Enteuthen de delon, panta ta baptisthenta kai koimethenta brephe anamphibolos sozesthai, prooristhenta dia tou thanatou tou Christou. Ei gar ektos pases esan hamartias; koines men, hoti elutrothesan to theio loutro, idikes de, hoti ta brephe me echonta energeia proairesin ouch hamartanei; ara kai sozetai. Entithesi de to baptisma kai charaktera
Hinc vero compertum, baptizatos parvulos et defunctos omnes dubio procul salutem consequi, per mortem Christi prædestinatos. Quum enim nullius rei sint peccati; non quidem omnibus communis, utpote jam divino lavacro mundati, neque etiam proprii, utpote qui actu electione carentes non peccant, certissime salvantur.
anexaleipton, hosper kai he hierosune. Kathos gar adunaton, ton auton dis ierosunes tuchein tes autes; houtos adunaton anabaptisthenai ton hapax horthos baptisthenta, kan kai muriais sumbebeken auton hupopesein hamartiais, e kai aute exomomosei tes pisteos. Thelon gar epistrepsai pros kurion analambanei ten hen apolesen huiothesian dia tou musteriou tes metanoias. Porro æque ac Ordo Baptismus characterem imprimit indelebilem: unde, quemadmodum eodem ordine initiari bis nemo potest; ita nec recte semel baptizatus iterum baptizari, ut in mille peccata forte prolapsus, imo ut a fide etiam apostata. Enimvero converti ad Dominum quisquis voluerit; eam, a qua exciderat, per Poenitentiæ sacramentum recuperat adoptionem.
Horos iz'. Decretum XVII.
Pisteuomen to panagion musterion tes hieras eucharistias, hoper anotero kata taxin tetarton ethemetha, ekeino einai, hoper ho kurios paredoke te nukti, he paredidou heauton huper tes tou kosmou zoes. Labon gar arton kai eulogesas edoke tois hagiois autou mathetais kai apostolois eipon; labete. phagete; touto esti to soma mou. Kai labon to poterion eucharistesas eireke; piete ex autou pantes, touto esti to aima mou to huper humon ekchunomenon eis aphesin hamartion.
Credimus sanctissimum divinæ Eucharistiæ sacramentum, quod ordine quartum supra recensuimus, illud ipsum esse, quod ea nocte, qua semet ipsum pro mundi vita tradidit dominus, nobis traditione reliquit. Panem quippe accipiens ac benedicens dedit sanctis Discipulis suis et Apostolis, dicens: Accipite, manducate, hoc est corpus meum. Et accipiens calicem gratias agens dixit: Bibite ex eo omnes, hic est sanguis meus, qui pro vobis effundetur in remissionem peccatorum.
Toutou en te hierourgia pisteuomen pareinai ton kurion Iesoun Christon ou tupikos, oud' eikonikos, oude chariti huperballouse, hos en tois loipois musteriois, oude kata monen parousian, kathos tines ton pateron eirekasi peri tou baptismatos, oude kat' anartismon, hoste henousthai ten theoteta tou logou to prokeimeno
In hujus itaque celebratione sacramenti Dominum nostrum Jesum Christum credimus esse præsentem, non quidem secundum figuram aut imaginem neque etiam secundum quamdam ut ceteris in sacramentis gratiæ excellentiam neque secundum simplicem, quam et in baptismo patres nonnulli
tes eucharistias arto hupostatikos, kathos hoi apo Loutherou lian amathos kai athlios doxazousin; all' alethos kai pragmatikos, hoste meta ton hagiasmon tou artou kai tou oinou metaballesthai, metousiousthai, metapoieisthai, metarrhuthmizesthai ton men arton eis auto to alethes tou kuriou soma, hoper egennethe en Bethleem ek tes aeiparthenou, ebaptisthe en Iordane, epathen, etaphe, aneste, anelephthe, kathetai ek dexion tou Theou kai pateros, mellei elthein epi ton nephelon tou ouranou,--ton d' oinon metapoieisthai kai metousiousthai eis auto to alethes tou kuriou aima, hoper kremamenou epi tou staurou echuthe huper tes tou kosmou zoes. commemoravere, præsentiam, neque penes impanationem, qua proposito eucharistiæ pani verbi divinitas substantialiter uniatur, quemadmodum inscite juxta ac misere arbitrantur Lutherani, sed vere realiterque; quatenus panis et vini facta consecratione transmutetur, transsubstantietur, convertatur, transformetur panis quidem in ipsum corpus Domini versum, quod natum est in Bethlehem ex perpetua Virgine, baptizatum in Jordane, passum, sepultum, quod resurrexit, adscendit, sedet a dextris Dei patris, in coeli denique nubibus adventurum,--vinum vero in ipsum Domini sanguinem verum converti ac transsubstantiari, qui ex illo in cruce pendente pro mundi vita defluxit.
Eti meta ton hagiasmon tou artou kai tou oinou ouk eti menein ten ousian tou artou kai tou oinou, all' auto to soma kai to aima tou kuriou en to tou artou kai tou oinou eidei kai tupo, tauton eipein, hupo tois tou artou sumbebekosin.
Item facta panis et vini consecratione nec panis nec vini manere amplius substantiam credimus, sed ipsum corpus et sanguinem Domini sub panis et vini specie et figura, id est, sub panis accidentibus.
Eti auto to panakeraton tou kuriou soma kai haima metadidosthai kai eisduein eis to stoma kai stomachon ton metechonton eusebon te kai asebon. Plen tois men eusebesi kai axiois aphesin hamartion kai zoen aionion proxenein; tois de asebesi kai anaxiois katakrisin kai kolasin aionion parachorein.
Item et ipsum distribui Domini corpus et sanguinem purissimum inque communicantium sive piorum sive impiorum os ac stomachum introduci: nisi quod remissionem peccatorum vitamque piis ac dignis impertitur æternam, impiis vero ac indignis damnationem poenamque accersit sempiternam.
Eti temnesthai men kai diaireisthai eite chersin eite kai hodousi to soma kai to haima tou kuriou kata sumbebekos mentoi etoi kata ta sumbebekota tou artou kai tou oinou, kath' ha kai horata kai hapta heinai homologountai, kath' heauta de menein atemta pante kai adiaireta. Hothen kai he katholike ekklesia phesi; Merizetai kai diamerizetai ho melizomenos kai me diairoumenos, ho pantote esthiomenos kai oudepote dapanomenos, alla tous metechontas--delonoti axios--hagiazon.
Item manibus dentibusve concidi quidem Domini corpus et sanguinem ac dividi; verum per accidens dumtaxat sive penes accidentia panis et vini, per quæ et visibilia ea esse et contrectabilia in confesso est: at insecta prorsus et indivisa secundum se permanere. Unde et Catholica dixit Ecclesia: Conciditur et dividitur, quum membratim concidatur, nequaquam dividitur, semper manducatur, et nunquam consumitur: sed digne accedentes sanctificat.
Eti en hekasto merei kai tmemati elachisto tou metablethentos artou kai oinou ouk einai meros tou somatos kai haimatos tou kuriou--blasphemon gar touto kai atheon--all' holon holikos ton despoten Christon kat' ousian meta psuches delonoti kai theotetos, etoi teleion Theon kai teleion anthropon. Hothen kai pollon ginomenon en te oikoumene mia kai te aute hora ierourgion, me ginesthai pollous Christous e polla somata Christou, all' hena kai ton auton Christon pareinai alethos kai pragmatikos, kai hen einai autou to soma kai to haima en pasais tais kata meros ton piston ekklesiais kai touto ouch hoti to en ouranois tou despotou en tois thusiasteriois kateisi soma, all' hoti ho tes protheseos en pasais tais kata meros ekklesiais prokeimenos artos metapoioumenos kai metousioumenos
Item nequaquam sub divisione qualibet ac minima panis et vini transmutati particula esse partem corporis et sanguinis Domini--quippe hoc sine blasphemia et impietate nemo dixerit--sed totum ac integrum Dominum Christum secundum substantiam, animam videlicet suam et divinitatem, id est, Deum perfectum et perfectum hominem. Unde et multæ quum per orbem una et eadem hora celebrantur Missæ, haudquaquam Christi plures plurave Christi sunt corpora, sed unus in omnibus ac singulis fidelium ecclesiis vere ac realiter præsens est ipse Christus, unum et corpus est, et sanguis unus. Atque id quidem, non quod illud, quod in coelo est, Domini corpus super altaria descendat, sed quod post consecrationem conversus ac
meta ton hagiasmon ginetai kai esti hen kai to auto to en ouranois. Hen gar to soma tou kuriou en pollois topois kai ou polla, kai dia touto to musterion touto malista esti kai legetai thaumaston kai pistei mone katalepton, ou sophismasi sophias anthropines, hes ten mataian kai anoeton en tois theiois periergeian aposeietai he eusebes kai theoparadotos hemon threskeia. transsubstantiatus, qui singulis in ecclesiis offertur, panis propositionis fiat et sit illud ipsum corpus, quod est in coelo. Quippe multis in locis non multa sed unum est corpus Domini; ac vel hinc maxime mirabile est diciturque hujusmodi sacramentum et sola fide comprehensibile, non autem humanæ ratiunculis sapientiæ, cujus quidem vanam et circa res divinas coecam inquisitionem pia atque divinitus nobis tradita abnuit professio nostra.
Eti auto to soma kai haima tou kuriou to en to tes eucharistias musterio opheilein timasthai huperballontos kai proskuneisthai latreutikos. Mia gar he proskunesis tes hagias triados kai tou somatos kai haimatos tou kuriou.
Item et honore supremo colendum esse cultuque latriæ adorandum idem Domini corpus et sanguinem, quæ sunt in Sacramento Eucharistiæ. Quippe sanctissimæ Trinitatis et corporis sanguinisque Domini una est adoratio.
Eti einai thusian alethe kai hilastiken prospheromenen huper panton ton eusebon zonton kai tethneoton kai huper opheleias panton, hos keitai rhetos en tais tou musteriou proseuchais hupo ton apostolon te ekklesia paradotheisais kata ten pros autous diatagen tou kuriou.
Item et verum ac propitiatorium esse Sacrificium, quod pro fidelibus omnibus tum vivis tum defunctis nec non et pro utilitate omnium offeratur, uti et in hujusce Sacramenti precibus exprimitur, quas juxta id, quod a Domino mandatum acceperant, Apostoli Ecclesiæ tradidere.
Eti kai pro tes chreseos euthus meta ton hagiasmon kai meta ten chresin to phulattomenon en tais hierais thekais pros metalepsin ton apodemesai mellonton alethes einai tou kriou soma, kai kata meden diapheron heautou, hoste pro tes chreseos
Item ante usum statim a consecratione ac post usum, id quod sacris in pixibus communioni moribundorum asservatur, corpus esse Domini verum et a se ipso ne vel levissime quidem diversum, quatenus ante usum et post
meta ton hagiasmon, en te chresei kai meta ten chresin, einai kata panta to alethes tou kuriou soma. consecrationem in usu ac post usum verum omnino sit corpus Domini.
Eti te metousiosis lexei ou ton tropon pisteuomen delousthai, kath' hon ho artos kai ho oinos metapoiountai eis to soma kai to haima tou kuriou,--touto gar alepton pante kai adunaton plen autou tou Theou, kai tois pisteuousin amatheian hama kai asebeian epipherei--all' hoti ho artos kai ho oinos meta ton hagiasmon ou tupikos oud' eikonikos, oude chariti huperballouse, oude te koinonia e te parousia tes theotetos mones tou monogenous metaballetai eis to soma kai haima tou kuriou, oude sumbebekos ti tou artou kai tou oinou eis sumbebekos ti tou somatos kai haimatos tou Christou kata tina tropen e alloiosin metapoieitai, all' alethos kai pragmatikos kai ousiodos ginetai ho men artos auto to alethes tou kuriou soma, ho d' oinos auto tou kuriou haima, hos eiretai anotero.
Præterea verbo Transsubstantionis modum illum, quo in corpus et sanguinem Domini panis et vinum convertuntur, explicari minime credimus,--id enim penitus incomprehensibile præterquam ipsi Deo, et capere se credentibus inscitiæ ac impietatis notam inurit--sed quod panis et vinum, facta consecratione, non per figuram aut per imaginem, non penes superabundantem gratiam, non per communionem ant solius divinitatis unigeniti filii Dei præsentiam in corpus et sanguinem Domini convertitur, nec panis aut vini accidens aliquod in quoddam corporis et sanguinis accidens aliqua conversione vel alteratione mutatur, sed vere realiterque ac substantialiter fit quidem panis ipsum verum Domini corpus, vinum vero ipse sanguis ejus, uti jam ante dictum est.
Eti me ginesthai hupo tinos allou to tes hieras eucharistias touto musterion, ei me monon hupo hiereos eusebous kai hupo eusebous kai nomimou episkopou ten hierosunen labontos, kath' hon tropon he anatolike ekklesia didaskei. Haute estin en suntomo he tes katholikes ekklesias kai peri tou musteriou toutou doxa kai alethes homologia kai archaiotate
Denique neminem præter pium Sacerdotem, ab pio utique Episcopo canonice instituto sacerdotii charactere initiatum, juxta Orientalis Ecclesiæ doctrinam hoc sacrosanctæ Eucharistiæ credimus posse conficere Sacramentum. Hæc est compendiaria Orientalis Catholicæ Ecclesiæ hoc de sacramento doctrina veraque confessio et traditio
paradosis, hen ou dei kolobousthai kat' oudena tropon upo ton eusebein boulomenon kai aposeiomenon tous neoterismous kai tas bebelous ton airetikon kenophonias; all' anankaios soan kai adiaseiston tereisthai ten nomothetetheisan paradosin. Tous gar parabainontas apopoieitai kai anathematizei he katholike tou Christou ekklesia. perantiqua, cui detrahere quidquam non convenit eos, qui pie sentire cupiunt et novitates horrent ac profana hæreticorum vaniloquia detestantur; sed hanc, quæ jam pridem obtinuit, traditionem integram servent et illibatam. Hanc enim violantes Catholica Christi rejicit ac anathematizat Ecclesia. Horos ie. Decretum XVIII.
Pisteuomen tas ton kekoimemenon psuchas einai e en anesei e en odune, kath' ho, ti hekastos eparaxen;--chorizomenas gar apo ton somaton parautika e pros euphrosunen e pros lupen kai stenagmon ekdemein, homologoumenes mentoi mete tes apolauseos mete tes katakriseos teleias. Meta gar ten koinen anastasin, hote he psuche enotheie to somati, meth' ou kalos e poneros epoliteusato, apolepsetai hekastos to teleion e tes apolauseos e tes katakriseos delonoti.
Credimus defunctorum animas aut in requie aut in poenis esse, prout quisque gesserit; quippe separatas a corporibus ad gaudii vel ad tristitiæ gemitusque locum commigrare; nondum tamen eis concessa integra beatitudinis aut damnationis mensura. Etenim generali facta resurrectione, quando anima unietur corpori, quocum aut bene gessit aut male, tunc beatitudinis ac poenarum perfectam unusquisque vicem recipiet.