tus. — éAduouxé, Illyricum) cujus pars Dalmatia. 2 Tim. 4, 10. — 10 évayyehvov, evangelium) munus evangelii praedicandi.
v. 20. 02) avitem. Declarat, cur illa sibi climata sumpserit. — prhoreusuerov) Accusativus absolutus, neutro genere, ut aogapuevor,- Lue. 24, 47. — sy ome, non ubi) Hoc majorem habet emphasin, quam si dixisset, whi non. nam indicat, se quasi vitasse illa loca, ubi Christus jam fuisset notus. Ita Col. 2, 4. Gal. 4, 22. ignotus dicitur fuisse Paulus iis, qui antea fidem susceperant. — addorgzor, alienum) Fundamentum Paulus h. 1. non appellat ipsum Christum, sed operam aliorum in praedicando Christi evangelio.
v. 24. of¢ — ovvnosov) Es. 52, 15. Sic plane LXX. © _. ve 22. mQ0$ vmas, ad vos) utpote quibus nomen Christi non jam ignotum est. '
v. 23. xdiuaot, climatibus) Haec appellatio praescindit a poli- tica distributione orbis terrae. nam hance non solet sequi evangelium. Etiam Reformationis fructus primo tempore extra Germaniam quo- que exstitit. éxumodiav éywy) Id sonat amplius quiddam, quam éneTodwr.
v. 24. wo éav) ‘Qe principalis particula: éa'v, cunque, magednec. quocunque modo, aut tempore, aut itinere. — #ig tyv onaviuy, in Hispaniam) ubi evangelium nondum pracdicatum est. — dsanogevo- Mevog, transiens) quia Romae jam fundata est fides. — moomeu- go iva, deduci) Passivum, sensu reciproco, id est, deducendum se eurare vel permittere. familiariter, quasi pro jure suo, scribit ad fra- tres adhue non visos. — vawy, vobis) Modeste. Romani potius habituri erant, quod satiarentur Paulo. — amo méoss, ex parte) Significat, se tamen non fore tam diu Romae, quam vellet: aut, Christum esse, non fideles, unde fideles perfecte satientur.
v. 25. dvaxovay, ministrans) Christi exemplo. v. 8. — tog ayioug, sanctis) Vid. not. ad Act. 20, 32.
Vv. 26. waxedovla xai ayaiix, Macedonia et Achaja) Colligi hine tempus potest epistolae scriptae. Act. 19, 24. — xouwwrlay, com- munionem) Honesta et aequitatis plena appellatio. — trav aylwy, sanctorum) Non ait: pauperes sanctos. Ergo non omnes sancta erant pauperes. ergo jam cessarat Hierosolymis communio bonorum, post ‘mortem Ananiae et Sapphirae, et post persecutionem, Act. 8, 4.
‘y. 27. evdoxnoay yao, nam placitum habuerunt) Subaudi, i- quam. coll. vers. praeced. init. Bis memorat placitum ; bis, debi- tum. — xai, et) Libertas et necessitas in bonis operibus sunt una. — « yg, si enim) Haec ratio etiam in Romanos convenit. igitur hos etiam molliter, in epilogo, invitat et monet, ut conferant. conf. c. 12, 13. — ogeldsov, debent) debito aequitatis fraternae. 2 Cor. 9, 7. — hersoyjoar, ministrare) Ministrat inferior superior.
y. 28. énurehéoas xai opoayroapevos) Verba affinia. 2 Reg. 22, 4. no2nTny ony LXX, «al opeayoov to agyvevov. Perfecit Paulus prius: nil abrupit, quamlibet strenuus. Act. 19,21. opoayroauevos, postyuam obsignavero, non tantum, ut bonam fidem tradentis ag-
oe . ? noscant, sed etiam in communione spirituali confirmentur. — ame~ Asvoomar) abibo; vel si nunquam rediturus sim ex Hispania. Haec vis verbi compositi. — onaviar, Hispaniam) Non videtur Paulus
in Hispaniam pervenisse. Saepe in animis piorum existit sanctum propositum, quod etsi non impletur, tamen pretiosum est, 2Sam. 7, 2-4