v. 4. Iatog, Paulus) Paulus erga Corinthios, superiore epi- stola severa pie commotos, amorem apostolicum et sogyyy pandit, cum repetitione monitorum: et ceteroqui, ut in illa de ‘rebus Corin- thiorum scripserat, sic jam de suis rebus scribit, sed eum perpetuo respectu ad Corinthiorum utilitatem spiritualem. Filum autem et nexus totius epistolae est historicus: cetera per modum digressionum intexuntur. Nervos vide versu 8. 45. ¢. 2, 4. 42. 43. 7, 5. 8, 4. 40,4. 43,4. de praeterito, praesenti et futuro. Unde hic epistolae conspectus exsistit: est in ea
_I. Inscriptio. II. Tractatio. Ons Pae Be 4. In ASIA valde pressi fuimus: sed Deus nos est consolatus. namque sincero animo agimus; etiam in eo, quod’ non jam ad vos veni, quos decet mihi obsequi. 5044. 2. TROADE festinavi in vicinam vobis Macedoniam: cum progressu evangelii, cujus glorioso munere
digne fungimur. 42 — VIL. 4. 3. In MACEDONIA laetum accepi de vobis nuncium. 2— 16. 4. Macedonum liberalitatem in hoc itinere perspexi. é Quocirca vos id exemplum sequi decet. VIII. 4 —IX. 15. 5. In via sum ad vos, armatus virtute Christi. Ergo obedite. X. 4 — XIII. 10. III. Concelusio. ‘ 41—15.
— remotes 0 adsigos, Timotheus frater) Timotheum Paulus, ad ipsum scribens, filivm appellat; de illo, ad Corinthios et alios, fra- trem. — rij éxxdyolg té Beé, ecclesiae Dei) Vim synonymi id ha- bet, quod sequitur, sanctis.
v. 3. evdoynros, benedictus) Lauta exordiendi ratio, et aposto- lico spiritui conveniens, in adversis praesertim. — 6 matng trav oixriguay xai Geog maons maoaxhrasws, pater miserationum et Deus omnis consolationis) Miserationes, fons consolationis: conf. Rom. 12,4.: magaxadeiv est zusprechen. Eadem saepe ratio hortationis et consolationis. consolatio, indicium miserationum. [Et prius mise- rationum atque auxilii Paulus, quam afflictionum, mentionem facit. V. g.] Miserationes suas exhibet in ipsa calamitate: neque cala- mitas sanctorum contraria est miserationi divinae, neque illa apud sanctos contra hance parit suspicionem: consolationem etiam postea praebet: ideo additur maong omnis.
v. 4. moéon* moon’ omni: omni) Qui in uno genere afflictionum fuit, in eo potissimum potest alios consolari; qui in omni, in omni. Hebr. 4,15. — Alper, afflictione) Opposita sunt, ex una parte, madruata, adversa, et Fiiyrs, angustia animi; quorum altero al- terum connotatur: et ex altera parte, owryola, salus, et magandy- vg, consolatio; quorum altero item connotatur alterum. Frequen- tatio horum verborum valde sapiet, sed nonnisi expertis. [Expe- rientiae quanta est necessitas! qua qui caret, quam ineptus magister est! V.g.] De adversis tractatur a v. 8.: de consolatione, a cap. 7,2. 8s. De solatio generatim loquitur Paulus initio; speciatim ta- men spectat illud, quod ex Corinthiorum obsequio hausit. — av- Tol) ipsi. us AY Larty
v. 5. t& yousd, ei mmas: dca youss, nua, Christi, in nos: per Christum, nostra) Suaviter commutantur verba eorumque ordo. — nudnuata’ mugaxhnors, adversa: consolatio) Illa, multa sunt: haec, una, et tamen potior. — érag, sic) Ex hac ipsa epistola, ad priorem collata, major post angustias, quae intervenerant, consolandi~ vis, Corinthiis, priore epistola percussis, opportunissima, adeoque no- vitas totius interni hominis in dies major praecclare. elucet.
v.6.8. ire 08 OdePoueda urd., sive autem angimur etc.) Sen- tentia est haec, etre dé OluBouedo, (OArBoueda) vmég THG VUOY mapaxknosme xal owrnglas’ &ré mapaxnahsmetar, (waganadeuedor) bmég xrh. sive autem angimur, (angimur) pro vestra consolatione