atque satisfactio, vocabulum Socinianis immerito invisum. Exquisi- tam verborum proprietatem Schematismus exhibet: ‘let A. B. C. D. v. 16. xoiua, xaroxnouua’ yaououa, duKalmma. A. B. C.
v. 18. maganrome, xaraxormo’ diralama. D.
; Ovxaimorg Cw.
In utroque versu A et B ovgoryet, itemque C et D. sed A et C arveesovyec, itemque B et D. Versu 16. describitur negotium ex parte Dei: v. 48. describitur ex parte Adami et Christi: idque in oeconomia peccati minore verborum varietate, quam in oeconomia gratiae. dexaiworg Sw7¢ est declaratio divina illa, qua peccator, mortis reus, vitae adjudicatur, idque jure.
v. 19. magaxons) maga in magaxor perquam apposite declarat rationem initii in lapsu Adami. quaeritur: quomodo hominis recti intellectus aut voluntas potuit detrimentum capere aut noxam ad- mittere? Resp. Intellectus et voluntas simul labavit per euchecav’ neque quicquam potest prius concipi, quam a@pédeva incuria, sicut initium capiendae urbis est vigiliarum remissio. Adam seductus Ova Ogduuiayv, propter levitatem animi, ut ait Chrysost. *Homil. XXVII. in Gen. et copiose Hom. LX. in Matth. nodev 4Oenoev 6 avPewmos magaxsoar Oe; ano Oadumlas xtd. unde voluit homo inobediens esse Deo? a levitate animi.etc. Hane incuriam significat nmaoaxon, inobedientia. Oppositum est h. 1. uwexon, obedientia, ex quo egregium de obedientia activa argumentum fluit: sine qua satis- factio Christi non posset appellari obedientia. quare toties ut &uwuos trreprehensibilis laudatur. — xarasadrnoovrar, constituentur) Aliud est justum constitui, etiam ubt de imputatione sermo habetur, aliud justificari: cum ilud justifications fundus et fundamentum eaistat, et Justificationem veram, cui substernitur, necessario praecedat. justus enim quis eaistat, prius necesse est, quam possit vere justificari. Utrumque autem istud a Christo habemus. nam et satisfactionis Christi meritum homini ex se injusto imputatum, justum eundem jam con- stituit, quum justitiam et conciliet, qua justus sit; et justitiae hujus virtute, quae merito illo comparatur, justificatur necessario, ubi id opus fuerit: h. e. jure merito absolvitur, qui hac ratione justus ex- stat. Thom. Gataker. Diss. de novi instr. stylo, cap. 8. Recte. Apostolus tamen, ut in clausula, talem justorum constitutionem vide- tur praedicare, quae justificationis actum subsequatur, et verbo in- veniri includitur. Phil. 3, 9. coll. Gal. 2, 47. — of moddo?, multi) omnes homines. v. 18. 15.
v. 20. vouog, lex) Sublimitati servit articulus praetermissus. — maoeconAte) subintravit, per Mosen, v. 14. Antitheton, intravit, v.42. Peccatum, lege antiquius. — mieovaon, abundaret) c. 7, 7. 8. Peccatum sine lege non reputatur: subingréessa lege, peccatum ut abundans apparuit. Ante legem vero lapsus Adami pro causa mor- tis haberi debuit. — ro nagantwue, lapsus) Subaudi, nal 3; auao- tia, et peccatum. Ad peccatum Adami collata omnia hominum pec- cata sunt quasi stolones: illud est radix. “d4ueoréa, in singulari, spectatur ut pestis latissime didita, complectiturque omnia etiam _actualia mapanropara, V.16.—7 amaotia, peccatum) sive lapsus