kalosunema pros ton Theon dia tas hamartias hemon, eite zonton eite kai apothamenon; dia touto oudemia ton hagion leitourgion ginetai, hopou na men genoien eis auten hikesias kai deeseis pros ton Theon huper ton hemeteron hamartematon. To triton diaphoron einai, hopou hopoios Christianos heurisketai paron suchna eis ten thusian tauten kai na koinona tou musteriou toutou, eleutheronetai di autou apo katha peirasmon kai kindunon tou diabolou; diati den apotolma ho echthros tes psuches, na blapse ekeinon, hopou hexeurei pos echei ton Christon menonta en auto. He hetoimasia pros ten metalepsin ton phrikton musterion prepei na ginetai kata ten taxin tes ekklesias hemon tes orthodoxou egoun me katharan exomologesin, nesteian te kai katanuxin kai diallagen teleian me holous, kai me alla toutois homoia. (1 Cor. xi. 26): 'Quotiescunque enim comederitis panem hunc et biberitis hoc poculum, mortem Domini annunciabitis, donec venerit.' Secundum, quod affert commodum, hoc est, quod hoc mysterium est propitiatio reconciliatioque apud Deum pro peccatis nostris, sive viventium sive mortuorum; unde nulla etiam sacrarum Liturgiarum celebratur, in qua non fiant supplicationes deprecationesque ad Deum pro peccatis nostris. Tertium, quod Christianus quisque, qui crebro huic sacrificio interest de eoque participat, per illud eximitur quibusvis tentationibus et objectis a Diabolo periculis. Nihil enim iste animæ nostræ hostis nocere illi audet, quem Christum in sese manentem habere animadvertit. Denique præparatio hominis ad tremenda hæcce mysteria percipienda secundum præscriptum ordinem orthodoxæ nostræ Ecclesiæ fieri debet. Nimirum per sinceram peccatorum confessionem, per jejunia cordisque compunctionem atque perfectam cum omnibus reconciliationem aliaque his consimilia. Erotesis re. Quæstio CVIII.
Poion einai to tetarton musterion?
Quodnam quartum est mysterium?
Ap. He hierosune, he hopoia einai duo logion, alle tneumatike kai
Resp. Sacerdotium, quod duum est generum, alterum spirituale,
alle musteriodes. Tes pneumatikes hierosunes holoi hoi christianoi hoi horthodoxoi metechousin, kathos (a. Petr. b'. th'.) didaskei Petros ho Apostolos, legon; humeis de genos eklekton, basileion hierateuma, ethnos hagion, laos eis peripoiesin; kai ho Ioannes eis ten Apokalupsin (keph. e. th'.); esphages kai hegorasas to Theo hemas en to haimati sou ek pases phules kai glosses kai laou kai ethnous; kai epoiesas hemas to Theo hemon basileis kai hiereis. Kai kata ten toiauten hierosunen ginontai kai prosphorai toiautai; egoun proseuchai, eucharistiai, nekroseis tou somatos, paradoseis eis marturion dia ton Christon, kai alla homoia; pros ta hopoia parakinontas legei (a. Petr. b'. e.) ho Apostolos Petros; kai autoi hos lithoi zontes oikodomeisthe, oikos pneumatikos, hierateuma hagion, anenenkai pneumatikas thusias euprosdektous to Theo dia Iesou Christou; kai (Rhom. ib'. a.) ho Paulos; parakalo oun humas, adelphoi, dia ton oiktirmon tou Theou, parastesai ta somata humon thusian zosan, hagian, euareston to Theo, ten logiken latreian humon. alterum sacramentale. Communione sacerdotii spiritualis orthodoxi omnes Christiani fruuntur, sicut docet Petrus Apostolus (1 Pet. ii. 9): 'Vos autem genus electum, regale sacerdotium, gens sancta, populus in acquisitionem.' Et Ioannes in Apocalypsi (v. 9): 'Occisus es, et redemisti nos Deo in sanguine tuo, ex omni tribu et lingua et populo et natione et fecisti nos Deo nostro reges et sacerdotes.' Atque prout sacerdotium hocce est, ita ejusdemmodi etiam fiunt oblationes; nimirum preces, gratiarum actiones, exstirpationes pravarum corporis cupiditatum affectionumque, voluntaria martyrii propter Christum susceptio ac perpessio ceteraque hujusmodi. Ad quæ ita cohortatur Apostolus Petrus (1 Pet. ii. 5): 'Ipsi quoque veluti vivi lapides ædificemini in domum spiritualem, sacerdotium sanctum, ad offerendum spirituales hostias acceptabiles Deo per Iesum Christum.' Et Paulus (Rom. xii. 1): 'Adhortor vos fratres per misericordias Dei, ut præbeatis corpora vestra, hostiam viventem, sanctam, acceptam Deo, rationalem cultum vestrum.' Erotesis rth'. Quæstio CIX.
Pos ginetai he musteriodes Hierosune?
Quo pacto fit sacramentale sacerdotium?
Ap. He hierosune, hopou einai musterion,
Resp. Sacerdotium id mysterium
dietachthe tois Apostolois apo ton Christon, kai dia tes epitheseos ton cheiron auton mechri tes semeron ginetai he cheirotonia; diadexamenon ton episkopon autous pros diadosin ton theion musterion kai diakonian tes soterias ton anthropon, kathos (a Kor. d'. a.) eipen ho Apostolos; houtos hemas logizestho anthropos, hos huperetas Christou, kai oikonomous musterion Theou. Eis ten oikonomian touten duo pragmata periechontai; proton he dunamis kai he exousia tou luein tas ton anthropon hamartias; diati pros auten (Matth. ie. ie.) eiretai; hosa an lusete epi tes ges, estai lelumenon en to ourano. Deuteron he exousia kai he dunamis tou didaskein, he hopoia meta logia touta hermeneuetai; poreuthentes (Matth. ke. ith'.) oun matheteusate panta ta ethne, baptizontes autous eis to onoma tou Patros kai tou Huiou kai tou hagiou Pneumatos. Ho Christos loipon exapesteile tous Apostolous eis to kerugma; hoi de Apostoloi cheirotonountes allous tous epempasin eis to auto ergon; kathos sunagetai apo ta logia tou hagiou Louka (Prax. e. iz'.) legontos; tote epetithoun tas cheiras ep' autous, kai elambanon Pneuma hagion; homoios (keph. ig'. b'.) estontas ekeinoi na leitourgousin, egoun na prospherousi ten anaimakton thusian pros ton Theon kai na nesteuousin, eipe est, Apostolis a Christo mandatum fuit; deinceps per manuum illorum impositionem usque in hodiernum diem ordinatio ejusdem peragitur, succedentibus in locum Apostolorum Episcopis ad distribuenda divina mysteria salutisque humanæ obeundum ministerium; teste Apostolo (1 Cor. iv. 1): 'Ita nos æstimet homo, ut ministros Christi, et oeconomos mysteriorum Dei.' Hæc oeconomia res præcipue duas complectitur: una est facultas ac potestas solvendi delicta hominum; quamobrem sic ad illam dictum fuit (Matt. xviii. 18): 'Quidquid solveritis super terram, id solutum erit in coelo.' Altera potestas et facultas docendi est, quæ his verbis exponitur (Matt. xxviii. 19): 'Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti.' Emisit igitur Apostolos ad prædicandum evangelium Christus. Rursus Apostoli alios postea ad idem opus impositis manibus ordinatos miserunt, ut ex verbis S. Lucæ colligitur (Act. viii. 17): 'Tunc imponebant illis manus, et accipiebant Spiritum Sanctum.' Similiter (xiii. 2): 'Illis sacrum officium celebrantibus (h. e. hostiam incruentam Deo offerentibus), ac jejunantibus dixit Spiritus Sanctus: segregate mihi Barnabam et Saulum in id opus, in quod vocavi
to Pneuma to hagion; aphorisate de moi ton te Barnaban kai ton Saulon eis to ergon ho proskeklemai autous. Tote nesteusantes kai proseuxamenoi kai epithentes tas cheiras autois apelusan; kai (a. Tim. e. kb'.) ho Paulos; cheiras tacheos medeni epitithei. Me touten loipon ten cheirotonian kai ten diadochen ten medepote diakopeisan echousin ten dunamin tou didaskein ta soteriode dogmata ekeinoi, hopou einai pempomenoi eis touto to ergon. Ma hosoi den epemphthesan oute edilechthesan eis auto, den prepei katholou na to epicheirizountai, kata to eiremenon (Rhom. i. ie.) to Paulo; pos de keruxosin, ean me apostalosin? illos. Quumque jejunassent et orassent et imposuissent eis manus, dimiserunt eos.' Et Paulus (1 Tim. v. 22): 'Manus nemini cito imponas.' Hujusmodi ordinatione nulloque tempore interrupta successione facultatem docendi doctrinam salutis habent, qui ad hoc opus mittuntur. Non missi vero nec ad hoc opus delecti, illi nullo modo manus eidem admovere debent, dicente Paulo (Rom. x. 15): 'Quomodo prædicabunt, nisi mittantur?' Erotesis ri. Quæstio CX.
Ti prepei na theoretai eis tou to musterion?
Quid in hoc Mysterio spectandum?
Ap. Prepei na exetazountai ta prosopa, hopou mellousi na anabousin eis to toiouton musterion, na echousi tria pragmata; proton kalen kai katharan suneidesin, apechontes makran apo ta hamartemata ekeina, hopou empodizousin ten hierosunen. Deuteron, na echousin kai epistemen kai sophian, toson eis ten oikonomian ton theion musterion, hoson kai eis ten oikodomen tou koinou laou me tais didachais ton. Kai triton, na echousi hola ton ta mele gera, hopou einai anankaia ei touto.
Resp. Probe examinandi explorandique sunt, quotquot ad hoc adscensuri sunt mysterium, ut tribus imprimis rebus instructi veniant. Primum bona mundaque conscientia, adeo ut procul ab iis flagitiis absint, quæ capessendo sacro ordini obstaculo sunt. Secundo scientia atque sapientia exornati sint: tam in dispensandis divinis mysteriis, quam ædificanda et instruenda per conciones suas rudi plebecula. Tertio, ut membris omnibus sanis integrisque utantur, quæ muneri exsequendo necessaria sunt.
Erotesis ria. Quæstio CXI.
Prin tes hierosunes einai tacha allais taxeis, hopou didontai?
Aliine etiam Ordines quidam sunt, qui ante sacerdotium conferuntur?
Ap. He hierosune perikratei eis ten heauten tes holous tous bathmous; me holon touto prepei kata ten taxin na didontai; hoion anagnostes, psaltes, lampadarios, hupodiakonos, diakonos, dia ta hopoia platuteron dialambanousin ta archiereutika euchelogia, legomena taktika. Eis ton paronta topon phthanei monon na eipoumen pros didaskalian tes orthodoxou homologias, pos ho episkopos prepei na phanerone, eis katha bathmon hopou cheirotona, to ergon hopou tou encheirizei, e ten theian hierourgian, e ten Euangeliou anagnosin, e tou Apostolou, e na phere ta hiera skeue, e ton kosmon tes ekklesias, diati pasa taxis echei to idion tes semadion, me to hopoion kath' henas diapherei apo ton allon; kai prepei ho episkopos na to diermeneue.
Resp. Sacerdotium ceteros omnes in se continet gradus, qui nihilo secius legitimo ordine couferri debent: ut Lector, Cantor, Lampadarius, Subdiaconus, de quibus latius in Euchologiis Pontificalibus, quæ Tactica nuncupantur, agitur. Satis autem in præsens est, ut ad doctrinam Orthodoxæ hujus Confessionis paucis dicamus, ad officium Episcopi pertinere, ut, in quocunque gradu quempiam constituit, clare et dilucide muneris illius rationes homini exponat, quod ipsi committit; sive divinum Liturgiæ officium sit, sive lectio evangelii, sive Apostolicarum epistolarum, sive ut sacra vasa gestet, sive ut mundum ecclesiæ servet. Est enim cuique ordini peculiare insigne suum, quo singillatim alius ab alio distinguitur, quod explanare debet Episcopus. Erotesis rib'. Quæstio CXII.
Poion einai to pempton musterion?
Quodnam quintum et Mysterium?
Ap. To pempton musterion einai he metanoia, he hopoia einai henas ponos tes kardias dia ta hamartemata, hopou esphalen ho anthropos, ta hopoia kategora emprosthen tou hiereos me gnomen
Resp. Quintum Mysterium Poenitentia est, quæ vera quædam penitusque infixa tristitia est, ob ea, quæ in se quisquam admisit peccata. Quæ cum firmo animi proposito
bebaian, na diorthose ten zoen tou eis to mellon, kai me epithumian, na teleiose ho, ti ton epitimesei ho hiereus ho pneumatikos tou. Touto to musterion ischuei kai pernei ten dunamin tou, hopotan he lusis ton hamartion ginetai dia tou hiereos, kata ten taxin kai zunetheian tes ekklesias; hopou pareuthus hos an pare ten sunchorgsin tou, apheontai ta hamartemata ten horan ekeinen hola apo ton Theon dia tou hiereos, kata ton logon tou Christou, hopou (Ioan. k'. kg'.) eipe; labete pneuma hagion; an tinon aphete tas hamartias, aphientai autois, an tinon kratete, kekratentai. emendandæ in posterum vitæ suæ, plenaque voluntate observandi efficiendique, quidquid mulctæ suppliciique irroget sacerdos, pater suus spiritualis, illi accusatorie detegit. Hoc Mysterium tum potissimum valet vimque exserit suam absolutio peccatorum per sacerdotem secundum constitutionem atque morem ecclesiæ conceditur. Quippe ut delictorum suorum veniam quispiam consequitur; extemplo omnia illius peccata a Deo per sacerdotem illi remissa sunt, secundum Christi ipsius verba qui dixit (Io. xx. 23): 'Accipite Spiritum Sanctum, si quorum peccata remiseritis, remittuntur illis; si quorum retinueritis, retenta sunt.' Erotesis rig'. Quæstio CXIII.
Ti prepei na theoroumen eis touto to musterion?
Quid observandum in hoc Mysterio?
Ap. Proton prepei na prosechomen, hoste ho metanoon na einai christianos pisteos orthodoxou kai katholikes; diati he metanoia choris ten alethinen pistin den einai metanoia, oute eis ton Theon euprosdektos. Deuteron, na exetazomen, hoste ho pneumatikos, hopou dechetai tous logismous ton metanoounton christianon, na einai orthodoxos, diati ho hairetikos kai ho apostates den echei dunamin tou luein tas hamartias. Triton einai anankaion na eche suntriben kardias
Resp. Primo videndum, ut poenitens sit Christianus, fidei orthodoxæ et catholicæ. Namque poenitentia, quæ vera destituitur fide, non est poenitentia nec Deo accepta. Secundo ut confessionarius, qui confessionem Christianorum resipiscentium audit et excipit, pariter orthodoxus sit. Nam hæreticus et apostata nullam solvendi piacula potestatem habet. Tertio necesse est, habere poenitentem contritionem cordis seriumque de admissis
ho metanoon kai lupen dia ta hamartemata tou; meta hopoia eparoxune ton Theon e eblapse ton plesion tou; dia ten hopoian suntriben legei (Psal. na. iz'.) ho Dabid; kardian suntetrimenen kai tetapeinomenen ho Theos ouk exoudenosei. Eis ten suntriben touten tes kardias prepei na akoloutha kai he dia stomatos exomologesis panton ton hamartematon kath' hekaston; diati den emporei ho pneumatikos na luse tipotes, an den exeure poia prepei na luthousi, kai ti epitimion na dose. Di auta he hopoia exomologesis einai phanere eis ten hagian Graphen, hopou (Prax. ith'. ie.) legei; polloi te ton pepisteukoton erchonto exomologoumenoi, kai anangellontes tas praxeis auton. Kai (Iak. e. is'.) allachou; exomologeisthe allelois ta paraptomata, kai euchesthe huper allelon, hopos iathete. Kai (Mark. a. e.) palin; exeporeueto pros auton pasa he Ioudaia chora kai Hierosolumitai, kai ebaptizonto pantes en to Iordani potamo hup' autou (tou Ioannou). exomologoumenoi tas hamartias auton. He exomologesis haute prepei na eche tauta ta idiomata, na einai tapeine, eulabes, alethine, eilikrines, kategoretike heautes met' odunes, hotan ginetai. Kai to tetarton meros tes metanoias prepei na einai ho kanonas kai to epitimion, hopou dide kai diorize ho pneumatikos, hos an einai proseuchai, eleemosunai, nesteiai, noxis dolorem, queis Dei iram lacessivit aut damnum proximo dedit, de qua contritione ait David (Psa. li. 19): 'Cor contritum et humiliatum Deus non despiciet.' Hanc cordis contritionem sequi debet viva voce sigillatim facta omnium peccatorum confessio. Nihil enim solvere pater spiritualis potest, ubi nihil solvendum deprehendit: nec poenam mulctamque ideo imponere. Cujusmodi confessio in Sacra Scriptura aperte memoratur (Act. xix. 18): 'Multi credentium veniebant, confitentes et renunciantes facta sua.' Et alibi (Iac. v. 16): 'Confitemini invicem alius alii delicta, et orate pro vobis invicem, ut sanemini.' Et rursus (Marc. i. 5): 'Egrediebatur ad illum omnis regio Iudææ et Hierosolymitæ; et baptizabantur omnes ab illo (Ioanne) in Iordane fluvio, confitentes peccata sua.' Confessio ista has habere debet proprietates: ut sit humilis, religiosa, vera, sincera, sui ipsius accusatrix cum dolore gemituque, quando exercetur. Postrema poenitentiæ pars est canon poenitentialis et piaculare supplicium, quod definit et imponit Confessionarius. Quod genus preces, eleemosynæ, jejunia, peregrinationes ad loca sacra, religiosæ poplitum inflexiones, et his similia sunt; quæ