v. 4. Kegaihacov, caput) Accusativus absolutus, quo Paulus utitur 4 Tim. 2, 6.not. Caput, id est, praecipuum. — én? roi de- youevors) dum haec dicuntur, dum hoe objectum tractamus, dum haec omnia de archisacerdote nostro dicimus, caput totius sermons, ordine ita postulante, commemorandum venit. conf. ém/, v.6. ¢.9, 40. 45.47. 40,28: Praepositionum graecarum vis interdum per se capi debet, nec periphrasin adaequatam latinam aut germanicam suit. Videatur nota 3. ad ipsum v. 45. cap. 9. Eum versum non allegavi ad cap. 7, 14. not. .: quare verba hujus notae 5. non sunt ad cap. 9, 15. extendenda. én/ etiam concomitantiam dicit, quae per dum exprimitur. — rotérov, talem) Propositio capitalis, valde exstans. Finita enim evolutione typi in Melchisedeko, simpliciter tractare ingreditur ex- cellentiam sacerdotii Christi prae sacerdotio aan éxa Seog,
T. U, e
consedit) peracta oblatione. [Hoc ipsum caput rei est, inguit Apo- stolus, quod Christus sedens, in coelo, sacerdotio suo Sungitur. cap. 40, 42. V. g.] — 79 Meyahoovens, Majestatis) i i.e. 78 926, DEI. G12) 2. fin.
£m 2. tov ayior, sanctorum) sanctuarii, absolute dicti, veri, non manufacti. c. 9, 8.42. 40,49. — levrwoyos ) seil. wy. sic, dee- reoyia. v. 6. Latine possis, sed augustissimo sensu, dicere, _Officia- lis, offictum. — rng OxnvTS, pi care ec. 9,44. not. — ENS ahn- Ouv7gs, veri) c. 9, 24. — sEnnkev, fiait) firmiter. -— an avPowmos, non homo) ut ‘Moses. v. 5.
v. 3. yao, enim) Causa, cur deiregyov appellet. v. 2. — dvay—
xaiov, necessum) scil. av, erat. nam sequitur aoristus, woooevéyxn offerret.
v. 4. 720, enim) Causa, cur dixerit, éy rots egavorg, in coelis.
4. qeaouos, coll. v. 2. 5..—-émi yiis) Si sacerdos noster esset i in terra, si sacerdotium ejus terminaretur in terra, ne sa- cerdos quidem. Is omnino esset. Christus, dum sacerdotio functus est, intravit in coelum. — ¢vrmy) quippe guum jam in medio essent sacerdotes.
5. Unodsiyuare xai oxic) év dea duow, posterius additur, ne prius augustiore notione accipiatur. utrumvis repetitur seorsum ec. 9, 23. 40, 4. Est autem hoc loco casus sextus: exemplari et umbra. sic, UmodEelymare, ©. 4, 145 hargeveor, serviunt) Idem verbum, ec. 9. passim, c. 40,2. 43, 10. Loquitur in praesenti, templo nondum de- structo. c. 9,6. 13, 14.— tay éregavinr, coelestium) quae et anti- quiora sunt, in intentione, et ulteriora, in consummatione. Conf. Ap. 44, 19. Coelo congruit montis mentio, rt mExonuaresas) divinitus jussus est. — oga ao Por moenjons OVE KOTO tov rUm0y, tov dery Severe. oot gv rm yer) Ex. 25, 40. LXX, doa MOLNOnS Kata TOV runov tov dederyutvov Gol év a) Ogee. et sic aiid v. 9. c. 26, 30. 27, 8.
- 6. vuvi, nunc) Hoe opponitur TH &, st, V. 4. —aif) recevye) Eadem locutio, 3 Mace. 5, 32. Bondslag revevgores. cow, quanto) Naturam testamenti sequitur ratio officii, ut promissiones, quas illud habet, ad exitum perveniant. — JebO rene ueaitng — émayyEhiaug vevouoderntrar) Omnia Paulina, 1 Tim. 2, 5. Rom. 9, 4.'— énay- yehiars, promissionibus) quae enumerantur v. 40. 44. Promissiones veteres, praccise spectatae, erant de rebus hujus vitae. atque illae exacte impletae sunt, ut populus satiatus coelestes deinde avidius amplecteretur. — vevouodernrar) Eleganti verborum differentia de VY. T. dicitur, 0 Aaos vEvouodErnro , ipownalud lege fixus erat, ¢. 7, 44.: sed Novum Testamentum ipsum vevouodernras lege fou est. Homo violat: DEUS servat. Verbum graecum vevouodernrat non fert particulam quasi: et tamen sensus est, durch ein Gesetz , vel, durch Gesetze, vy. 40. vouog, institutum.
v. 7. 7 movity, prius) Metonymia. nam reprehensio eadit non in institutum divinum, sed in objectum reale et personale. aurors, eis, dicitur v.8. ex quo patet, novum testamentum non modo ipsum esse sine reprehensione, sed etiam populum ejus. — éxeivy, illud) Pronomen praeteritae rei aptum. — egnreivo, quaereretur) Aptum verbum, omnia occuparat prius illud.
*) deagogutieas, pracstantiorem] coelestem. V. g.
_ HEBR. VIII, 8—10. ’ hgh
ve 8. meugomevos) Exquisitum verbum, ut modo, auéeunrog.
Ammonius, Miuwes, amedsvrog xurnyogia*® et penes populum vete-
rem fuit aucdeca. “Ausheca populi activa erat, quae améAgcay di- vinam erga se provocavit. v.9. not. — avrozg) illis, qui erant sub veteri testamento. uéugouae dativum regit. — ¢de, ecce) Jer. 34, 34 —34. LXX ubi differant, notabimus. — dgyer) LXX qyoi. et sic v. 9.40. Ter enim.adhibetur gravissima formula: Dicit Domi- nus. — ouvtekiow) LXX, dvadyoouae, Hebr. 1m “D9 pro quo verbo LXX overeheiy ponunt Jer. 34, 8. 15. Aptum huic loco verbum, consummabo, coll. antitheto, v.‘9. fin. et promissione, v. 40. fin. — éxi) LXX, tw ofxw fogand nal td otxw f¢da. Hebr. mx cum. Dativus retinetur v. 9. de V. T. sed praepositio super plus dicit de N. T. — (oga7i — isda, Israél — Juda) Ergo decem- tribus aeque ac Juda hujus foederis participes sunt.