quicungue ergo) Priori sententiae supperadditur quiddam in hac ak tera per verba voluerit et constituitur. — éySec¢g, inimicus) nil exoraturus. — xadicarac) Medium. i.e. se qsum constituit.
v.5. xevac) inaniter, sine re, ut nil referat ad noxam aut ad salutem. Seria sunt, quaecunque Scriptura dicit: omnia verba reve- reri debemus. — Ayer, dicit) non, dadet, loquitur. dicit ea, quae sequuntur. — 1909 p9ovor) contra invidiam. Hoc nomen apud LXX nusquam oceurrit; nec videtur Jacobus, versu 6. aliud dictum toti- dem verbis allegans,-hic tam multa voluisse mutare. Hine colligas, ex scriptura N. T. allegationem fieri: nam Novi quoque Testamenti scripta scripturis accensentur 2 Petr. 3,46. Referunt alii ad'Gen. 6, 5. 3., vel ad Num. 44, 29., vel ad Prov. 24, 10., vel ad librum quem- piam, qui interciderit. Sed sat prope accedunt Jacobi verba.ad Gal. 5,147.88. ubi pOdvor invidiae ponuntur inter opera carnis, et contra carnem concupiscere dicitur spiritus, quo qui ducuntur, hi non sunt sub lege, sed sub gratia. Maxime vero assonant ad 4 Petr. 2, 4.8. 5. deponentes — INVIDIAS, — lac CONCUPISCITE — DOMUS SPIRITUALIS. Quodque hic sequitur, majorem vero dat gratiam: congruit cum illo, suavis est Dominus. ib. v. 3. Qui locum Petri probe habuerit animo impressum, Jacobi respectum ad illum pror- sus agnoscet. Neque obest chronologica epistolarum series. Sic Jacobus non solum Petro, sed etiam Paulo subscribit. — ptovov) Invidiam necessario parit amicitia mundi: invidiam non fert Spiri- tus, qui habitationem cepit in nobis. — TO mvevpe) Spiritus gratiae et amoris. — xaraxnoer) habitationem cepit. — év nuiv, im nobis) filiis N. T. :
- y. 6. pelSova) eo majorem, quo longius recesseris ab invidia. — dldwor, dat) Deus. — déyer, dicit) Scriptura, v. 5. Confirmat Jacobus. auctoritatem Salomonis: quem convenienter allegat, a sa- pientiae impedimentis nos dehortans. — 6 O09 — yoour) Prov. 3, 34. LXX, Kvovos. cetera iisdem verbis. Plane cum Petro Jacobus con- gruit vid. 4. ejysdem ep. ¢. 5, 5. — vxeonpavoes, superbis) Super- bia mater invidiae, de qua v. 5. Hebr. ro°xd> irrisoribus. tales sunt, qui scripturam inaniter loqui putant. — GUTTA OOETAL, resi- stit) Hebr. y>>> irridebit. Humiles ita animati sunt, ut Deo, si fieri posset, ut Ipse cujusquam gratiam requireret, eam praestaturi forent; superbi autem resistere Fi conantur, ut Pharao. utrisque ergo par pro pari refert. superbis resistit ; humilibus dat gratiam. — yaou, gratiam) Cui Deus gratiam dat, is omnem invidiam de- iscit. dise v.7. bnordyyte 8v 1H GeH) LXX, Ps. cit. v.6., many Tp Pep vmoraynde n yyy Bs. Hoe submuttite vos congruit cum humili- bus, v. 6., et interjecta explicatione hujus submissionis concluditur
versu 40. coll. 4 Petr. 5,6. — avrisnté — ap UMOV, resistite — @ vobis) Sequitur oppositum : appropinguate — vobis. Cont. resistite, 4 Petr. 5,9. — t@ dvafodw , diabolo) superbo, maxime per super-
biam tentanti; hosti, cui militant superbia et invidia in mundo. — gevieroe , fugiet) ut superatus. Laetum verbum. 4 Joh. 5, 18. v.8. éyyioare, appropinquate) Fugam diaboli sequitur, naturae potius quam temporis ordine, appropinquatio ad Deum, per bonas preces. Vv. 2.8. — éyyvet, appropinquabit) ut propitius. Laetissimum verbum. — xadagloare, mundate) ut possitis diabolum fugare. —