v.4. Ivmoicouer, notam facimus) Haec adhortatio hoe perquam idoneo loco, post amoris mutui dulcissimam declarationem, per men- tionem Titi connexa, inseritur, et ex ordine itineris Paulini propo- nitur, ut postea in graviorem admonitionem epistola possit desinere. Ipsa porro adhortatio, etiam ad Corinthios, ad quos apostolus aucto-
_Yitate paterna uti poterat, vel maxime liberalis est et evangelica. — tiv yaouv, gratiam) Cum quid bene fit, gratia est iis, qui faciunt, et iis, quibus fit. Frequens hic verbum. v. 4. 6. 7. 9. 19. ¢. 9, 8. 44.
v. 2. GAiwewsg, pressurae) cum paupertate conjunctae. v. 43. Gries pressura. — neovooela nal urwyeta, abundantia et pauper- tas) Oxymoron et ¢v dua dvoty suaviter contextum. — xara Bades) Badoug est genitivus, qui a xar@ regitur, conf. xara, Matth. 8, 32. nec non E. Schmid. ad 2 Joh. v.3. Citat ille suam Syntaxin par-
ticularum graecarum; librum egregium. — amndorytog, simplicitatis) Simplicitas liberales facit. c. 9, 44.
yy. 3. Ore, quod) Anaphora, cum epitasi. — pagrvew, testor) Hoc et ad secunilum et ad supra spectat. — avdagetor) sua
_ sponte: non modo non rogati, sed ipsi rogantes. v. seq.
v. 4. deduevor, rogantes) Amanter moniti fuerant a Paulo, ne supra facultatem facerent. Macedones contra rogarunt scil. ut mu- nus acciperetur. — rv yaou nai tv xovyviuy, gratiam et com- munionem) &yv dv dvoiv. :
vy. 5. dwxav, dederunt) Hoc verbum totam periochae structu- ram sustinet, tali sensu: Non modo gratiam et communionem, sive dduu, munus illud, dederunt, sed plane se ipsos dederunt. Ita Chry- sost. Homil. XVI. in 2 Cor. coll. maxime Homil. XVII, ubi repetit undo dvvapuev édwxav. Cum eodem verbo édwxay cohaerent nomi- nativi illi, av@algerov, deomevor’ et ab eodem pendent accusativi, yao, xoermviar, éavrée, sensu facili et suavi. Librarii, post ayiss, intrusere défaoPae rua’ quae verba qui pro Paulinis habent, valde se torquent, Beza maxime. Alii alias adhibuere Glossas, plane su- pervactias. — m@arov, primum) se ipsos, prae munere. conf. Rom. 45, 46. — ra xvelw, Domino) Christo. —— xal nuiv dua Bedn- parog deov, et nobis per voluntatem Dei) Ideo dicitur gratia Det. v. 4. Macedones non ipsi muneris amplitudinem antea determina- runt, sed id apostoli dispositioni reliquerunt.
*) Attamen omissio partic. dé tum in marg. utriusque Edit. tum in Vers. germ. minus firma censetur. EH. B.