v.4. Ilolupeoas xat moducgonw¢) DEUS locutus est noduurone, per multas partes. Creatio, revelata tempore Adami; judicium, tem- pore Enochi: et hic subinde explicatior data est cognitio. locutus est etiam mohucoonwe per varios modos revelationum, in somniis et vi- sionibus. Itaque modumeows pertinet ad materiam, modurgonme ad formam. In utroque est antitheton ad unam totalem et perfectissi- mam DEI erga nos communicationem in Jesu Christo. Ipsa prophe- tarum multitudo indicat, eos ex parte prophetasse. Ergo non debe- tis, inquit, terreri novitate Christiana. — na@hae olim) Non minimo intervallo prophetae nulli exstiterant, quo exspectatior esset Filius. [Malachias, prophetarum V. T. novissimus, aliquot seculorum ante natum Christum intervallo vaticinatus est. V. g.| — 6 9e0e, Deus) Tractat apostolus de DEO, h. 1. de Christo, c. 2, 3. de Spi- ritu S. ¢. 3,7. — Aadyjoag: locutus) Synecdoche, de omni commu- nicatione, uti Ps. 2, 5. Sic 2" éjjua verbum late dicitur. — éy° in) Ergo Deus ipse erat in prophetis; tum maxime in Filio. Rex mor- talis loquitur per legatum, non tamen in legato. Nisi in prospectu ad sequentia, ut de vis) dicatur, apostolus rc éy in posuisset, po- guisset sine dubio dee tay ngopytayv, per prophetas. Ex hac ra- tione ro év in urgeri absonum non est. — é» roig noogyrarg’ in prophetis) “Ev vois ayythocg Artemonius Part. I. cap. 43. contendit seripsisse Lucam. Lucam enim epistolae hujus scriptorem censet p. 98. quae sententia non abhorret a Clem. Alex. adumb. in 4 Petr. 5, 43. ubi Lucas Pauli ad Hebraeos epistolam interpretatus dicitur, quan- quam eam ab ipso Paulo Graece scriptam, supra probavimus. “Ev ro1g myogyrarg, omnia monumenta habent: et epistola excellentiam’ Christi, tot comparationibus adhibitis, ostendens, utique etiam pro- phetis, iisque cunctis, eum anteponit. coll. Matth. 44, 13. 42, 44. Joh. 8, 53. Anteponit autem eum prophetis aut nusquam, aut hoc loco; et hic quidem id attingit quasi obiter in ipso ingressu, comparatio- ne hac mox per alias magis illustres absorpta. Habet interim haec prophetarum , in ipso epistolae initio, summatim facta mentio, egre- giam occupationem et argumentum concilians, ut apostolus se! Scrip- turam V. T. totam amplecti, neque quicquam ei contrarium dicere velle, declaret. Plura Wolfius ad h. 1.
In prophetis praecipuus est Moses, de quo postea seorsum agit Paulus. Prophetarum et Filii antitheton idem est, quod Matth. 24, 34.37. Atque ipsa Filii appellatio excellentiam ejus prae prophetis innuit: et quicquid mox de angelis dicitur, multo magis de prophe- tis sentiendum innuitur. — én’ éoyare tay juEgoY TerwY' in novis- simo dierum horum) Similis locutio Num. 24, 14. tava manera LXX, én’ éoyare ray juego’ item 4 Petr. 1,5. 20. et in aliam par- tem, 2 Tim. 3, 4. not. Antitheton, olim. Nullam posthac aliam , in- nuit apostolus, exspectandam esse loquelam. — Tota haec epistola, de qua conf. 2 Pétr. 3, 45., finem rerum ut propinquum proponit. c. 2,8. 9, 26.28. 10, 43.25.37. 44, 40. 12, 23.13, 4. — éladnoey, locutus est)
omnia, uno modo perfectissimo. — pctv’ nobis) Antitheton, roig mo-