’ v.18. meguxakerre addres, consolamini invicem) in luctu. con- fer etiam c. 5, 41.
v. 4. ITegi tay yoovwr, de temporibus) quum haec, quae dixi, evenient. yoormy partes, xavool.-— & yoElav éyere, non opus ha- betis) Qui vigilant, his non opus est dici, quando futura sit hora.’ nam semper parati sunt.
v.2. wg xdencng, sicut fur) 2 Petr. 3,40. Solennis locutio apo- stolis, congruens cum parabola Domini, Matth. 24, 43. — é» vuxti, in nocte) Refer ad fur, modo. Ibi now est, ubi securitas et quies. confer tamen Matth. 25, 6. — ovrms) sic, uti dicetur versu. se- quente. Conf. sic, sequente *) enim, Matth. 4, 18. — goyerat, ve- nit) Praesens, subitum eventum magna emphasi exprimens. Sic v. 3., repentinus instat. conf. Lue. 24, 34.
Vougs deyoorr , dicunt ) cetert , gui sunt tenebrarum. v. 5. 6. [c. 4, 43.] — slojen xual aopahea, pax et securitas) Mundum statuent aeternum.
onal v. 6. nat ig MUEY, et sobrii simus) Hoc denotat statum.
actum, avevige, Exvngo, 2 Tim. 2, 26. 4 Cor. 15, 34. vijgew, mitius.
Vv. 7. Medvoxouevoe — made gouv, gui inebriantur ebrit sunt) MePvonopar notat actum; wedvm, statum, vel habitum. sic in xe0-
evdovres — xadevdsor Ploce apparet. Habet enim xu devdovres
primo vim inchoativam, im somnum incidentes , deinde xadevdsoe
habet vim continientiekan’s in somno pergunt. — vuxrog) noctu, ut bi 3
plurimum. -Etiam.diurna somnolentia et ebrictas noctem aggravat. A die abhorrent.
v. 8. éAnida omrnolas, spem salutis) Hue ref. v. seq.
v.9. ero, posuit) Sic LXX, Ps. 66, 9., 7& Oeuere chy wuyry fea eg Sony. Jud. 4,28., Eero cov Lavavatov 9 gcoor, abi lectio quidem Vaticana habet éroinoe, sed &dero fuit certe phraseologia Librario non insueta. — negerolnory owrnolag) Notatur salus ejus- pe qua ex multitudine pereuntium excipiuntur, qui salvantur.
. 40. anoPavoveas, qui mortuus est) In ipsa morte Christi sita fe positio illa in conservationem peculiarem. — sive xadevdw- wey, sive dormiamus) corpore, in somno vel morte..— e&ua) simul, ut fit adventus. Num potius, simul, ubi et uti ille vivit? Non putem, Totum institutum est mee? rv yoorwy, et in fine tractationis redit oratio ad principia. Adventum Christi semper ut propinquum sibi proposuerunt. Sic etiam Lubinus exponit.
2. gomrmmuev) oramus: orat Paulus, causam operantium in verbo suam quasi faciens. sequitur aliud verbum, magaxaiéguev ad- hortamur. v. 14. — «idévav) nosse, rationem habere. Metonymia antecedentis. — zontwvras, laborantes) Interdum unus idemque pot- est laborare, nooisaodar pracesse, vedereiv monere; interdum di- versi, pro varietate charismatum. Laborare non tantum genus est, sed diversas functiones denotat, quae sub z@ pracesse et monere
*) Attamen h. 1. voc. yag, enim, per utriusque Ed. marginem omittenda potius, censetur. Vers. germ., nexus causa, ponit nemlich. E. 'B. **) nal ov ur expiywor, et non effugient] utut yvellent libenter. V. g.