in Paulum potissimum. sed nec res succedebat adversariis, nec Pau-—
lus id pro pressura habuit. ideo dicit, putantes. — Ody, pressu- ram) vel cum mortis periculo. — énepegerv, inferre) Vineula jam pressura erat: afilicto afflictionem addebant. é 7
v.47. @& ayaunng, ex amore) erga Christum et me. — eZdoree, scientes). Antitheton, putantes. — eg anodoyiav, in apologiam) non meo nomine. — xéiuae, jaceo) uno loco. Jacens, currens, profecit Paulus. 2 Tim. 2,9. Romae commorabatur, ut legatus alicubi lon- gioris rgotit causa.
v.48. vi 7405 quid enim 2) Quid refert? id est, utrinque ju- vor. v.42. — mdvjv, tamen) nihilo secius. — moogie.oée) per prae- teatum. Tales, inquit, nomen Christi praetexunt: revera mihi invi- diam parant. — adn@elg, vere) ex animo, serio.
v. 49. 720, enim) Aetiologia, cur gavisurus sit. — 1ér0 moe anoBiosrar &¢ owrnoluy, hoc mihi evadet in salutem) Sic plane LXX, Job. 43, 46., quibus in uno illo libro frequens est verbum eaedieinta: eodemque loco, Job. 13, 15. 16. de sinceritate mentis, quae
Paulo est puritas, v. 46., agitur. — «9 owrnolay, in salutem) , non modo non in pr essuram. Vv. “16. — denorme, precationem) , im coe- lum ascendentem. — émvyoonyiag, exhibitionem) de coelo venien-
tem. é7i relationem indicat.
v. 20. év ovdent aioyvydnoomac, aan év maon TAGS 4 Ole MEY a- AuvOnoerat yoLsos , in nulla re pudefiam , sed in omni parrhesia magn ificabitur Christus) Ignominiam a sese removet ; sibi parrhe- siam, Christo ipsi gloriam tribuit. — oumare, corpore) in vinculis. — tite Ova Cwijg, tice Ove Savarese, sive per vitam sive per mor- tem) Sejugatio sequitur v. 24. s. Ut cadet, inquit, bene erit. Non possum damnum facere. Paulus ipse nesciebat, quo evasurum esset ; neque enim apostoli erant omniscil, sed potius in rebus ad sese per- tinentibus, per fidem et patientiam exercebantur.
v. 21. éuol) Mihi, initio periochae, valet, quod ad me aitinet. nam versu praec. de Christi rationibus egit. — ro jv, yousog, vi- vere, Christus) Articulus , nota subjecti, ut mox iterum. Quicquid vivo, (vita naturali,) Christum. vivo. [Christi caussam, dum vitam in mundo ago, meam esse censeo. V. g.] —'ro anoduveiv xéQdos, mort lucrum) quamyis moriens videar omnium rerum jacturam facere.
22. ef dé, sin autem) Hic prius membrum tractare incipit: alterum, c. 2, 47., sed si et libor. Ponit autem dé, autem, quia ex disjunctione versu praec. posita nunc. unum assumit: quo assumto, mox, quasi poenitentia ductus, dubitationem instituit , sic tamen, ut id tantisper assumere non refugiat. — «0 Civ) scil. ésé mos, sl vi- vere est: si vivendum est. — év oagxi, in carne) Limitat. nam etiam morientes vivunt. — xaOTOS Evye, Jructus operis) Hune fruc- tum inde habeo, ut plus operis facere possim. opus nobile, c. 2; 30.: fructus optabilis, Rom. 1, 13. Alius ex opere fructum quaerit. Pau- lus ipsum | opus pro fructu habet. Hoe, vivere, est mihi fructus ope- ris. *xaON0S éoyou dicitur, ut flumen Rheni, winkah liberalitatis. pre- tium operae est immediatum consequens. Cicero: Ego mihi fruc- twm amicitiae propono ipsam amicitiam, qua nihil est uberius. —
wionsouat, eligam) Conditionem supponit: si sibi obtingat potestas
eligendi. Haec ratio Futuri. [Egregia sane Christiani sors est.