sit ignominia, voluptatis dolor ? Resp. In hoc praecise loco attendendum ad vocem eonvn, pax,
46 ROM. Ul, 10— 44.
' quae hete dolori, nimirum afflictioni anwietatique opponitur. Cete- rum Es. 65, 43. gaudium (et honor) pudori (et dolori) opponitur: utraque parte concise expressa et ex opposito suo supplenda. Prae- terea in bonorum genere summum est honor; in poenarum genere, dolor: et summus gradus, inferiores includens, summo gradui oppo- nitur. sic gloriatio et vae. 4 Cor. 9, 16. on
v.9.40. xareoyalousvs’ éoyalouevm) Differentia horum verbo- rum facilius sentitur, quam explicatur: facilius ridetur, quam refu- tatur. Alia differentia: de poena dicitur, éai wvyynv' nam poena incumbit, et anima feret invita: de praemio, marti ra éoyaloueva, dativus commodi.
v.42. door yag, quotquot enim) Gentes: et quotquot, Judaei. — avoumg) Hoe bis ponitur per antanaclasin, hoe sensu, ovx gy vo- um, Ov dca vous, ut patet ex antitheto. — sjuagroy) peccarunt: praeteritum, pro judicii tempore. — xai awolevras, etiam peribunt) etiam notat convenientiam modi peccandi et intereundi. et pertbunt ait: neque enim commodum erat dicere, avouwg, sine lege judica- buntur; ut mox apte dicit, per legem judicabuntur. — év vouw) cum lege, non avduwg. i. ec. cum legem haberent. — dua vous, per legem) c. 3, 20.