év goo%, in corruptione) Non solum mortui corporis, sed mortalis corporis conditio notatur. E ,
v.43. év arouie, in dedecore) in nuditate, v. 37.: cui opponi- tur gloria, tanquam vestitus, v. 53. 49. — omelgeras év aodeveig, seminatur in infirmitate) Figura continuatur: sed re ipsa, finita similitudine illa, ad novam partem responsionis fit transitus, cujus propositio haee est: est corpus animale, et est corpus spirituale. Affinia inter se sunt, in virtute, et spirituale, Luc. 4, 17. sicut 2m- corruptio et gloria, v. 42. s. F
v. 44. wuyixov, animale) quod totum informatur ab anima, constans carne et sanguine. v. 50. — TVEVMUTLXOY, spirituale) quod totum informatur a spiritu. — xai) atque adeo, consequenter,
v.45. yéyoanrar, scriptum est) Gen. 2,7. LXX, éyévero o av- Sowmos eg wuynr Sooav. Cetera Paulus addit, ex natura opposito- rum. — moacog) Id est, primus: nam opponitur ultimus. at v. 47., mo@cog, prior: nam opponitur devregos,. alter: et uterque ibi con- sideratur, ut exemplar ceterorum. 0 goyarog, ultimus aeque atque 0 devregog, alter innuit Christum: non totam speciem humanam in consummatione. — ada, Adamus) Nomen proprium h. ]. sed mox per antonomasian iteratur. — wuynv, animam) Hine, wuyexor, ant- male, v.44. — 0 éoyarog, ultimus) Job. 19,25. ams idem qui 5xr dicitur, ut ibidem ex parallelismo gemini praedicati patet. Christus, ultimus: dies Christi, ultimus. Joh. 6, 39. [Christus, spiritus. 2 Cor. 3,47. V. g.] — Swonoesy, vivificantem) Non solum vivit, sed etiam vivificat.
v. 46. & mQ@rov) non prius. — to mveuvmatexoy, spirituale) corpus. Hic versus versum 44 respicit, versu 45 quasi parenthesin faciente, cui deinde versus 47 respondet, — evra, deinde) Obser- vent hoe ii, qui de origine mali ita disputant, ac si debuissent om- nia statim initio non modo bona esse, ut fuerunt, sed etiam talia, qualia erunt in consummatione.
v.47. 0 mgmc0g avSownos, x yg, yoixog’ oO devrEegQog av- Pownos, o xvgtog && soars, primus homo, ex terra, terrestris: secundus homo, Dominus ex coelo) Exacta oppositio. Primus ho- mo, é« yng scil. dv, guum ex terra sit, est yorxog, terrestris, ita affectus, uti 789, yurn terra ac diffluens. ratio, quia ex terra est ortus. Haee est protasis: sequitur apodosis, in qua non erat conve- niens dicere, secundus homo, ex coelo, coelestis. nam terrae qui- dem hoe in acceptis refert homo, ut sit terrenus: sed Dominus non debet coelo gloriam suam, qui ipse coelum fecit coelum, et per de- scensum ex coelo se nobis ut Dominum ostendit. Proinde conversa est verborum series, Dominus, ex coelo. Verbum Dominus in con- ereto idem notat, quod Gloria in abstracto: (Germ. Herr, Herr- lichkeit:) unde proprie opponitur terreno. v.43. Phil. 3, 20. seq. et ex hae gloria fluit incorruptibilitas carnis Christi. Act. 2, 24.31. Tali pacto defenditur recepta lectio, et varietates, quamlibet antiquae, in Apparatu memoratae, amoventur.
v.49. xai xadwo, et sicut) Ex priore statu alterum infert Pau- lus. — épogéoauev, gestavimus) veluti vestem. — rv ecxova, ima- ginem) Hoe non solum similitudinem, sed etiam dependentiam notat. “— yootomusy xai tyv sixova té énsgavis, portemus etiam imagi- nem coelestis) Tertullianus, Portemus, non portabimus: praecep- tive, non promissive. Imo gogéowuev, ac tamen promissive. Sub-