vimus. — yousov, Christum) Non dicit hic, Jesum. Appellatio Jesu est quodammodo spiritualior, quam Christi: et Christum cognoscunt secundum carnem, qui eum non mundi, v. 19. sed Israélis duntaxat, e. 44, 48. not. agnoscunt Salvatorem, et sibi eo nomine gratulan- tur, quod sint ex ea gente, ex qua Christus ortus est, et in ejus gloria splendorem politicum, in pristino ejus ante passionem aspectu et auditu qualicunque excellentiam, in ejus cognitione fructum sen- suum naturalium quaerunt, neque ad illum fructum enituntur, qui hic deseribitur, et ex ejus morte ac resuscitatione deducitur. v. 45. 47.s. coll. Joh. 46, 7. Rom. 8, 34. Phil. 3, 10. Luc. 8, 21.
v. 47. sé vig.» yousa, si quis in Christo) ita, ut Christo vi- vat: si quis eorum, qui nos audiunt ete. Observa correlatum, nos in Christo, h. 1. Deus in Christo, v. 49. Christus ergo mediator et reconciliator. — xavvn xrioug, nova creatura) Non solum Christia- nus ipse novum quiddam est, sed ut Christum ipsum non secundum earnem novit, sed secundum vim vitae et resurrectionis, sic et se ipsum et omnia pro novitate illa intuetur aestimatque. De hac, Gal. 6, 45. Eph. 4, 24. Col. 3, 40. — ra agyata, vetera) Haec appellatio fastidium aliquod ostendit. vid. Gregor. Thaum. Paneg. cum annot. p. 422.240. — magirder, transiverunt) ultro, ut nives vere novo. — ds, ecce) Demonstrativum rei praesentis.
v. 48. ra 68 mavra, haec autem omnia) quae a v. 44. dicta sunt. Infert Paulus ex morte Christi, obligationem suam erga Deum. v.43. — 2jua¢, nos) mundum, et nominatim apostolos. conf. v. seq. ubi rursum subjungitur in nobis. Tllud nos inprimis complectitur apostolos, sed non solos. nam initio v. 48. jam late patet oratio. Sic saepe Subjectum in eadem oratione variat, neque tamen mox diserte additur nota diversitatis. — sjutv, nobis) apostolis. — ry dvaxoviar, ministerium) sermonem, v. seq. Ministeriwm dispensat sermonem.
vy. 19. w¢ bre) Particulae declarantes. — yy xaraddaoowr) erat reconcilians. conf. v. 17. not. Tempus verbi 7» declaratur v. 24. — éy yyusar’ év ruty, in Christo: in nobis) Haec inter se respondent. — xoGuov, mundum) infensum antea. — xarahhacowy’ ur, AoyeSouevos, concilians: non imputans) Eadem res affirmativis,
° . . . . A , et negativis verbis solet amplificari. — ro muoantwMpuata) offensas.
- multas et graves. — deuevog, ponens) sicut interpreti committitur, quid loqui debeat.
v. 20. Unée yousé, pro Christo) Christus, fundamentum lega- fionis divinitus missae. — moeoBevomer’ deoueda , legatione Sungi- mur: rogamus) Duo quasi extrema, inter se opposita; quac perti- nent ad ro ultra modum egimus: horum antitheton , inter extrema illa medium, adhortamur, c. 6, 4. 10, 4. quod pertinet ad to ow- goovemev, moderate agimus. deo sermo apostolicus plerunque maga- nade, adhortatur: quum to legatione fungimur habeat majestatem, ro rogamus submissionem non quotidianam. ec. 10, 2. [Conf. 1 Thess. 2, 6. 7.] Utroque verbo non tam, quid nune faciat, Paulus indicat, quam quid in toto suo, munere. alteri co pro Christo praeponitur, emphaseos causa, coll, verss. anteced. Mox alterum, eadem de causa, prius ponitur. — narahhuynre, reconciliamini) este reconciliati.
y. 24. rev) ewm, qui non norat peccatum; qui nulla eguerat reconeiliatione. Elogium Jesu proprium. Maria non erat 4 My -yv8-
c
, > , s oa quae non norat peccatum. — a&magriay énolnoev, peccatum fe
200 / 2 COR. y, 241. Vi, 4—6.
cit) peccatum ita, uti nos justitia. Quis auderet sic loqui, nisi Pau- lus praeiret? Conf. Gal. 3, 43. Ideo Christus etiam derelictus in cruce. — uéig) nos, qui non noramus justitiam, qui debueramus consumi, nisi reconciliatio inventa esset. — éy avrq, in eo) in Christo. Antitheton, pro nobis.
GAP OSE Vi
v. 4. Suveoysveeg, cooperantes) Non modo ut legati Dei, vel contra, ut rogantes, vobiscum agimus; sed etiam, ut amici vestri, cooperamur vobis ad salutem vestram. /[Hoc est medium inter gra- vitatem legatorum, et inter submissam rogationem, c. 5, 20. Id est, omnia experimur. Not. crit.] nam vos debetis salutem vestram ope- rari, Phil. 2, 12. cooperatio describitur v. 3.8. adhortatio, v. 2. 44.8. [usque ad c. 7, 4. V. g.| Ab Judaismo deterret, ut legatus, et rogando: ut cooperans deterret ab ethnicismo. In omnes ejus- modi formas non nisi sanctus evangelii minister vertere se potest. — xal) etiam. — ryv yaour, gratiam) de qua c. 5, 18.8. [et ¢. 6, 2. 147. 18. V. g.| — deSacar) Hoc deducitur ex dexrg. Gratia divina se offert, fides et obedientia humana se permittit.