v.20. awotodug) Quod Moses innuerat, Esajas audacter et plane eloguitur. — evoedyy , inventus sum) praesto fui. Es. 65, 4. LXXs Eupavns évevnOnv tois émé un Snrsouw, evoedny coig éué un éme~ Owraory.
v. 24. Gdn, totam) Es. ib. v. 2. LXX, eeneraca rag yeiows me OAny tv nucoav moog xt. Conf. totam diem, ec. 8, 36. vid. J. C. Pfaffii, de gratia Dei continua, dissertatio insignis. — éfeneraoe, extendi) Metonymia antecedentis: sinunt me extendere manus, nec veniunt. Vel hoe uno verbo refellitur dogma de duplici voluntate, divina, beneplaciti et signi. — ame0svra, non credentem) corde. — arvtcheyorta, contradicentem) ore. conf. v. 8. seq.
GoAgPadi« Tl:
v.41. Mj anwoaro) num totum abdicavit. Sic Gideon, in fide expostulans, ait: viv enwoaro nuds. Jud. 6,13. At, ovx anwoerae Kuotog tov racy avre. Ps. 94, (93,) 14. Num abdicavit, inquit Pau- lus, ita, ut jam non sint populus Dei? Quum ec. 40. gratiam erga gentes et defectionem Judaeorum tam graviter exposuit, objici hoc posset. respondet igitur: absit, ut a Deo rejectum dicamus populum ejus: ubi ipsa populi ejus appellatio rationem negandi continet. Ilud absit declaratur (1) de praesenti tempore populi offendentis: et nunc esse aliquos, (conf. Act. 21, 20. not.) et crescente deinceps gentium introitu permultos fore, qui credant ex Israél. hi dicuntur relaquiae et électio, v. 5.7. (2) de futuro: ipsum populum aliquando conver- .sum iri. v. 24. not. — éyw, ego) Paulus ab individuo ad genus ma- vult concludere in bonam partem, quam a genere ad speciem in con- trariam partem: ego, persecutor quondam, repelli dignus. Genus, Judaei universi: Species, credentes ex Judaeis (quorum unus erat Paulus in individuo) vel, credituri.
v.2. mooéyvw) prius agnovit, ut populum sibi proprium. v. 29. —- zy jhig, in Elia) in historia Eliae, qui in summis erat angustiis, qui solus sibi videbatur; quum ad majorem paucitatem, quam un- quam, venisset Israél. — évruyyaver) Hesychius, EVEVIYAVEL, TOQOTEO- yeror. conf. Act.25, 24. 4 Mace. 8, 32. :
vy. 3. Kugee, rég moopnras oe — tr» woyyy me) 1 Reg. 19, 14. LXX, éyxaréhunoy tiv dvadyxny o# oi viol logand, ra Fvovasy- qua o8 xadedov, xal T8S mooynras oe TERT ELV ALY év Goupaig, wat UmOAchEMUaL ey WovwTarog, Kal Cnréor tyy WuynY Mes hu- Bev avcnv. Observanda stili apostolici subtilitas : LXX wovwratog h. 1. ut saepe: Paulus, ucvog.
v. 4. xacehenoy, reliqui) ne eos occidat Hasaél, Jehu, Elisa. LXX, Lc. v.18: xal xaradelpo év doganh énta yrhvadas avdowy, marta yovara & 8% wuhacay yoru tH Baar. Ex verbo religui derivatur
Agiuua, reliquiae, v. seq. — éuaved, mihi ipsi) Hoc Paulus addit emphaseos causa, in antitheto ad querelam Eliae de sua solitudine. Dominus novit suos. — énruxvoysdies, septem millia) in populo ad
miram paucitatem redacto, numerus non parvus, imo ipse totus. 4 Reg. 90, 15. Ex his tota X duntaxat tribuum posteritas propagatur. Hebr. b5 i.e. mere tales, nullo Baalita admixto. Non dico, eadem fuisse. individua 4 Reg. 20, 45. et 19, 48., sed par est numerus 7000, in cap. 20, 15., et, circiter 70 post annis, in cap. 49, 18., post Hasaélem,