‘Apoc. Xiv, 6—9. 687

venisse, minus certum habemus: si jam venit, de Spenero est cogi- tandum. ‘Tertius exitum mensium 42 breviore intervallo antecedit: quanquam per eum bestiae ipsius, non modo imaginis serioris, ado- ratione interdicitur. — evayyedioar) Similis locutio wecoaous —nee- eacar, c.3, 40. eth, 1. evayycheov—evayyehioas. — t#g xaPnueres) Tso xatotxévrag, unumalterumque exemplar, ex frequentiore Apo- calypseos phrasi. Conjunxit utrumque Reuchlinianus liber. reg xa07- tlévesg, potior pars codicum, eum Lat. Orig. Innocentius quiddam est sedere in terra, quam habitare in terra: hoc civium, illud alie- morum. Habitantes in terra dicuntur, quos vae tria feriunt: sedentes m terra, quibus evangelium aeternum praedicatur. Differentia ver- borum elucet ex Es. 18, 3. pus 22Dw1 dan caw dD _ v. 7. xoloewg, judicii) In extrema tempora refert hoc praeco- nium Ven. D. Langius, Epicr. p. 402. nee tamen justo serius id statui debet. Locum Matth. 24, 144., quem confert, expendimus supra, ad ‘cap. 6, 2. — nanyac, fontes), Non additur articulus. nam sub mari fontes jam quodammodo continentur: quanquam hi per se quoque magnum quiddam sunt in universitate rerum. vid. Becmanni hist. geogr. cap. 3. part. 4. aida __ Vv. &. éneoev Eneoe) Vid. ad cap. 18, 2.— Safvdav 4 weyadn) Sic codices omnes, sic etiam Copt. sic cap. 16,419. 47, 5. 48,2. et LXX Dan. 4,27. At 9 modcg interponitur ab Erasmo, ex cap. 28, 40. 21. Saepe nomini proprio additur epitheton, sine substantivo appellativo. Grandius quiddam sonat Babylon magna, absolute, quam Babylon urbs magna. — é«, de) Asyndeton. — 18 otve) Paucorum testium haec lectio est, antiquorum tamen, ex Graecis et Latinis, ad quos Cassiodorius accedit. Quia in iis locis, ubi de tra Dei agitur, 0 oivog ré Guus dici solet, ideo hic et ¢. 18, 3., ubi de fornicatione Babylonis agitur, item 0 oivog r& Gumés a li- brariis est invectus. Sed vid. App. crit. Ed. IL ad h. 1. Saepe ira Dei, saepe meretricia impuritas, sub schemate potus describitur, In illo potu, non in hoe, adhibetur vocabulum ré Guns. — MEMOULKE, potavit) Lutherus in Praefatione ad’ Roberti Barns Vitas pont. Ego sane in principio, inquit, non valde gnarus aut peritus historiarum, a priori, ut dicitur, invasi papatum, h. e. ex scripturis sanctis. Nune mirifice gaudeo, alios idem facere a posteriori, h. e. ex histo- riis. Et plane mihi triumphare videor, cum, luce apparente, historias cum scripturis consentire intelligo. Itaque secundi hujus angeli prae- conio subservit historia rerum Romanensium, quae magis magisque in lucem profertur: praecipue vero ponderare h. 1. fas erit, seposito partium studio, quae sub initium hujus seculi in oriente per Mis- siones non tam pontificias, quam Romanas, gesta, et e contrario per Evangelicas Missiones geri coepta sunt. Impurum potum genti- bus datim excipit purior. vy. 9. aAdog, alius) Bonum est praeconium angeli cum aeterno evangelio, bonum secundi ac tertii: sed tamen alius est angelus secundus, alius etiam tertius. Recte intra limites suos se continuit v. gr. Spenerus. vid. Bar. Canstein. in Vita ejus, §. 32. Sed si quis intra eosdem limites propheticum posteritatis serutinium atque testi- monium coercendum putaret, peccaret. Varia sunt et dona et tem- pora. Vid. Erkl. Offend. p. 145. 158. 8. 166. s. 176. ss. 1041.8. 4417. — ei rig xtd., si quis adoraverit bestiam et imaginem qus, et ace