684 Apoc, Xiii, 48.

est? quod quo modo jam tum cuipiam oceurrere potuerit, suspicari liceat. In Sybillinis, quae antiqui multum respexere, lib. VIII dici- tur, Alvog avroy cdeicae. in multis autem principatibus primus et ultimus eodem nomine insigniti reperiuntur: primusque Romae epis- copus non Petrus, sed Linus: postremum ergo, quanquam vetustus error Petrum secundum dicit, vetustior opinio Linum secundum (quam vere, nil refért) arripuisse videtur. Latine LInVs seCVnDVs 666 valeret forsitan: sed tales signaturae primo tempore, unde nonnulli pro ominibus habent, non extremo, in suis subjectis notari solent. Utut est, 4/NOS valet 360. Deficiunt ergo 306, id est, T/A. Litteris 74 et A/NOSZ conjunctis, fiebat illud AA47'2/NOS. Vel audierant, Latinum fore nomen bestiae, in Latina, non in He- braea Graecave lingua exstiturum: et id, materiali suppositione, de ipso nomine areivog interpretati sunt. Sive hoe sive illud erat, Aarer- voo cum E sumi non debuit. nam HJ Graecum subsequente consona, Latini quidem per I exprimunt, ut e/zwy, icon: sed I Latinum Graece non transit in EJ, neque Aaréivog analogiam habet. non enim scribi- tur axvdeivog xrd. sed axvdivos, adBivos, axgayartivos, aksEavdgt- v0S, AYTMMIVOS, aOxTIVOS, aOzYIvOS, PoOVTiVveS, KaABIVOG, xAGIrOS, HOALATLVOS, HOATIVOS, RYLOTIVOS, KEAOTLVOS, RMYSAYTIVOS, Aeovtivos, Aevivos, AuBEgrivos, hoyyivog, maxotvos, uakeuivos, Magivos, veQud- Aivog, veyoivog, Evpedtvog, meatvog, GaSivog, Garogrives, Saotvos, Tagarrivos, teyéAAivos, Geatvos, Plwoevtivog. Putidum esset, plura conquirere. Apud ipsum Irenaeum, éesivog, sadevtivos, vyivos, gam- givog, constanter per I simplex: et sic Aurivog, quod ipsum in Si- byllinis etiam I modo productum, modo correptum habet. Itaque in uno Andreae codice ms. Aerivo¢g, a librario emendante, contra An- dreae institutum, est repositum: in altero ad Aareivog additur, dva dvugOoyys, aperta licentiae confessione, quae ut apud Germanos in Germanicis, sic apud Graecos in Graecis eteostichis frequens est. Etenim ejusdem numeri 666 gratia fecere reerav ex teray, NamEiox0s ex manioxog¢, aoveus ex caoveuat. Sed ejusmodi licentiae in re gravissima nil loci esse debet. Alia nomina, Hippolyti exemplo, exercitii causa, adjecit Andreas Caesariensis, ejusve hae in parte amplificatores. In iis maxime insigne est BENEA/KTOS, non solum in codice Augustano, qui alia aliis superaddit nomina, sed etiam in editione Sylburgiana: neque tamen Benedictus ille Nursinus, de | quo Andreas audire potuit, quemque Nic. Mulerius hue confert, a Graeco quopiam librario notatus videtur: nam Graecorum -quoque menologium prid. Id. Mart. memoriam ejus habet: sed Benedictus IX . pontifex Romanus. Non abludit, qui Casparo Heunischio in mentem venit, s[L Vester seCVnDVs. Etenim Silvester, quum annus 4000 a nativitate Christi; Benedictus, quum annus 1000 a passione Christi numeraretur, sedebant: et ad utrumvis annum millesimum, quasi elapsi forent anni milleni capite 20. scripti, regnum bestiae exspec- tarunt veteres, (ut patet ex Andrea, cujus curioso cuipiam lectori numerum 666 ille BENEA/KTOS, ut apparet, subministravit :) nec tales hodie Benedicti illius, quales Silvestri fama vindices habet. Satis operae, opinor, considerandis antiquorum sententiis dedimus: recentiora etiam commenta vel nugamenta, praeter ceteros, recensere dignatus est Scherzerus in Syst. p.865. Wolfius Tomo IV. Curar. p.545. Itaque supersedere licet nobis: adjici tamen possit, quod Christopho-