v.4. Ovdév wow viv xatraxouua, nulla ergo nune condemnatio) Nune venit ad liberationem et libertatem. Non autem ponit adver- sativam dé, autem, sed conclusivam eoa, ergo: (conf. ad cap. 2, 4.) quia jam in fine capitis 7. confinia hujus status attigit. Nunc etiam plane ex diverticulo eximio in viam redit, quae habetur c. 7,6. In- dicio est et posita ibi et hic resumta nunc particula, quae tempus praesens (ut Germ. wiirklich) denotat. Ad condemnatio ref. con- demnavit. v. 3.
v.1.2. mwegetaréorv’ 0 yao vouog, ambulantibus: lex enim) Suspendit orationem aetiologia per parenthesin (lew enim mortis: ambulantibus v. 4.) qua per epanalepsin clausa, orationem complet illud, sed secundum spiritum. ubi ro sed potius ad non v.4., quam ad non v.4., opponitur. Zo sed secundum spiritum (aie xara mvevua) gravissimi testes priore loco praetermittunt: retinet cel. Baumgartenius. At continuo tractat Paulus illud, «7 xara oaoxe, non secundum carnem: deinde in progressu addit alle xara mved- fa, sed secundum spiritum, v. 4. not.
v.2. vouog c& mrevpatosg, lex spiritus) evangelium cordi in- seriptum. coll. ¢. 5,27. 2Cor. 3,8. Spiritus vivificat: et haee vita, vegetat Christianum. — ndevdzowoe ue, liberavit me) Verbum lene, in praeterito: antea posuerat verbum gravius, évoerae, in futuro,
Quod homini sub lege difficile videtur, id gratia facillimum reddit, vel potius ipsa facit. Utrumque opponitur zo) captivantem. ¢. 7, 23. — to amaorias xai t& Gavars, peccati et mortis) Respicit ea, quae pro lege Dei dixit c. 7, 7. et 45. Observa, quod hic ponitur et, ineunte versu non ponitur, in antitheto, spiritus vitae, ubi aut est asyndeton, spiritus, vitae, aut ita resolvendum, to nvedua tio Swng, spiritus vitae. <
v. 3. ro) Habet hoc vim epitheti, sic simpliciter resolvendi: Deus perfecit condemnationem peccati, legi impossibilem. Deus (id quod Lex non poterat, nempe condemnare peccatum, salvo peccatore,) con- demnavit péccatum in carne. 70 advvatoy impossibile h. 1. valet active: et Lutheri paraphrasis est ex sensu apostoli. vid. Wolfii Cur. ad h. 1. — cé rome) legis, non modo ceremonialis, sed etiam mora- lis. nam si lex moralis expers esset hujus impossibilis, non opus fuisset, mitti filium Dei. Porro impossibile, privatio, praesupponit habitum: olim potuit justitiam et vitam praestare lex. ¢. 7,40. Hine homo primae illius viae vestigia etiam post lapsum tam libenter se- guitur. — éaur&) idvoy, v.32., swum, in quem nil poterat peccatum et mors. — méuwug, mittens) Hoe quandam quasi elongationem Filii a Patre, ut esset mediator, denotat. — éy duorwmare oagxcs apao- tiag, in similitudine carnis peccati) Constr. cum xatéxguve, con- demnavit. Nos cum carne nostra peceato penitus infecta debuera- mus morti dedi: sed Deus, in similitudine carnis illius (nam simi- litudinem requirebat justitia) i. e. in carne Filii sui vera eademque sancta, e¢ (quidem) pro peccato, condemnavit peccatum illud, (quod erat) in carne (nostra,) ut nos liberaremur. é» in constr. cum con- demnavit. coll. per, c. 7,4. — méegl amagriag trv auagriay, pro peccato peccatum) Substantivum iteratum, uti Luc. 44, 47. not. di- visa domo, cadit domus. Sed hic accedit Ploce, ut indicat articu- lus posteriore tantum loco positus. hi duo termini ad se invicem re- feruntur, ut similitudo carnis et caro. TIegi, pro: mei auagriag est instar nominis, uti Ps. 40, (39,) 7. sic Ebr. 10, 6. 8. Sed hic, in ep. ad Rom. sic resolvo: condemnavit Deus peccatum eo nomine, quod peccatum est. Peceatum, ut peccatum, est condemnatum. Sic bis ponitur peccatum, eodem significatu, (non duplici, ut fit in an-, tanaclasi) sed articulus ry addit epitasin. — zurexoeve, condemna- vit) omnem vim ademit, confecit, peregit, interemit, virtute priva- vit (conf. impossibile, modo.) peceatum, quod in filium Dei erat conjectum. Condemnationem enim peccati sequitur etiam exsecutio, Oppositum 7é justificare. v.41. ¢. 5, 18. not. et 2 Cor. 5, 9.
v. 4. 60 duxaiwme, jus) Antitheton, condemnatio. v. 1. — mAy- ewd7 , impleretur) Id implementum describitur mox, v. 5—A41.: inde enim, v. 5. Justificatwm sequuntur opera justitiae. Peecatum est condemnatum: qui fuerat peccator , nune reete agit, et lex eum non persequitur. — gy yuiv) m nobis. — wy xara owena, non secun- dum carnem) Antitheton: in carne. v. 3. Nunc demum evasit Pau- lus ad apertum discrimen carnis et Spiritus. Spiritus denotat vel Spiritum Dei, vel spiritum fidelium. v.46. Hic est vis nova ab Ilo producta in nobis et sustentata: et de hoc sermo est, ubicunque caro stat in opposito. pe ©: