gressa mortem Christi. Dicitur tolerantia, Rom. 3,26. Longanimi- tas praecessit adventum Christi primum, h. 1. et secundum, 2 Petr. 3,9. not. — dre) Debilis lectio, oze, recte refutatur a Wolfio. _ Edi- tio quaedam’, quae ézu habet, valde vitiosa est, etiam im hoe ipso dicto. Nonnulli codices Gre habent apud Erasmum, etiam in prima ejus editione: sed non alius ac Basileensis secundus reperitur, quem Erasmus raro, et tamen hic recte deseruit. — amegedeyero) Alii cod. anaé édéyero* sed perpauci sic habent, ¢ primo in a, ut saepe ac- cidit, depresso; neque simplex verbum dézeodae huc quadrat. Vid. App. crit. ad h. L. amegedeyero, i. e. exspectabat Deus, ut homines crederent. Sed major vis est in decomposito Gracco: easpectabat, donec exspectandi finis erat, in morte hominum. — év, wz) Subaudi ofov. id est, exempli gratia, in diebus Noe. Subjicitur generi spe- cies maxime insignis. quia 4) nunquam plures simul vitam cum morte commutarunt, quam in diluvio, 2) per mentionem aguae percommo- de transit Petrus ad baptismum. 3) interitus mundi per aquam est pracludium interitus per ignem, 2 Petr. 3,6. 7., conjuncti eum judi- cio extremo. ¢. 4,5. Neque mirum ro aliquando latius extendi, quam dies Noe; quando etiam dies Noe in universum multo plures fuere, quam dies arcae aedificatae, qui tamen statim subjiciuntur. Confe- ratur determinatio gradatim specialior. Mare. 44, 50. Luc. 4,25. Deut. 34,40. O quam ampla praedicatio! — xataoxevagouerng xeBurs, cum appararetur arca) xifwré sine articulo. Hebr. 14,7. Confor- matur sermo ad mentem spectatorum infidelium. Longi temporis haec structura fuit: neque enim verisimile est, in opere multos Noachum adjuvisse. 'Totum inprimis illud tempus exspectavit Dei longanimi-
tas. — eg nv) in quam. In arcam ingressi, per fidem, salutem pe- tierunt et invenerunt. — od/yov, pauci) Eo probabilius est, nonnul-
los ex tanta multitudine, veniente pluvia, resipuisse; cumque non credidissent, dum exspectaret Deus, dum arca strueretur, postea, cum arca structa esset, et poena ingrueret, credere coepisse: qui- bus postea Christus, eorumque similibus, se praeconem gratiae prae- stiterit. Minus huie interpretationi Lutherus tribuit in homiliis ad 4 Petri, A. 1523 editis: magis vero eam est amplexus paulo ante obitum. Notus est locus Comm. in Gen. 7,4. congruitque Enarratio Hoseae, anno 1545 edita, ubi cap. 6,2. diduum retulit ad descensum ad inferos, et hune Petri adhibens locum ait, Hic Petrus clare di- cit, non solum apparuisse Christum defunctis patribus et patriar- chis, quorum sine~dubio Christus aliquos, cum resurgeret, secum ad vitam aeternam excitavit, sed etiam aliquibus, qui tempore Noae non crediderunt, ac expectaverunt patientiam Dei, hoc est, qui spe- rarunt, Deum non sic duriter grassaturum in universam carnem, praedicasse, ut agnoscerent, SIBI per Christi sacrificium peccata CONDONATA esse. Consonae his commentationes sunt Z. Ostan- dri in h. 1. Hutteri in Explic. Concordiae p. 993. quin etiam Petri Martyris, T. I. LL. CC. coal. 783. — OxTw , octo) Demto Chamo,
maledictionem incursuro, erant VII. numerus sacer. — dv’ UVdatog,
per aquam) dva, per, apta particula, transitum notans, citra consi- derationem vel periculi ab aquis per se intentati, vel salutis per yecturam praestitac. Ita cohaeret versus sequens. :
gn aed 0 zai nugs uvvirumov) Relativum o, quae, loco nominis vowe, agua, ponitur, et additum habet epitheton, evedcumov’ sub-
4 PETR. Ill, 24. 22. 527
stantiva vero baptisma et interrogatio per appositionem constructa. — viv, nunc) hoe tempore, ceteroqui malo. — swe, servat) edu- eit e€ pernicie mundi totius, et. populi Judaici. Resp. conservati sunt. v. 20. Ostendit Petrus, ut olim fuerint alii, qui perirent per infide- litatem; alii, qui servarentur per fidem: sic prorsus in N. T. alios esse, qui salvi fiant, h. 1. alios autem, qui pereant. c. 4, 4. ss. utros- que, sed diversis modis, virtutem Christi experiri: quod ipsum ad pios ex impiis educendos et in patientia confirmandos egregiam vim habet. — ¢ oagxos, non carnis) Declarat, quare et quatenus bap- tismus tam salutarem vim habeat. Etiam apud Judaeos fuere bap- tismata; sed carnem abluentia, eoque ipso effectu terminata: etiam hodie in baptismo abluitur caro, sed carnis ablutio non agitur in baptismo, neque ex ea parte, quatenus est manu factus, salvat; conf. Eph. 2, 44. verum quatenus est interrogatio etc. Nomen ougxog car mis emphatice praeponitur, carnique adscribitur depositio sordiwm ; (ideo non dicitur, depositio sordium carnis:) et carni opponitur conscientia. — ouverdijozmg ayadig éxsgutyua, conscientiae bonae interrogatio) Dan. 4, 14. xn>dxw (cujus parallelum Nmanp decretum judiciale, Hebr. =a") LXX, éxegwtyua. hoc uno loco. at baw et wan iidem saepe verbo émegwraw reddunt. Graeca Scholia éneowrnuu, tecésiv, agdabwrv évézveor, anodecks. Non dubium est, quin Hebraicum ~>xw spectarit apostolus. Piorum est, rogare, econsulere, compellare cum fiducia, Deum; at impiorum, non rogare illum, aut idola rogare. Jud. 20, 18. 23. 27. 4 Sam. 40, 22. 23,2. 4. Es. 30, 2. Hos. 4,42. quibus omnibus locis LX X énegurgy. Salvat ergo nos rogatio bonae conscientiae, i, e. rogatio, qua nos Deum compellamus cum bona conscientia, peccatis remissis et depositis. conf. v. 46. Hebr. 10, 29. Haece rogatio in baptismo datur, et in omnibus fidei, precum, vitaeque christianae actibus exercetur: eamque Deus semper responso dignatur. Conf. Deut. 26, 17. 18. mim nN MN rev Geor eke, FING MIM nal Kvgeog eidero oe. Es. 19, 21. — dv ecvasecews, per resurrectionem) Constr. cum servat. coll. ” c. 4, 3. 21.