~
conjuncta, summam status christiani complexa. Haee ratio viget a clausula ultimi cum discipulis convivii usque ad adventum Matth. 26, 29. Hoc mysterium duo tempora extrema conjungit. — av) quocunque tempore fiat adventus.*) Tum bibetur novum. Matth. 26, 29. — Gy) venerit, in gloria. c. 4, 5. Non dicitur reditus. Act. 1, 44. not. a
o a) nn > , ‘ ” sont wn , ‘ ,
v. 27. wse 0g av éoFin tov “ELOY TéLOY 7 Mivn TO MOTNHOLOY ré xvols avakiocg) Pridem 7 legerunt aliqui pro xa?, sed manet **) zai, ut in eo quod subsequitur, corporis ET sanguinis. Ex parti- cula 7 Pamelius ad Cyprianum de Lapsis frustra necessitatem com- munionis sub utraque specie impugnat. Particula disjunctiva, si quis Paulum ea usum putat, tamen non separat panem et calicem: alias posset calix aeque sine pane, ac panis sine calice sumi. Pau- lus bis, et cum pane, et cum calice, recordationem Domini Jesu, verbis Ipsius, postulat: v. 24.25. at apud Corinthios, in ea ratione, qua coenam dominicam celebrabant, poterat aliquis simul et panem hune edere et calicem Domini bibere, et tamen seorsum panem hune indigne edere, vel calicem hunc indigne bibere, Domini recordatione in alteram utram duntaxat partem violata. v.24. Quodsi quis jam tum in illa confusione apud Corinthios panem sine calice, vel cali- cem sine pane sumsit, ob id ipsum indigne sumsit, et reus est factus corporis et sanguinis Domini. — avakiws, indigne) Id faciunt, non modo qui plane poenitentia et fide carent, sed qui se non probant. Alia est indignitas edentis, alia esus. Quidam sane dicunt, quia non indignum, sed indigne accipientem revocet a sancto. St ergo etiam dignus indigne accedens retrahitur, quanto magis indignus, qui non potest accipere digne? Pelagius inter opera Hieronymi.
v. 28. doxswaserw, probato) dijudicando se ipsum, dijudicando corpus Domini. v. 29. 31. — e&yewmog, homo) quilibet, c. 4, 4. et, per se, indignus. — &rw¢) sic demum. — éx 1&) Praepositio exprimit circumspectum animum: at roy éerov, td morygcov, facit sermonem indiscretos exprimentem. v. praec.
v. 29. xoiua) [Sine articulo. conf. v. 32. Not. erit.] judicium aliquod, morbum, mortemve corporis. v. seq. ut, qui Domini corpus non discernunt, suo corpore luant. Non dicit, rd xaraxoeua, con- demnationem. — un dvaxoivwy, non dijudicans) Conf. Hebr. 10; 29. — t0 owuca, corpus) subaudi, et sanguinem. — r& xveis, Domini) Antonomasia, i. e. Jesu. eclesia non dicitur corpus Jesu, aut cor- pus Domini; sed corpus Christi. hic igitur de proprio corpore Do- mint Jesu agitur. ;
v. 30. dea té&ro, propter hoc) Causam hane Corinthii non ob- servarant: observari autem hodienum convenit. — aoGevere xal a - dwsor, infirmi et invalidi) infirmi morbis minoribus et invalidi gra- vioribus. conf. Ap. 2, 22.— xosudvrat, obdormiunt) Verbum uéoov, praescindens a statu post mortem. 2 Petr. 3, 4. Hic tamen non denotat mortem diram.
v. 51. dvexolvouev, dijudicaremus) ante factum. — éxouvoueda,
*) Immo vero hance ipsam particulam av omittendam potius per codices esse, utriusque Ed. margo, consentiente Vers. germ., innuit. E. B.
#*) Recentiorem hance éntxgrow, a crisi Ed, maj, abludentem, confirmat margo Ed, 2., cwm Vers. germ. KE. B.
x COR. Xi, 51— 34. XII, 4. 2. 449
judicaremur) post factum. Concinne ponitur verbum simplex et composita; neque statim additur, a Domino: sed Paulus deinde ape- rit, a Domino castigamur. Ap.3, 49. . v.32. ovy tam xooum, cum mundo) Mundo igitur certa est con- demnatio, experti castigationis. v.33. wsé, itague) Reprehensionem vitii bene sequitur reme-
dium et consilium, quo simplicius, eo melius. — adedgol us, fra- tres mei) Appellatio haec convenit conclusioni. v.34. mevvg, esurit) quo minus exspectet. Occupatio. — Aou-
na, religua) de §. Coena. nam mox in hae epistola item disponit de spiritualibus. ’