affectus linguam movens. — P¢Anrae, voluerit) Hypallage. id est, quocunque vult regens, penes quem est impetus. sv. 5. *) weyadavyet) magnopere se jactat: plurimum sibi arro- gat, de praeteritis et in futurum. Saepe magnitudo est earum re- rum, quas securi parvas putant. Magna etiam exprimit mundus, et rota, et gehenna. v. 6. — id8, ecce) ecce, tertium, tertiae com- parationi praemissum. — od/yov) Sic modo, mexgov. nAlxov Alex. eum quo Latinus, neque is solus, plane conspirat: ac tamen jure a margine meo hance varietatem removi: 4) quia plana est alliteratio ad ylixny subsequens. 2) quia modicum etiam Latini scriptores reti- nent. Hoc sufficit ad tuendam lectionem receptam. v. 6. 0 x0Guog, mundus) Pars subjecti, articulo addito, (ut mox »illud » oncdéoa wri.) declarans, cur lingua dicatur ignis: quia scili- cet illa est mundus (Vulgato, universitas) iniquitatis. Respiciunt inter se quantam sylvam et mundus. Ut macrocosmi instar est microcosmus; sic microcosini instar est lingua, hune totum ciens. Frequens est a macrocosmo ad microcosmum metaphora: Ps. 139, 45. Cohel. 42, 2.::neque solum ad hominem, sed etiam ad cetum, Jon. 2, 5. 6.7. Eam Jacobus adhibet. Mundus habet superiora et in- feriora. ea, ad partem meliorem, sunt coelum et terra; ad deterio- rem, terra et gehenna. atque ut in mundo ad terram se habet coe- lum aut gehenna: sic in homine ad totum corpus sive naturam se habet cor, cui lingua servit. nam penes pios coelum, penes malos gehenna suas habet in corde venas, unde tot mira ad rotam nativi- tatis diffunduntur. Haee rota quid notet, ex Ps. 77, 49. declarari possit: gavy rig Boovtis o8 gv rH TQ0Ya, Epavay ai asgamal 6% vi} ocxgueryn. namque uti ibi dy>a TOOYOS Th olKEuery DAN oppo- situs denotat sphaeram coelestem-sive aéream; sic hoc loco cgoyog TiS yéveoswg, 17, yeevyn cordive oppositus, denotat partes terrae supe- riores, hominisve naturam totam, mediam inter coelum et gehennam; _atque adeo corpus cum toto ejus temperamento. Conf. desursum, terrena,*daemoniaca: infra, v.15. yéveorg, constitutio naturalis, cap. 4, 23., et vita; Judith 12,19., macasg tag nutous rig yeveosmg us. Metaphora a rota rotunda valde congruens. nam ut rota celerrime cireumagitur; sic sphaera coeli, et hominis natura. et haec accensa, dum circumagitur, mox tota exardescit, ut ignis non solum in gyrum agi, sed gyrus esse videatur. Confer, de rotis- flammeis throni divini, Dan. 7, 9. — érw¢, sic) Haee vocula, Afris haud lecta, ex initio versus 5. hue est illata. Si apostolus eam in hac similitudine ite- rum adhibere voluisset, non in medio, sed in principio apodoseos ad- hibuisset, ¢rw xai 4 yhwoow nig. Pauca, sed magni momenti sunt monumenta, quae érwg omittunt, praesertim Isidoro Pelusiota acce- dente. Comparationes sunt tres, ab ids, (d8, (dé (Vv. 3. 4.5.) inci- ‘pientes. Tertia comparatio protasin habet in versu 5. medio: édé cdlyov noo yAtunv Vly» avanrec’ apodosis incipit versu 6. ineunte, et ex duabus constat enunciationibus,. quarum prior haec est: xai 4 yluooa 200, 0 xOOMOS TAS a Sonlag sell. égdv* altera vero, 1 yAnooo nadicsatat év TOI méheowy judy n onvdsoa blov ro oda. In hae altera enunciatione 7 yAmooa tanquam Subjectum per anaphoram et
*7 ; yldooa, lingua] Eadem de penna valent, linguae vicem sacpe- numero praestante. Vi g, li2
500 JAC, Il, 6 — 12.
emphasin iterum appellatur, citra particulam &rw¢* praedicatum est, nadisara — — oodmua, facili hoc sensu, Lingua est quae maculat totum corpus. Inter duo haee membra érwg alienum esse videtur: tantum abest, ut &rwg amoto truncata fiat. oratio. Subsequitur de- claratio: quippe quae et inflammat et inflammatur. etc. ubi, per me- taphoram a macrocosmo ad thicrocosmum, Lota sive sphaera supe- rior (coll. Ps. 77. y. cit.) est ipsa natwra humana rationalis: ge- henna vero est pars profundior, cor. Lingua, in medio, ex inferioribus inflammatur, et superiora inflammat, ipsa mundus sive orbis inju- stitiae. Sic expedita fore spero, quae Wolfius ad h. 1. notavit: eademque, quae dixi, cum interpretatione Baumgarteniana h. 1. con- ferri facile patior. —- xa%isarav) Idem verbum, c. 4, 4. — ome- déoa, maculans) ut ignis, per fumum. — zal phoyiteoc nal gro- yuCouern) quippe quae et inflammat et inflammatur. “Activo passi- vum postponitur: nam magis magisque e sua potestate exit, qui lingua peccat. _ v7. yoo, enim) Nil acrius igni. — guorg Onolwy) i.e. Onola. Periphrasis. — dawolerae xat dedciwasae) domatur, sensu passivo ; et domita est, sensu medio. — ty guoe, naturae) Dativus notat obedientiam eorum, quae fesribected’