SYNTHETON sunt duae voces, quae aut emphatice — aut fre- quenter — conjunctae exstant in Scriptura sacra. ex. gr.
Saepe junguntur sapientia et potentia. Gn. ad Act. 7, 22. — Gratiarum actio et pax: Philipp. 4, 6.7. wera evyoorgeag — now % zionvy — Coloss. 3,45. xae 1 elonvn— xav evyaorsor yuvecde. — Luc.4,75. év dovoryre xow denavoovry. Eph. 4,24. cf. 4 Thess. 2, 10.
oowws xa duxavwe —. — 4 Cor. 13, 4. 4 ayann poxooduue, yonseverar. cf. Gal. 5, 22. waxgoduusca, yonsorns. — 2 Cor. 7, 7. 44. Philem. v. 7. Vide Gnom. ad Il. citt.
Vide Titulum LITOTES. ‘
TAUTOLOGIA est inanis repetitio vocis aut sententiae, vel quoad sensum vel etiam quoad sonum plane ejusdem. — Vide Gnom. ad Act. 23, 6. not. viog mugroacs. — Rom. 7, 43. not. xarsoyalouern.
j
TMESIS. TMESIS (gr. runorg, sectio) est, quando composita vel con- juncta dictio dividitur; ut — Eph. 6, 8. ¢ éay ze, pro: ore éay. TROPUS.
TROPUS est vocis cujusque a propria significatione in alienam cum virtute immutatio.
Hujus immutationis tres fontes sunt: Similitudo rerum, con- junctio et disjunctio.
Tropus a similitudine vocatur Metaphora.
— — — a conjunctione rerum, Metonymia et Synecdoche.
— — — a disjunctione, Jronia. [ERNEsTI In. Rh. P. J. c. ID. 344. pag. 153. sq. Conf. Inst. Int. N. T. P. I. Sect. II, c. IV. p. 57. 88.) Differt a FIGURA, quae est, guaedam orationis vulgaris et sim- plicis cum virtute immutatio. ‘
TROPUS est in singulis vocibus, quarum significatum mutat: FIGURA in habitu orationis, qui alteratur, sive mutata significa- tione vocum, sive retenta eadem. — 2 Tim. 4, 17. xav égdvodnyy dx couarog Aeovtos. Est Tropus. vide Gnom. ad h. 1.
Confer, si placet, Titt. METAPHORA, ete.