reliquo fere tempore tristitia detinetur. V. g.) — Ouvarov, mortem) animae maxime. Patet ex opposito.
v. 41. 08, ecce) Demonstrat hoc Paulus ab experientia prae- senti. — viv, vobis) Dativus commodi: coll. v. 9. fin. — onedyy, stu- dium) onedatoy dicitur, quicquid in suo genere probum, integrum ac strenuum est. Pulcher locus Aristotelis 1. 2. Eth. Nicom. c. 5. n re og Falhus coren TOV té OpPuluoy onedatoy novel mae TO Eoyov avcé omolng 7 8 inne agETN, inno té onedatov MOvsl, Kar a Yo- ov doauety xxi. ut TO omedatoy sit ro ev éyov" et opponatur Tw gavhy, ibid. c. 4. Itaque onedy dicit navitatem: et in praesenti ex- primit praecipuum characterem poenitentiae, serio animam penetran- tis, quo carent of xaragoovntul, contemtores. Act. 43,41. Hoe stu- dium sequuntur sex characteres speciales, mox: et hujus unius men- tio repetitur, v. 42. Idem verbum e. 8, 7. 8. 46. 8. 22. — @dd@ ano- hoytav xd. sed defensionem etc.) Sed facit epitasin: non solum hoe, quod dixi, sed etiam etc. Corinthiorum alii bene, alii minus bene se gesserant in isto negotio; vel etiam cuncti ex una parte fuerant expertes culpae, ex altera culpabiles : unde varii affectus exstitere. defensionem ceperant et indignationem, respectu sui ipsorum: ¢#- morem et desiderium respectu apostoli: zelum et vindictam, re- spectu ejus, qui peccarat. Confer de hoc triplici respectu, v. 7. not. et v. 42. not. — anohoyiay, defensionem) quod non approbaveritis factum. aes a yavanrnser , indignationem) quod non statim coéreue- ritis. ayavexrnoeg hic mira proprietate aceipitur. notat dolorem, cu- jus causam aliquis in se ipso habet, v. gr. in dentitione. hue enim confert E. Schmidius illud ex Platone: KY OLS Té nal A yAVvERT HO mei ra ovda. — gofov, timorem) ne cum virga venirem. — é7- nodnovr, desiderium) ut me videretis. — ¢y, les, zelum) pro bono animae illius, qui peccarat. — «@Ad’ éxdixnotv, sed vindictam) con- tra malum ab illo patratum. 4 Cor. 5, 2. s. — é» muvri) in omni- bus, quas dixi, rebus. — ouvecnoare éaurss, commendastis vos ipsos) probavistis vos mihi, satisfecistis. — ayes sivar) puros esse, clementer dictum, esse, pro factos esse. nam non plane fuerant puri. 4 Cor. 5, 6. ‘Exprimitur amnestia mutua. versu hoc et seq. — MOAYMWarL, se i Indefinite loquitur de re odiosa.
v. 42. ey Evexey c& aduxnoavrog) Quicquid scripsi, non dlius causa, qui laesit, jam scriptum habeo. rov aduxnoarre appellat il- lum, quem ¢. 2, 5. tov Askunyxora’ nunc variat verbum, quia zo - contristare de se ipso dixit, v. 8. s. et ipsam ¢ristitiam missam facit. Quia vos Corinthii fecistis ‘de illo, qui pecearat , quod fas fuit, per zelum et vindictam, acquiesco. — oudé Evexev tov dba Sietee neque laesi causa) Singularis pro plurali, per euphemian. Laest erant Corinthii, c, 2, 5. quorum defensio et indignatio faciebat, ut Paulus illorum quoque causa jam gma acquiescere. Alii inter- pretantur de parente offenso. 4 Cor. 5, 1. — Thy onsdny nor, studium nostrum) Conf. ec. 2, 4. — évwnvov, coram) Constr. cum gaviowdyjvar, ut mantifestaretur.
v.43. én TH MapaKhyjoe UU, super consolatione vestra) quae ipsam tristitiam secuta est. — méovocoréows uadhiov, abundantius magis) Affectus ille magis obtinet nomen gaudii, quam consolatio- mis: et gaudium, méovocorégwg, abundantius fuit, quam consola-
tio. sic ua@ddov cum superlativo, c. 12, 9. waddov pro d2*) autem ponitur magnifice.
WAG. xexavynuar, ov xarnoyuvd ny, gloriatus sum, non pude- Ffactus sum) c. 9, 4. 12, 6. — mavra, omnia) Opportune respicit ad ¢. 4, 48.
~ v. 16. é» mavri, in omni) Hoc convenit in antecedentia et consequentia. Sivos reprehendo, inquit, bene accipitis: si de vobis polliceor, praestatis. Sic viam sibi munit ad cap. 8, 4. 40, 4., ubi ipsum verbum @agéa confido reassumitur. — é» viv, in vobis) vestra causa.“