v.8. ef 62 yooie ése) Si estis et osse vultis ete. yogis, extra, particula tristis. — wéroyot, participes) Verbum favorabile. — mav- Teg, omnes) omnes filii, v. 7. omnes festes, v.14. — aoa vodoe ésé zal ey viol, nothi igitur estis, ac non filii) Enthymema, in quo sub- audias hoc: atqui non volumus esse nothi, sed filii. Ergo susei- piemus disciplinam.
y. 9. eira) tum. Particula, quae argumentum institutum perse- quitur, et auditorem amplius urget. Vid. ad Chrysost. meget tzomo. , p- 462. — reg pev rig CULKOS MOY NAarEoas, carnis quidem no- - strae patres) Antitheton, r@ nargl tov avevwaroy, Patri spiri- tuum. Ex hominibus generatio carnalis; ex DEO spiritualis. Non negatur hic propagatio animae per parentes, sicut mentione spirt- tuum non negatur, carnem nostram, i. e. naturam, @ DEO formari. — etyouev) habebamus, ferebamus, aequo animo, initio aetatis. — xa évergencueda) Fructus disciplinae, verti ad virtutem et frugem. évrgéner Gas, TO Enisgepecduc, uerabdhieoOar, in Homero notat Eu- stathius. sed et pro 9339 LXX évroeneoGas, 2Chron.7, 14. 12,7. 12. 50, 44. 36, 12. ete. — 7H mare? roy mrevuatay, Patri spirituwm) Exquisita appellatio. conf. nvevmace, spiritibus. v.23. Sic LXX, Kvovog 6 Oecg ray nvevuarov. Num. 27,46. nec non Num. 46, 22. — nat Croouev , et vivemus) vita spirituali et perpetua. Id decla- ratur v. seq. Saepe spiritus et vita conjunctim memorantur. xal et habet vin consecutivam, ut modo xai évergenouedar, et reverebamur.
v.10. mo0¢ ohiyas nusoas) ad paucos dies, quibus vita nostra in carne constat. Notantur dies non solum ii, quos durat ipsa dis- ciplina: sed ad quos disciplinae fructus pertinet. Huic moog respon- det ro ecg, in fine versiculi: coll. ¢. 9, 13. 14. Similiter has praepo-
cis: gxddsoGar, fracti. Tlud dicitur dyzxos, y. 1.: hoe, aptetia, non in genere, sed speciatim 9 sreg/saros auagtia, id est, anisia ¢. 3,12. Not. erit.