Abrahami; ideo communiter in semine Abrahami dicitur fieri bene- dictio, ad gentes vero pervenire. yv. 44. Terrae autem atque adeo hereditatis promissio data est Abrahamo et semini ejus, i. e. poste- ritati numerosae: v. 49. 22.: non autem Christo, sed in Christum. — 0¢ éot yorsos, qui est Christus) 6g, qui non refertur praecise ad semint, sed ad totum sermonem praecedentem, hoc sensu: zd quod totum Deus dicit in Christum. [i. e. ad Abrahamum ejusque semen promissiones pertinent seu benedictio in Christo promissa, V. g.] nam Christus promissiones omnes sustinet. 2 Cor. 4,20. In Graeco et Latino saepe genus pronominis respondet. Substantivo subsequenti. Cic. Ignes, quae sidera vocatis.
v.47. roirco dé Aéym, hoe vero dico) Ostendit, quo pertineat similitudo. v. 45. — dvadyxnv) Vocabulum hic paullo latiore, quam testamenti notione accipitur. nam 0 dvadéuevog hic laudatur Deus immortalis. Et tamen-hue magis congruit testamenti appellatio, (v. 48. fin.) quam foederis. Conf. not. ad Matth. 26, 28. — mgoxexu- owpevny, *) ante sancitum) Respondet, sancitum, v. 45. sed acce- dit zoo, ante, ob CCCCXXX annos illos. Sancitum est testamen- tum promissione ipsa, eaque iterata, et juramento, et quidem multis ante annis. cum hoc ante congruit érv, v. 18. — mera, post) Dices: Epistola ad Hebraeos, (c. 7, 28. not.) passim ea, quae meta post le- gem sancita sunt, legi praefert: quomodo hic id, post quod lex facta est, praefertur ? Resp. Illic ea notantur, in quibus veteri sanc- tioni expresse derogabat nova: sed promissioni, quae hic urgetur, legem derogare, nec Abrahami nec Mosis tempore additum est. Utrimque praefertur ro am agyziic, id quod ab initio fuit. cont, Matth. 49,8. Ubique Christus praevalet. — érn, annos) Magnitudo intervalli auget promissionis auctoritatem. — yeyovws, facta) Hoe quoque pertinet ad postponendam legem, et ad prosopopoeiam or- nandam. non dicit, data, quasi lex fuisset, antequam data sit: ne- que addit, a Deo, ut de testamento dixerat. Alia ratio horum ver- borum, Joh. 4, 47.— vopos, lex) Casu recto loquitur; ut certa ra- tione opponatur Deus promittens et Jea non derogans. Et hujus
antitheti cardo est prosopopocia ante notata. — &x axveot, non tr- ritum facit) Metonymia consequentis, i. e. lex non confert heredita- tem. — ¢¢ ro xaragyioar) ad reddendam imanem promissionem.
Redditur autem inanis, si vis conferendae hereditatis ab ea ad legem transfertur. -
v.48. ei, si) Syllogismus conditionalis; cujus consequente subla- to, tollitur antecedens: ut conclusio sit, ergo non ex lege est he- reditas. — 6 @s0¢, Deus) Hic expresse promissio praedicatur de Deo. o « ,
v.19. ci dv 0 vomog;) Sunt, qui distinguant sic: TL av; 0 vOMOS avi. Et saepe quidem per se dicitur r/ sy ; interdum tamen produ- citur interrogatio. ci ovy gmnue; 1 Cor. 10, 19. tL oUY TO MEQLOOOY rou izdais; Rom. 3,4. Quid ergo lew? i.e. Diceret aliquis: ergone lex frustra data est? — ray magafacewy yaou, transgressionum gratia) ut agnoscerentur et invalescerent. Notantur transgressiones non tam ante legem datam, Rom. 5, 43., quam deinceps ab homini-
*) Verba sequentia, sis yousor, per marginem Ed. maj. omittenda potius fuerant: sed, praelucente crisi Wd. 2., recepta sunt m Vers.germ, E,B,
-
240 | GAL. Il, 19—24.
bus patratae. Idem vocabulum, Rom. 4, 15. not. Idem pluralis, Hebr. 9,45. Antitheton, permanere. v.10. Res ipsa declaratur versu 21. s.
Omnia sub peccatum conclusa. — éréOn) posita est, inquit, non surrogata. Multi habent mgocerédy sed érédn facilius stat cum versu 15. — £40, veniret) Conf. veniret, v.23. — ro onéoua,
semen) fideles Novi Test. quibus obtingit promissionis impletio. v. 22. — @ énnyyedrar) cui promissio facta est: vel potius, cui promisit Deus. conf. éxyyyedrat, Rom. 4,24. Hebr. 12,26. — dvarayei¢, dispo- sita) non énudtarayelg, coll. v. 15.— dv ayyélwy, év yecol ueoire, per angelos, in manu mediatoris) Dupliciter mediate. Pro Deo, angeli: Hebr. 2, 2. mediator aliquis, pro populo. Angelis legem de- legavit Deus, quasi alienius quiddam et severius: promissionem sibi reservavit, et ipse pro sua bonitate dedit ac dispensavit. Mediator erat Moses: hine frequens illud "wr “a per Mosen. Definitio me- diatoris exstat Deut. 5, 5. Mediator Moses, longe alius, atque Chri- stus. Ile arcet; hic adducit.