Ohus de propherousi ton hagion hos legontas, me exon proskunein tas eikonas; hemin mallon boethein ekeinous hegoumetha, epei ekeinoi agonistikos dialegomenoi kai kata ton latreutikos proskunounton tas agias eikonas kai kata ton pheronton eis tas ekklesias tas eikonas ton tethnekoton sungenon ekeinon epheronto kai anathemati tous houto poiountas kathupoballousin, ou kata tes orthes proskuneseos ton te hagion kai hagion eikonon kai tou timiou staurou kai ton loipon, hon eiretai, hopou malista kai apo tou kairou ton apostolon einai tas hagias eikonas en te ekklesia kai proskuneisthai para ton piston pleistoi hosoi kai historousi kai keruttousi, meth' hon kai meth' ohus he hagia oikoumenike ebdome
Quos vero allegant sanctos, adorationem imaginum asserentes illicitam, nostris potius quam illorum favere partibus æstimamus; quandoquidem acerrimis disputationibus suis in eos dumtaxat invehebantur, qui latriæ cultum sacris imaginibus impendebant, quive parentum suorum defunctorum effigies in ecclesiam inferebant, quos et insuper anathemati subjecere; non autem in rectum tum sanctorum tum sacrarum imaginum tum et venerandæ crucis ceterorumque prædictorum cultum; maxime quum ab Apostolorum temporibus decoratam sacris imaginibus ecclesiam eisque adhibitum ab fidelibus cultum quam plurimi tradant et attestentur, quibuscum et quos secuta sancta oecumenica synodus
sunodos kataischunei pasan hairetikon bdelurian. septima omnem hæreticorum impudentiam confundit.
Epeide saphestata men didosin ennoein, hopos dei proskunein tas hagias eikonas, kai ta proeiremena anothen, anathematizei de kai aphorismo kathupoballei tous he proskunountas latreutikos tas eikonas e legontas tous orthodoxous eidololatrein, proskunountas tas eikonas. Anathematizomen oun kai hemeis met' ekeinon tous proskunountas e hagion e angelon e eikona, e stauron e leipsanon agion e hieron skeuos, e euangelion, e allo ti hosa en to ourano ano kai hosa en te ge kai en te thalasse latreutikos kai mono to en triadi theo ten latreutiken proskunesin aponemomen. Anathematizomen kai tous legontas ten proskunesin ton eikonon eikonolatreian, e me proskunountas autas, kai me timontas ton stauron kai tous agious, hos he ekklesia paredoke.
Siquidem manifestissime, qualem sacris imaginibus adhibere oporteat cultum et ea, quæ supra dicta sunt, demonstrant; quoscunque vero, quum qui latriæ cultum sacris imaginibus impendunt, tum qui fideles, honorem imaginibus deferentes, idololatriæ insimulant, anathematizat et excommnnicationi subjicit. Et nos igitur cum ipsis eos omnes, qui sive sanctum, sive angelum, sive imaginem, sive crucem, sive reliquias sanctorum, sive vas aliquod sacrum, sive evangelium, sive quidpiam aliud ex iis, quæ in coelo et in terra et in mari sunt, latriæ cultu venerantur, anathematizamus solique in trinitate Deum cultum hujusmodi ducimus esse tribuendum. Insuper et cultum imaginum appellantes iconolatriam easque ac crucem et sanctos juxta traditionem Ecclesiæ adorare et colere recusantes anathematizamus.
Kai tous hagious kai tas hagias eikonas proskunoumen, hon eiretai tropon, kai historoumen tautas eis kallopismon ton naon, kai hin' osi biblia ton amathon kai pros mimesin ton areton ton hagion kai anamnesin kai erotos auxesin kai pros egregorsin tou epikaleisthai aei ton men kurion, hos despoten kai patera, tous de hagious hos doulous men ekeinou, boethous de kai mesitas hemon.
Sanctos quippe eo, quo supra diximus, cultu veneramur nec non et sanctas imagines, quas ad templorum ornamentum depingimus, ut librorum instar inibi sint et ad virtutum Sanctorum imitationem, memoriam, amoris incrementum, atque ad jugem Dei quidem ceu Domini et Patris, Sanctorum vero ceu servorum ejus, nostrorum autem adjutorum juxta ac oratorum obsecrationem rudiores, excitentur.
Kai tauta men peri ton kephalaion kai eroteseon Kurillou. Hoi de hairetikoi kai ten proseuchen ton eusebon pros ton Theon kakizousin, epeita ouk oidamen, hopos auten monon ton monachon kategorousi. Ten proseuchen toinun hemeis homilian meta Theou kai preponton agathon aitesin, par hou labein elpizomen, anabasin te nou pros Theon kai eusebe pros Theon apeuthunomenen diathesin, zetesin ton anotero, psuches hagias boethema, latreian to Theo kecharismenen, semeion metanoias kai bebaias elpidos oidamen; ginesthai de e no mono e noi kai phone; theoreisthai en aute theorian tes agathotetos kai tou eleous tou Theou, anaxioteta
Atque hæc quidem de Cyrilli capitibus quæstionibusque dicta sint. Porro fidelium quoque orationes ad Deum improbant hæretici. Deinde vero quamobrem eam, quæ ab solis fit monachis, calumnientur nescimus. Nos igitur orationem ceu cum Deo colloquium ac convenientium, a quo speramus illa, bonorum postulationem, item adscensum piumque affectum mentis tendentem in Deum, coelestium rerum inquisitionem, animæ sanctæ subsidium, cultum Deo acceptissimum, poenitentiæ ac firmæ spei signum agnoscimus. Fieri autem vel sola mente, vel mente simul et voce; Deique bonitatem et misericordiam ac orantis pariter indignitatem et futuræ ad Deum
tou aitountos kai eucharistian kai epangelian tes mellouses pros Theon hupotaxeos. subjectionis beneficium ac promissionem in illa considerari.
Echein d' auten pistin kai elpida kai diamonen kai teresin ton entolon kai kata proton logon aitesin ton ouranion; pollous d' echein tous karpous, ohus peritton enkatalegein; ginesthai de sunechos, epiteleisthai de orthio kai gonuklito schemati. Tosaute de heper autes opheleia, hoste kai psuches trophen kai zoen homologeisthai. Sunagetai kai tauta panta ek tes theias graphes, hoste ei tis touton apodeixin aitei, homoios aphroni, e tuphlo peri tou heliakou photos hora mesembrias kai aithrias amphisbetounti.
Fidem vero et spem et perseverantiam et mandatorum observationem ac, ut prædiximus, coelestium cumprimis habere petitionem, quin et fructus id genus quam plurimos, quos frustra recenseamus. Denique sine intermissione fieri, et qua stando, qua genua flectendo peragi. Tanta vero est orationis utilitas, ut animæ cibus et vita merito censentur. Et hæc quidem omnia sacris ita manifeste colliguntur e Scripturis, ut insipienti aut coeco, meridie ac sereno coelo de solis lumine dubitanti, similis ille sit, qui probationem eorum exegerit.
Hoi d' hairetikoi, boulomenoi meden hon Christos epetrepse aparathrauston easai, kai tautes kathepsanto. Aischunomenoi d' houto phaneros asebein teos men peri proseuches, haplos me ginesthai ou koluousi, tais ton monachon d' euchais tarattontai; hoper kai auto poiousin, hina tois haploikois misos kata ton monachon thosi pros to me holos anechesthai toutous tuchon hos bebelous kai neoteristas horan, me hotige anechesthai ta tes eusebous kai orthodoxou pisteos dogmata didaskesthai par auton. Sophos gar ho antidikos peri to kakon kai anchinous peri ta mataia; hothen kai tois hopadois autou--hoioi hoi hairetikoi houtoi malista--ouk esti tosouton katathumion eusebein, hoson perispoudaston to aeipote ektracheliazein epi bathei kakon kai ekregnusthai es topous, ohus ouk episkopei kurios.
Hæretici vero, quum eorum, quæ fidelibus mandavit Christus, nihil relinquere integrum statuerint, et illam canino ore arrosere. Id tamen tam apertæ circa orationem impietatis tandem erubescentes, orare omnino minime prohibent; sed monachorum orationibus commoventur; ea nimirum mente, ut simpliciorum odium in monachus excitent: quatenus eorum ceu profanorum ac novatorum nec adspectum sustineant et Catholicæ atque Apostolicæ fidei ab illis exponi dogmata multo minus patiantur. Prudens enim est in malum diabolus et ad confingendas calumnias ingeniosus. Unde et ejus asseclas--cujusmodi sunt isti maxime, quibus de loquimur, hæretici--non tam pietatis propositum, quam homines ad malorum abyssum detrudendi et ad ea, quæ non visitat dominus, loca rapiendi, movet institutum.
Eroteteon oun autous, tinas phasin einai tas ton monachon proseuchas; kai ei men tous monachous phaien ex heauton tina allokota pepoiekenai kai apadonta te orthodoxo ton Christianon threskeia, kai autoi xuntithemetha kai tous monachous ou monon ou monachous all' oude Christianous phamen. Ei de hoi monachoi diegountai en ektasei ten doxan kai ta thaumasia tou Theou kai sunechos kai adialeiptos, kai en panti kairo to theion, hos dunaton anthropo, humnois kai doxologiais katagerairousi, pe men ta tes graphes delonoti
Itaque, quales esse dicant monachorum orationes, interrogandi sunt; et si quidem a se ipsis aliqua aliena vel orthodoxæ Christianorum professioni dissentanea fecisse monachos probaverint; jam adversus monachos cum illis caussam agimus, eosque non modo monachos non esse dicimus, sed neque Christianos. Sin vero gloriam et mirabilia Dei et intenta mente assidue et indesinenter et omni tempore enarrant monachi Deumque pro viribus humanis hymnis et canticis celebrant, nunc quidem Scripturæ verba psallentes, nunc
psallontes, pe de tous humnous ek tos graphes sunagontes, eit' oun sunoda ekeine phthengomenon; apostolikon kai prophetikon, mallon de kuriakon ergon autous pleroun homologoumen. vero hymnos et Scriptura componentes, sive eidem Scripturæ consona loquentes; Apostolicum et Propheticum imo vero dominicum opus eos implere confitemur.
Hothen kai hemeis Parakletiken, Triodion kai Menaia psallontes meden apadon Christianois ergon pleroumen. Pasai gar hai toiautai bibloi peri henomenes kai diakekrimenes theologias dialegontai kai humnois, pe men sunegmenois ek tes theias graphes, pe de kata ten choregian tou pneumatos, hin' osi tois melesin ai lexeis katalleloi di heteron lexeon, ta tes graphes adomen; epeita hin' holos e katadelon, hoti ta tes graphes aei psallomen, en hekasto ton humnon legomeno Tropario stichon tes graphes epilegomen. Ei de kai Thekara kai allas tois palai patrasi ponetheisas euchas psallomen kai anaginoskomen; eipatosan houtoi, poion ekeinon to blasphemon kai me eusebes, kai met' ekeinon toutous apodioxomen.
Unde et nos nullum ab Christianis alienum opus facimus, quando Paracleticen, Triodion et Menæa cantamus: quum de conjuncta atque discreta edisserant omnes isti libri theologia. Imo vero per hymnos tum e Scriptura quidem desumtos, tum spiritus adminiculo donoque aliis vocibus, quæ voces melodiæ con cinant, quæ sunt Scripturæ, decantamus. Deinde sacram semper nos canere Scripturam, hinc prorsus liquet, quod cuilibet hymnorum, modulo versiculum e Scriptura subjungamus. Si vero et Thecaræ aliasve ab antiquis patribus compositas orationes, canimus et legimus; quidnam blasphemiæ, quid impietatis habentur in illis, adversarii nostri demonstrent; et una cum ipsis monachos, ipsa canentes, insequemur.
Ei de kai monon touto phasi, to sunechos kai hadialeiptos proseuchesthai kakon, ti autois kai hemin; Machesthosan Christo--kathaper kai machontai--eiponti ten tou adikou kritou parabolen, pros to dein sunechos proseuchesthai, kai didaxanti agrupnein kai euchesthai, phugein ta thlibera kai stathenai emprosthen tou huiou tou anthropou. Machesthosan Paulo protes pros Thessalonikeis kephalaio kai allachou en pollois. Eo legein tous theious tes katholikes ekklesias kathegemonas apo christou achris hemon; arkei gar autois pros aischunein to suntonon tes proseuches ton te propatoron, apostolon kai propheton.
Sin autem hoc solum, quod semper et sine intermissione oramus, ceu malum quid improbant; quid hanc in nos querelam movent? In Christum magis certamen sumant--quemadmodum et sumunt--qui, sine intermissione orandum esse ut probaret, iniqui judicis parabolam proposuit et ad cavendas tentationes vigilandum esse docuit et orandum standumque coram filio hominis. Sumant et cum Paulo, qui tum primæ ad Thessalonicenses quinto, tum et alibi passim ad continuam orationem adhortatur. Divinos prætermitto a Christo ad nos usque Catholicæ Ecclesiæ præpositos: satis enim superque concors proavorum, Apostolorum et Prophetarum de oratione sententia hæreticos pudore suffundit.
Ei oun ta ton monachon esti ta ton apostolon kai propheton, dos d' eipein kai ton hagion pateron kai ton propatoron autou tou Christou; delon hoti hai ton monachon euchai karpoi eisi tou ton charismaton doteros hagiou pneumatos. A de Kalouinoi kekainotomekasin en te tois peri Theou kai ton theion blasphemountes kai ten theian graphen parexegoumenoi,
Porro si quæ fecerunt Apostoli, quæ Prophetæ, imo--dicere liceat--et quæ sancti patres atque ipsius Christi progenitores; hæc ipsa faciunt et monachi: utique donorum largitoris Spiritus Sancti fructus esse orationes monachorum manifestum est. Quas vero novitates induxere Calvinistæ, tum circa Deum resque divinas blasphemando, quum Scripturam
kolobountes kai kathubrizontes; tou diabolou eisi sophismata te kai epheuremata. Sacram perperam interpretando, decurtando et injuriose tractando; diaboli sophismata esse dicimus et inventa.
Alusiteles de kai to; adunaton te ekklesia bromaton tinon apochas kai nesteias diatattein aneu bias kai turannidos. He gar ekklesia pros nekrosin tes sarkos kai holos ton pathon, mala kalos poiousa, diatattei epimelos ten proseuchen kai ten nesteian, hes erastai kai tupoi gegonasi hoi hagioi pantes, di on--te anothen chariti kathairomenos ho antidikos hemin diabolos sun tois strateumasi kai tais dunamesi autou--rhadios teleioutai ho prokeimenos tois eusebesi dromos. Tauta oun skeptomene he aspilos hapantachou ekklesia ou biazei oude turannei; alla parakalei, nouthetei, didaskei ta tes graphes kai peithei te dunamei tou pneumatos.
Neque minus inepte garriunt, non posse Ecclesiam absque violentia et tyrannide ab quibusdam cibis abstinentiam et jejunia constituere. Enimvero recte admodum ad carnis et passionum prorsus mortificationem orationem et jejunia, quorum amantes ac exempla exstitere sancti omnes, sollicite præcipit: quibus, ac coelestis ope gratiæ dejecto cum exercitibus et virtutibus suis adversante nobis diabolo, propositum sibi cursum perquam facile fideles absolvunt. Hunc igitur quum inculpata ubique Ecclesia spectat, vim nullam, nullam adhibet tyrannidem, sed hortatur, sed admonet, sed ea, quæ Scripturæ sunt, edocet, illaque Sancti Spiritus operante virtute persuadet.
Prostithesi de tois eiremenois kai tis anthropiskos ho en Karentonia proeiremenos, phamen, Klaudios kai hetera tina kath' hemon geloia kai medenos logou axia; all' hemeis kai ta eiremena auto muthous hegoumetha kai touton auton teratopoion kai pante amathe gnorizomen. Kai meta Photion gar murioi hosoi kai gegonasi kai eisin epi sophia kai theologia kai hagioteti para te anatolike ekklesia diapherontes te dunamei tou pneumatos.