v. 14. wherelouevor, opibus crescentes) Pendet ab abundetis. y. 8. Praesens: plus, quam, sufficientiam habentes,
Vv. 12. 7) dvaxovla rig deccegylas tavrys) Decora appellatio. Aeureoyia, functio ipsa: dvaxorla, actus. — moocavumdnosoa, am- plius supplet) Decompositum. Etiam aliunde supplebantur defectus. — noddkwv) Foemininum: muliarum.
v. 43. doxeuns) documentum. — dokalorres, glorificantes) Hoc pendet ex gratiarum attiones, v.12. Iterum casus rectus, uti c. 8, 93. not. gai rH Umorayh tho Omoloyias vuar, super subjectione confessionis vestrae) Rebus ipsis professuri erant, se recognoscere beneficium divinum sibi in evangelio praestitum. [et victas dedisse verbo gratiae. V. g.| — nal és mavrac, et in omnes) Qui aliquos sanctos beneficio afficit, eo ipso omnes afficit. Omnibus enim se favere ostendit.
y. 44. dsrjoec, oratione) Construe, glorificantes super eorum oratione. nam gratias agimus etiam pro orationibus, quae nobis datae sunt. 2 Tim. 4, 3. — énenoddvrwy, desiderantium) Constr.
*) Qui, secus ac in Ed. maj. factum fuerat, tum én Ed. 2. tum in Vers. germ. praefertur, E. B. 02
cum avrov, eorum. — dta, propter) Constr. cum gratiarum actio- nes. — ép vpiv) super vobis, ita, ut in illos redundet.
v. 45. yous, gratia) Sententia: Deus nobis dedit ryv dwoecv, donum, abundantiam bonorum internorum et externorum, quae et ipsa est inenarrabilis, et fructus habet consimiles; conf. v. 8. ss. (ubi enarratio est, cujus verba animo Pauli non satisfaciunt:) et ¢. 8, 9. 4.: quorum enarratio, prae copia rerum, ipsam orationem in fine capitis praecedentis quodammodo impeditam reddidit. Accedit modus: gratia Deo.
v. 4. Aurog 08 éyw mavhos, ipse vero ego Paulus) Sermo valde demonstrativus et emphaticus. ipse, facit antitheton vel ad Titum et fratres duos, quod praemisit Paulus; vel ad Corinthios, qui ipsi debebant officium observare; vel etiam ad Paulum ipsum, majore coram usurum severitate, ut avrog ipse denotet ultro. — magaxado) hortor, moneo, vestra causa; cum possem jubere et minari. Anti- theton, déouas dé, rogo autem, mea causa v. seq: — dca, per) Mo- tivum Pauli et Corinthiorum. — moaornrog nai Envécxsiag, lenita- tem et aequitatem) moactng, lenitas, virtus magis absoluta: émvei- néva, aequitas, magis refertur ad alios. Utraque, origo vera admo- nitionum etiam severissimarum. — ré yousé, Christi) Significat, lenitatem suam non esse a natura. Vel, dea per ponitur, uti Rom. 42, 4.: ut Christi ipsius denitas et aequitas intelligenda videatur. Sed obstat, quod de ipso Christo émvslxeca, aequitas nullibi praedi- eari videtur, et est haec consueta ratio loquendi apud Paulum, quod de Christo in se et per se operante et vim suam exserente, dicit. Confer veritatem Christi, i. e. veritatem in Christo, 2 Cor. 44, 40., et adde Phil. 1, 8. not. — og, qui) Mimesis suavis, v. 40., quae hic etiam frequens in verbo AoyiCouar. — tameevce) humilis, timidus.
v. 2. dgomas, rogo) Deum: c. 43, 7. vel, hic, vos. Significat Paulus, se, uti per literas roget, sic coram tamen posse graviter agere. — AoyiSouar, existimor) Passivum, uti Rom. 4, 4. 5.— éat Tuvag, super quosdam) Constr. cum audere. — reg doysCouéres, putantes) Medium. — wg, tanguam) Necte cum secundum carnem. — “are oaoxa, secundum carnem) quasi impune possint nos con- temnere.
v. 3. é€v oagul, in carne) cum debilitate. v. seq. — *) sea- revoueda, militamus) Hoe verbo fit aditus ad ea, quae sequuntur; contineturque ratio audaciae, t8 Dagdroar.
v. 4. ta yoo Ondu, nam arma) A baculo paterno 4 Cor. 4, 24., nune ad arma, crescente severitate, progreditur. conf. mox v. 6. nee non 4 Cor. 5, 5.43. — # oaoxixe, ada duvatre) non carnalia et debilia, sed spiritualia, eoque valida. — ra dew, Deo) Est ca- sus quartus. Sic c. 2, 15., Deo. item, Act. 7, 20. ut praepositio 5 praefixi Jon. 3, 3. Non nostra, sed Dei est virtus. Efficacia reli- gionis christianae, argumentum veritatis. — oyvemuarwy, munimen- torum) Grande verbum. [Sermonis ampullas hic suspicari queat sen-
\ 2 A ° e *) &» oagnl — 8 xara oagxa, in carne — non secundum carnem] Magna differentia. V. g.