tionem rei gravis subjecta: ut: — Matth. 41, 15. o éywy wra axsevr, axsero, Apocal.2,7.441.47.sqq. — Rom. 44,33. 2 Bados mhere Kae Gogras nav yymoswg Ges' — Vide Gnom. ad Rom. 4, 45. not. érw.
EPITASIS est, cum voci aut enunciationi jam propositae, in se- quentibus enunciationibus aut tractatione continuata augmentum quod- dam emphaticum vel quaecunque declaratio accedit. —- ex. gr. — Marci 10,43. ésae dvaxovos vuwy v.44. — ésat mavtwy dehog. Sen- sus iterum est hic: ésat d#hog veo, sed accedit -Fpitasis: mavray. — Act.7,5. xav sx édwxev avr xAnoovourar év avery — accedit Epitasis: éde Snua modog. — 1 Thess. 4,56. — 7 ixavorng jumv é% te Seg. accedit Epitasis: 09 “al ixavmoer 7Uas Otuxoveg —
Nonnunquam sermo bis _ponitur : primum simpliciter, deinde cum
Epitasi, ut Joh. 43,34: — iva eyanare adanheg — iva Kae mers ayanaré addndes. vide Gnom. ad h. 1. EPITHERAPIA.
EPITHERAPIA est, si universe declarationem nostri in lecto- res vel auditores animi dictis addimus; vel iis, quibus modestia, pu- dor, lenitas laedi potuisse videtur, mitigationem quandam subjungi- mus: ut: — Philipp. 4, 10. ép' w wav éggovenre, rxxcgeode de. Vi- de Gnom. ad h. 1. — Conf. Tit. PROTHERAPIA.
EPIZEUXIS est, quae vocem eandem in eadem sententia con- tinue cum vi repetit. ex. gr. — Matth. 23,37. ‘“/egeoadnu, tsovoa- Anu, 4 amourevsoa tes neomyrag — Marci 5, 44. Jesus mortuos excitans Epizeuxin non adhibuit. Gn. ad h. I. = Lue. 8, 24. Emusa- Ta, énesata, anodduusOa. — Joh. 4, 52. aur, any hey UY — Vide Gnom. adh. 1. et ad Apoe. 18,2. nota: éxecev éneos. — Conf. Grassi Phil. S. Rhet. S. Tract. IT. p. 1990. s.