quas portat. Joh. 6, 62. Ap.4,48. — amavyuoua’ splendor) Sap. 7, 25.26. aruis yao isuy (7 copia) rig ts Ges OvvauEws, xai andg- Gove tig té mavroxgaroges AOSHS sihixorvng. Ova taro vdév ws- feaouevor eo aveny mageuninter. AITAYT ALMA yao ise gutos adie, xal éoontooy axnhidwroy tig TE Hes Eveoyelac, xul ExwY TIS eya%ornrog airs. ano habet in hoc composito vim intendendi, ut in amosiiGw, anoxvéw, anorixtw, anéyw, non imminuendi. dicit nec minus nec majus, sed propagationem. — zig dugéys: gloriae) Gloria naturam DEI denotat revelatam in fulgore suo: idem quod sempi- terna virtus et divinitas. Rom. 4,20. — yaoaxrno, character) Quic- quid habet Sudstantia Patris, id in Filo tanquam charactere repraesen- tatur. — vmosacemg: substantiae) Si vim hujus verbi a LXX varie, nunquam tamen de DEO, adhibiti, ex illis colligas, hic denotat im- mobilem vitae et potentiae divinae perennitatem. conf. v. 44. Itaque parallela sunt d0&« gloria semper intemerata, Rom. 4, 23. et Undsa- avg substantia, eundem semper quasi locum obtinens. Hac mente videntur Rabbini veteres Deum vocasse t=1p% Locum vel potius Statum. — toe navra, omnia) Articulus refertur ad mavrwy, om- nium. Vv. 2. — to 6rate’ verbo) Filius DEI est persona. nam habet sermonem. — avré) idem quod mox éaued. — du’ éauré) per se. sine instrumento externo levitico. Haec ejus virtus elucet ex appel- lationibus modo positis. — xaPageopoy, purificationem) Latet hic occupatio. Conversatio Christi in carne non videbatur tam augusta de eo ferre praedicata. respondet apostolus, id factum esse ad tem- pus, pro purgandis peccatis. Gloriam Christi, ita potissimum, ut est Filius DEI, hoc capite deseribit; deinceps, Gloriam Christi hominis. ce. 2, 6. Ipsam gloriam filii DEI, ante exinanitionem, summatim commemorat; post exaltationem, copiosissime. nam ex hae demum evidentissime conspici coepta est Gloria, quam habebat ab aeterno. Et purgatio peccatorum, et insecuta sessio in dextera Majestatis, uberrime tractantur in cap. 7. seqq. — éxaOeoer* consedit) volun- tate Patris. conf. ?@yxe, posuit. v.2. De hac sessione vid. v. 43.8. Sacerdotes ministrantes stabant. sessio igitur notat consummationem sacrificii, et regnum gloriosum. Hoe verbo finito, consedit, post par- ticipia, denotatur scopus, thema, caput epistolac. coll. c. 8, 4. — rig meyadwovyng) majestatis, i. e. DEI.— é» vwnioig: in excelsis) in coelis. c. 8, 4.
v. 4. coast, tanto) Duo incisa hie versus habet, quorum alte- rum v. 5. per yLeacuor, prius autem versu 43. tractatur, Interroga- tione utrumque acuente. yLaouos, OY UG yvasov, decussata oratio, in hac epistola ita frequens est, ut una hujus figurae observatio
lurimum ad analysin epistolae conferat. vid. v. 9. 2, 9. 12. 47. 3, 1-8. h, 44.45.16. 5, 7- 6,7. 7,6- 8, 4-40. 9,4. 10,20. 23. 33.38. 44, 4. 33. 12, 22. 23.8. 43, 40. cum annott. Dices: Cur in hac una epistola, per omnia capita, regnat ista figura? _Resp. Paulum etiam alibi ylaonov habere, ad loca quaedam ex iis, quae modo citavi, osten- sum invenias: sed saepius eo utitur ad Judaeos, quorum doctores tali sermonis figura in suis seriptis multum uti, docet Surenhusius in BiBlw xarakdayis p. 78. seqq- 607. seq. Sapienter igitur apostolus omnia factus omnibus suam Hebraeis methodum attemperavit: et hi viri, qui a Spiritu ferebantur, omnes sermonum formas, magis, quam rhetores exercitatissimi, in numerato habuere. — HOELTT WY YEVOMEVOS.