kakou genesthai aitian. En tois anagennetheisi de, hupo tes charitos kai meta tes charitos energoumenon teleion apergazetai kai soterias axion poieitai ton energounta. suum, sine fide nihil omnino confert ad salutem, sed nec ad damnationem; neque enim bonum, qua tale, aliquando contingit mali caussam exsistere. In regeneratis vero illud, quod fit sub gratia et cum gratia, perfectum facit et salute dignum præstat operantem.
Ho anthropos toigaroun pro tes anagenneseos dunatai phusei klinein pros to kalon kai haireisthai kai ergazesthai to ethikon kalon. Anagennetheis de hina poie to pneumatikon kalon--soterias gar onta paraitia tou pistou ta erga kai hupo charitos huperphuous energoumeua kai pneumatika eikotos onomazetai--ananke proegeisthai kai prophthanein ten charin, hon tropon eireto en tois peri proorismou; hoste meden dunasthai ex heautou tes kata Christon zoes axion ergon ektelesai, ex heautou mentoi echein to thelesai e me thelesai te chariti sunkatatethenai.
Potest igitur naturaliter homo nondum regeneratus ad bonum morale propendere illudque eligere et operari: ut vero spirituale bonum regeneratus operetur nam et spiritualia merito vocantur fidelium opera, quæ caussa salutis exsistunt et ex supernaturali gratia fiunt præire ac prævenire gratiam necesse est, quemadmodum de prædestinatione agentes diximus, ita ut nullum omnino Christianæ vitæ dignum possit ex se ipso opus edere; quamquam ex se ipso habet velle aut nolle assentiri gratiæ. Horos ie. Decretum XV.
Pisteuomen ta euangelika musteria en te ekklesia einai, kakeina einai hepta. Elattona gar e meizona arithmon musterion en te ekklesia ouk echomen; epeide ho para ton hepta ton musterion arithmos hairetikes phrenoblabeias estin apokuema. Ho de ton hepta para tou hierou euangeliou nomotheteitai kai sunagetai, hos kai ta loipa tos
Credimus esse in Ecclesia Evangelica Sacramenta, eaque septem. Nec minorem majoremve in Ecclesia Sacramentorum numerum admittimus; siquidem hæreticorum dementiæ foetus est alius sacramentorum numerus quam septenarius, qui non secus ac cetera Catholicæ fidei dogmata in Evangelio statuitur et ex ipso colligitur.
katholikes pisteos dogmata. Autika gar ho kurios to men hagion baptisma dia tou; poreuthentes matheteusate panta ta ethne, baptizontes autous eis to onoma tou patros kai tou huiou kai hagiou pneumatos, kai tou; ho pisteusas kai baptistheis sothesetai, ho de apistesas katakrithesetai, paradedoke. Ac primo quidem Baptismi sacramentum Dominus tradidit, quando dixit: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine patris et filii et Spiritus Sancti; item et quum dixit: Qui crediderit et baptizatus fuerit, salvus erit: qui vero non crediderit, condemnabitur.
To de tes bebaioseos, tauton eipein, tou hagiou murou kai hagiou chrismatos, dia tou; humeis de kathesate en te polei Hierousalem, heos an endusesthe dunamin ex hupsous. Hen enedusanto te epidemia tou hagiou pneumatos, kai tauten deloi to tes bebaioseos musterion, peri hou kai Paulos deuteras pros Korinthious kephalaio proto, kai tranoteron dia tou Areopagitou Dionusiou dialegetai.
Confirmationis vero seu unguenti sacri et sancti chrismatis, quum dixit: Vos autem sedete in civitate Jerusalem, quoadusque induamini virtute ex alto. Hac autem per Sancti Spiritus adventum sunt induti, et hanc declarat confirmationis sacramentum. De quo et Apostolus II. Corinth. cap. I. et apertius per Dionysium Areopagitam disseritur.
Ten de hierosunen dia tou; touto poieite eis ten emen anamnesin, kai dia tou; hosa an desete kai lusete epi tes ges, estai dedemena kai lelumena en tois ouranois.
Sacramentum Ordinis tradidit, dicens: Hoc facite in meam commemorationem; item et quum dixit: Quæcunque ligaveritis et solveritis super terram, erunt ligata et soluta in coelis.
Ten de anaimakton thusian dia tou; labete, phagete; touta esti to soma mou, kai; piete ex autou pantes, touto esti to aima mou to tes kaines diathekes, kai tou; ean me phagete ten sarka tou huiou tou anthropou, ouk echete zoen en heautois.
Incruentum vero tradidit sacrificium dicens: Accipite et manducate, hoc est corpus meum; et: Bibite ex hoc omnes, hic est sanguis meus Novi Testamenti; item et quum dixit: Nisi manducaveritis carnem filii hominis; non habebitis vitam in vobis.
Ton de gamon meta to eipein ta en
Sacramentum vero matrimonii
te palaia peri autou eiremena dia tes hoion episphragiseos tou; ohus ho Theos sunezeuxen, anthropos me chorizeto, hon kai ho theios apostolos mega epikalei musterion. tunc tradidit, quum recensitis velut ejus in obsignationem iis, quæ de illo in veteri testamento scripta sunt, ait: Quos Deus conjunxit, homo non separet. Quin et magnum ab apostolo sacramentum appellatur.
Ten de metanoian, hetini esti summiktos he musteriake exomologesis, dia tou; an tinon aphete tas hamartias, aphientai autois; an tinon kratete, kekratentai, kai tou; ean me metanoesete, hosautos apoleisthe.
Poenitentiam, in qua sacramentalis includitur confessio, tunc tradidit, quum dixit: Quorum remiseritis peccata, remittuntur eis; quorum retinneritis, retenta sunt; item et quum dixit: Nisi poenitentiam habueritis; omnes similiter peribitis.
To de hagion elaion eit' oun euchelaion legetai para to Marko, martureitai de rhetos hupo tou adelphotheou.
Sanctum denique oleum sive extrema unctio apud Marcum legitur, et aperto Jacobi fratris domini testimonio comprobatur.
Sunkeitai de ta musteria ek tou phusikou kai huperphuous; ouk eisi de psila semeia ton epangelion tou Theou. Houto gar ouk an dienenoche tes peritomes, hou ti athlioteron; Homologoumen d' auta einai organa drastika tois muoumenois charitos ex anankes. Apoptuomen de hos allotrion tes Christianikes didaskalias to ten akeraioteta ton musterion apaitein ten chresin tou geinou pragmatos; antikeitai gar to musterio tes prosphoras, ho rhemati huparktiko nomothetethen kai te epiklesei tou hagiou pneumatos hagiasthen teleioutai te huparxei tou semainomenou, tou somatos delade kai
Porro naturali et supernaturali constant sacramenta: neque nuda illa sunt divinarum signa promissionum, quippe ita nihil ab circumcisione discreparent; quo quid miserabilius dici possit? Imo vera ea esse instrumenta his, qui initiantur illis, gratiam necessario conferentia, confitemur. Quod autem rei terrenæ usum sacramentorum integritas necessario exigat, ab doctrina Christiana alienum id omnino existimamus, utpote eucharistiæ sacramento contrarium, quod ab substantiali quidem verbo institutum et a sancto spiritu sanctificatum, rei, quam significat, nimirum
haimatos tou Christou. Kai proegeitai he toutou teleiosis anankaios tes chreseos. Ei gar pro tes chreseos me en teleion, ouk an ho kakos chromenos krima heauto esthie kai epinen; epei psilou artou kai oinou en meteschekos. Nun d' anaxios metechon krima eauto esthiei kai pinei; hoste ouk en te chresei alla kai pro tes chreseos echei to tes eucharistias musterion ten teleiosin. Eti aporrhiptomen hos katharma ti kai miasma to; ellipos gar echouses tes pisteos zemioutai he holokleria tou musteriou. Hoi gar hairetikoi, ohus ten hairesin aposeisamenous kai prostethentas te katholike ekklesia, dechetai he ekklesia; kaitoi ellipe eschekotes ten pistin teleion elabon to baptisma; hothen teleian husteron ten pistin kektemenoi ouk anabaptizontai. corporis et sanguinis Christi, præsentia perficitur. Et prius quidem in se necessario perfectum est quam cedati in usum. Etenim ni completum esset ante usum, suum utique non mauducaret ac biberet ille judicium, qui eo male utitur; quandoquidem nudum panem et vinum sumeret. Atqui judicium sibi manducat et bibit, qui sumit indigne. Eucharistiæ itaque sacramentum nequaquam in usu sed ante usum suum obtinet complementum. Deinde et hanc quaque sententiam, videlicet integritati sacramenti dispendium afferre defectum fidei, ut exitialem et abominandam rejicimus. Nam et hæresim abjurantes fidemque Catholicam amplectentes hæreticos Ecclesia recipit, qui quamvis fidei defectu laborantes perfectum baptisma receperunt: unde nec eos denuo baptizat, ubi perfectam fidem sunt adepti.
Horos is'. Decretum XVI.
Pisteuomen to hagion baptisma, to diatagen men para tou kuriou, ginomenon de en onomati tes hagias triados, einai ton anankaiotaton. Choris gar autou oudeis dunatai sothenai, hos ho kurios phesin; hostis ou me gennethe ex hudatos kai pneumatos, ou me eiselthe eis ten basileian ton ouranon. Kai dia touto estin anankaion kai tois netiois, epeide khakeina
Credimus sanctum Baptisma, a Domino quidem institutum et in nomine sanctæ Trinitatis collatum, esse summe necessarium. Etenim sine illo salvari nemo potest juxta Domini sententiam: Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu Sancto, non intrabit in regnum coelorum. Igitur et parvulis necessarium illud est, utpote qui rei quoque
upokeintai te archegono hamartia kai choris tou baptismatos ou dunatai tuchein tes apheseos; hoper ho kurios deiknuon ouk ephe merikos all' haplos kai katholou; hostis ou me gennethe, ho tauton esti to; pantas tous meta ten eleusin tou soteros Christou eiseleusomenous en te basileia ton ouranon dei anagennethenai. Ei de ta nepia anthropoi, eiper kai tauta deitai soterias; deitai soterias, deitai kai tou baptismatos. Kai ta me anagennethenta, hos me ten aphesin tes propatorikes hamartias labonta, hupokeitai te aidio tes hamartias anankes poine, kai hepomenos ou sozetai choris tou baptismatos; hoste dei anankaios kai ta nepia baptizesthai. Eti ta nepia sozetai, hos legetai para to Matthaio; ho de me baptistheis ou sozetai; kai ta nepia ara anankaios baptisthesontai. Kai en tais Praxesi legetai, hoti pasai hai oikiai ebaptizonto, ara kai ta nepia. Touto kai hoi palai pateres marturousi saphos, en hois kai Dionusios en to peri ekklesiastikes hierarchias. Kai Ioustinos pentekosto hekto zetemati, hos legei rhetos; axiountai de ton dia tou baptismatos agathon te pistei ton prospheronton auta to baptismati. Kai Augoustinos paradosin einai phesin apostoliken, ta paidia dia tou baptismatos sozesthai; kai allachouse; he ekklesia peccati originalis exsistant et solo possint baptismate mundari. Quod docens Dominus nequaquam de quibusdam tantum sed simpliciter et de omnibus dixit: Nisi quis renatus fuerit, etc. Quod item est ac si dixisset, omnes post Christi salvatoris adventum coelorum regnum ingressuros esse regenerandos. Si autem parvuli homines sunt, siquidem salute indigent, indigent et baptismate; et qui non regenerati decedunt, tamquam qui originalis peccati remissionem non acceperint, simpiternæ peccati poenæ de necessitate subjiciuntur et consequenter sine baptismo haudquaquam salvantur: quare necesse est, parvulos baptizari. Insuper salutem parvuli consequuntur, ut apud Matthæum dicitur: Non baptizatus autem non salvatur. Ergo necesse est, et parvulos baptizari. Et in Actis dicitur, familias totas fuisse baptizatas; ergo et parvulos. Sed et hoc ipsum Patres antiqui testantur evidenter, in quibus Dionysius de ecclesiastica hierarchia; Justinus quæstione quinquagesima sexta, ubi sic expresse loquitur: Bonorum, quæ per Baptismum adveniunt, digni fiunt fide eorum, a quibus sacros ad fontes offeruntur. Et Augustinus Apostolicam ait esse traditionem, parvulos, baptismo salvari. Item alibi: Alienos
tois brephesin heteron podas entithesin, hopos erchontai; heteron pardias, hopos pisteuosin; heteron glossan, hopos epangellontai. Kai allachou; he meter ekklesia meriken kardian ekeinois charizetai. infantibus pedes Ecclesia tribuit, ut ad se veniant; aliena corda, ut credant; linguam alienam, ut spondeant. Et rursum alibi: Cor illis singulare mater Ecclesia subministrat.
Ginetai de to baptisma di hules men hudatos katharou kai oudenos heterou hugrou. Apoteleitai de dia monou tou hiereos, kai kat' ananken aprophasiston echei ginesthai kai di heterou anthropou, plen orthodoxou kai skopon echontos ton armodion to theio baptismati. Apotelesmata de tou baptismatos, sunelonti phanai, proton he aphesis tou propatorikou plemmelematos kai hoson allon hamartion peprachos en ho baptistheis. Deuteron rhuetai ekeinon tes aidiou poines, hetini hupekeito, eite dia to archegonon hamartema eite di ha idikos epraxe thanasimos. Triton didosin autois ten athanasian; dikaioun gar autous ton proemartemenon naous Theou apokathistesin. Ouk esti d' eipein, me luesthai dia tou baptismatos pasas tas hoposoun pro toutou hamartias, alla menein men, ouk ischuein de. Touto gar asebeias tos eschates esti gemon kai arnesis mallon e holos homologia eusebeias; all' hoti pasa hamartia pro tou baptismatos ousa, e gegonuia aphanizetai, kai hos me ousa pote e gegonuia logizetai. Hoi gar tupoi tou baptismatos, pasai
Porro baptismi materia aqua pura est seu naturalis et non ullus alius liquor. Per solum autem sacerdotem perficitur; urgente tamen inexcusabili necessitate potest et per alium hominem conferri, modo sit orthodoxus et convenientem sacro baptismati scopum intendat. Effectus porro baptismi breviter recensendi. Primus est originalis peccati remissio et aliorum, quotquot voluntate propria is qui baptizatur admisit. Secundus ab æternis, quæ sive propter originale sive propter propria mortalia peccata manebant hominem, poenis eximit. Tertio inmortalitatem baptizatis impertitur, quippe a peccatis præcedentibus eos emundans in Dei templa restituit. Neque dicere licet omnia prorsus, quæ Baptismum præcessere, peccata, per hunc non deleri, sed manere quidem at non imputari. Extremæ etenim id impietatis est et pietatis abnegatio censenda magis quam confessio. Imo vero omne, quodcunque peccatum, quod ante baptismum aut est aut fuit, deletur atque perinde, ac si nunquam exstitisset, reputatur.
hekateron kai hai promenuousai kai teleiousai rheseis to baptisma ten teleian hupainittousi katharsin. Touto auto kai auta ta tou baptismatos onomata peristosin. Ei gar baptisma dia pneumatos kai puros, delon hoti kai teleia pasin he katharsis; to gar pneuma teleios kathairei. Ei phos, to skotos elusen; ei anagennesis, parelthe ta archaia. Tina de tauta, ei me ta hamartemata; Ei apekduetai ho baptizomenos ton palaion anthropon, ara kai ten hamartian. Ei enduetai ton Christon, ara anamartetos ginetai energeia dia tou baptismatos. Makran gar apo hamartolon ho Theos. Touto kai Paulos didaskei tranoteron legon; hosper dia tou henos hamartoloi katestathemen hoi polloi, houto dia tou henos dikaioi. Ei de dikaioi, ara hamartias eleutheroi. Ou gar dunatai, en tauto einai ten zoen kai ton thanaton. Ei alethos apethanen ho Christos, ara kai alethes he dia tou pneumatos aphesis. Etenim baptismi symbola et verba baptismum præsignantia ac perficientia perfectam munditiam designant, idemque et illa, quibus appellatur, vocabula confirmant. Si enim per spiritum et ignem perficitar baptismus, perfectam utique munditiam hunc esse, manifestum est, quum perfecte spiritus expurget; si lumen, tenebras dissipat; si regeneratio, utique vetera desiere; quæ porro vetera, nisi peccata? Veterem hominem, si qui baptizatur, exuit; ergo et peccatum. Christum si induit, igitur per baptismum a peccato mundus actu efficitur; longe enim a peccatoribus Deus. Hoc ipsum vero et apertius Paulus edocet, dicens: Sicut per unum peccatores constituti sumus multi, ita et per unum justi. Porro si justi, igitur et a peccato liberi; neque enim simul esse possunt vita et mors. Si vere mortuus est Christus; vera profecto est et per spiritum condonatio peccati.