v. 6. meuncal, imitatores) Imitatores fiunt typi. Vv. 7. — be #U- ig, Domini) Christi, qui Patris apostolum egit, et verbum de coelo attulit, et sub adversis docuit. — mera, cum) Constr. cum susct-
pientes. ) iti v. 7. runes, **) typt) exempla jidei. vid. mox, et v. seq.
v. 8. yog, enim) Particula intensiva. — éényntas) claro sono di-
*) aicews — ayanns — éhnidos, fider — amoris — spei] ¢. 5,8. 2 Thess.
1, 3. 4. Vig: ; " 4 #*) Singularem, rimor, per marginem utriusque Ed, aequiparatum plural,
exprimit Vers. germ, E, By
T, I, x
ditus est. — té xvele, Domini) Christi. — ase, tta ut) Fas est loqui, de conversione animarum. Hoc Paulus praesupponit, et ipse quoque materiam suorum colloquiorum a conversione Thessalonicen- sium sumsisset, nisi alii rem jam antea scivissent et de ea collocuti fuissent. — hahsiv ‘TH, logui quidquam) de fide vestra. v. 9.
v. 9. neol nuav, de vobis) utrisque, docentibus et eredentibus. — déhevety Ged, servire Deo) Ita distinguuntur Thessalonicenses
a gentibus: a Judacis, v. seq. — xal ahyduva, et vero) Hoe veri- Seki naturae denotat.
v. 10. zal avapevery, et exspectare) Compositum uvaurvery de eo dicitur, qui abiit ita, ut venturus sit. Conf. Joh. 14, 3. not. Act. 4, 44. not. Non plane nego reditum, sed adventum dico eleganter dici pro reditu, quia adventus gloriosus permulta habet nova. [Ea-
spectare, | certissimus veri Christiani character. V. g.] — ov nyéstoev éx vexowy, quem excitavit ex mortuis) Inseritur argumentum palma- rium, ex quo constat, Jesum esse Der Filiwm. — Gvousvor, que
eripit) Christus nos semel éhurwoaro, redemit: semper Gverat, eripit. — ano tng ooyhs tis éoyouevns, ab tra veniente) Ira venit in ju- dicio novissimo. ¢. 5, 9.
eh a Des ea
v. 4. Tag, enim) Ref. ad c.4,5.6. nam quod ibi propositum erat, “ nune tractandum reassumitur, et quidem de Paulo et comi- tibua’ pegree yoo ade Thessalonicensibus., v. 43 —416. — & xév)) non Saini sed plena virtutis.
v. 2. moonadorres, antea passi) id ied alios a pracdicando deterrere potuisset.
v. 3. yao, enim) Recurrit enim vy. 5. Est aetiologia duplex. a in thesi, de toto perpetuoque more suo. v. 3. 4. 8 in hypothesi, quomodo apud Thessalonicenses versati fuerint. v. 5. seqq. conf. 2 Cor. 1, 12., de respectu generali et speciali. — Magaxdnars, hor- tatio) Sic nominatur totum eeiuiae pile sheet 1 passionum dul- cedine,tinctum. v. 2. coll. 2 Cor. 4, 3 Tagauhyors , Zuspruch, late patet: ubi desides excitat, est hola ubi tristitiae medetur, est solattum. confer mox vy. 14. not. — ex, #dé, re, non, nec, ne- que) Removet malas intentiones respectu Dei et sui et aliorum.
ppositum universum, v. seq. coll. v. 40. — 8x é mhavng, non ex errore) scil. est. Conf. loquimur, praesens, v. 4. — ede &§ awxO- Bugoias, neque ex impuritate) Haec est, ubi fructus carnis quae- ritur. conf. Phil. 1, 46. Carnis fructus, subtilior: Kigenheit. De puritate opposita vid. Act. 45, 9.
v. 4. dsdoxtuaousda, probati sumus) Hue ref. mox probdanti. — ayeoxovtEs) placere curantes.
v. 5. & doy nohaxsiag, in sermone adulationis) Antitheton, v. 7.8. sicut in praectextu avaritiae antitheton habet v. 9. et ro glo- riam, v. 6., antitheton habet v. 40. — xolaxelag, adulationis) qua inprimis | utuntur, qui hominibus placere student. — xadwg¢ oidute’ GE0g adores, sicut nostis: Deus testis) Haec duo inter se respon- dent; sicut de tertio membro, quod versu sequente ponitur, gemina confirmatio sequitur eodem versu 40. Rei apertae testes appellat homines: rei in corde occultae, Deum: rei partim apertae partim
4 THESS. Il, 5—15. 393
occultae, homines et Deum. — mgogacer) praetextu specioso, quo tegeremus avaritiam. Safe _ ¥. 6. an eda, ab aliis) iis scilicet, qui nos admirati essent, si vos superbius tractassemus. — Ovvcusvor) cum possemus: quam- vis possemus. — éyv Page éivar, in gravitate esse) T3> Baoos, gravitas; splendor, quem legato conciliat Domini majestas. Affine doka, gloria, versu praec. Conf. @agog dotys, 2 Cor. 4,17. Fulgor gravis est visui, ut pordus tactui, sonus magnus auditui. Unde talia dicuntur ferri aut non ferri. Hebr. 12,20. Conjugatum, ée- Bagroat. mox, v.9. Utraque notio, gravitatis et oneris, includenda est. Sed ab utroque sibi temperarunt apostoli.