Rom. Ix, 5. 61

-v. 5. @y of muréoes xxi.) Comientationem ad h. |. et seripsit ven. Baumgartenius, et Explicationi hujus Epistolae adjecit. Quae in ea ad me pertinent, explanavi am Zeugniss. p. 157. seqq. (ed. 4748.) [e. 44, 28.] — xal é& ov, et ex quibus) i. e. ex Israélitis, Act. 3, 22. Ad sex praerogativas Israélitarum modo memoratas accedit nunc sep- tima et octava, de patribus deque ipso Messia. Nobilis est ac sanctus populus Jsraél. — 6 wy i.e. bg égv. sed participium sonat augustius. Doxologiam hoc loco non esse, non inepte probat Artemonius a luctu Pauli: Part. I. cap. 42. sed idem cum sociis contendit, Paulum serip- sisse, wy 0 éxt mavrmy, Geog xri. ut notetur haec pracrogativa Israé- litarum, quod Dominus sit Deus eorum: et illud, o éxi mavtwy, in- terpretatur ita, hane pracrogativam esse omnium Israelis dignitatum maximam. Sed talis interpretatio r3 6 éai mayrwy, coll. Eph. 4, 6., (ut hane primo amoveamus,) sententiam habet non nisi ex patrocinio hypotheseos oriundam, et tali potius formula, co dj mavrwy peiCor, exprimi postulantem. Conjectura ipsa, @» o, apertam textui vim in- fert. Nam I. ea ro xare oaoxa discludit a membro opposito, ubique commemorari solito, xara mvetua. Il. Eadem membrum enumera- tionis ultimum, cui zai, et, convenienter datur, xai 2 wv xrd. in duo dividit, et horum alterum duro asyndeto afficit. ; Objicit Artemonius: I. Christus nullibi in Scripturis sacris Deus expresse vocatur. Resp. Nullibi? scilicet quia omnia illa loca Arte- monius vel alia lectione vel alia interpretatione avertere conatur, Ipse plura unius rei testimonia postulari debere negat pag. 225. De cetero vid. not. ad Joh.4,4. Obj. II. Si Paulus scripsit 0 wy, prae- cipuam practermisit Israélitarum praerogativam, quod Deus ille Opt. Max. illorum fuerit Deus. Resp. In eo ipso constiterat filiatio et gloria: ergo non practermisit. neque unquam illud, Dominus est Deus Israélis, exprimitur his verbis: Tuus, o Israel, est Deus be- nedictus in secula. Instat: Etiam in foederibus continetur Christus, et tamen mox Christi expressam Paulus mentionem facit: quanto magis ipsius Dei Patris? Resp. Ratio dispar est- Ommes praeroga- tivas Israélis Paulus (patribus obiter cum Christo conjunctis,) or- dine temporis commemorat. Itaque Christum commemorat ut exhi- bitum: at de Deo id non opus erat ita commemorari. Porro Chri- stus singulariter propinquus erat Israélitis: Deus autem erat etiam gentium Deus. ¢. 3,29. Neque tamen Deum, sed Christum apertius repudiabant Judaci. Quid? in ipso nominis Israél, adeoque Israéli- tarum etymo, quod apostolus spectat, v.4.6., nomen £/, Deus, in- venitur. Obj. III. Patrum stilus dissentit: imo Pseudoignatius eos, qui dicerent Jesum ipsum esse super omnia Deum, Satanae ministris annumerat. Resp. Hac phrasi Sabellianos descripsit incautius: sub uos mox Artemonitas in eadem classe ponit. Ceteroqui patres Pau- linam de Christo phrasin saepe de Patre adhibentes eo ipso vim phra- seos comprobant: et tamen patribus pracstat apostolus. Pluribus Ar- temonium refellit Wolfius in Vol. If. Curar. ad N. T. p. 802. seqq. — ént mavewy, super omnes) Pater utique excipitur. 4 Cor. 45, 27. Christus est ex patribus, secundum carnem: wdemque erat, est, et erit super omnes, quippe Deus benedictus in secula, Amen! Enco- mium idem Patris et Filii, coll. 2Cor. 44, 31. Super omnes, in antitheto ad ex quibus, ostendit et moovnagke» Christi ante patres, oppositam descensui ejus ex patribus secundum carnem: et maje-