ceperit characterem in fronte sua aut in manu sua: et hic bibet de vino irae Dei, quod infusum est. merum in calice irae ipsius, et cruciabitur igne et sulphure in conspectu angelorum et ante con- spectum Agni. Et fumus tormentorum eorum ascendet in secula seculorum, nec habent requiem die ac nocte, gu adoraverunt bestiam et imaginem ejus, et st quis acceperit characterem nominis ejus) ‘Una omnium horrendissima in tota Scriptura est haeece commina- tio. Pellit timorem ab interfectoribus corporis timor ab Eo, qui potest et animam et corpus perimere. Luc. 42, 4. 5.
v.10. &% t& ofps c& Guus -— év tH mornolw TiS coyns, ex vino eacandescentiae — in poculo irae) Ut se habet vinum ad po- -culum, sic excandescentia ad iram. Considerata verborum differen- tia. cap. 16, 19.49, 15. % ooyn tov _Oupoy in actum deducit. conf. Rom. 2, 8. not. man Suuos, FAN 0eyn apud LXX. — vé xexegaoueve axgare, quod infusum est merum) KEQavyvue, misceo, dicitur in ge- nere pro infundo, etiam de mero mero. axoaroy merum est, cui nil gratiae aut, spei attemperatur. T'ale merum jam est mixtum et paratum adoratoribus bestiae. Propinqua impendet et sanctis salus, et malis poena. Psalm. 75, (74) 9. morjovow év yeugi Kugis oive axoars, TAH OES HEQUOMATOS.
v.44. e269 atava atovov) Sic quoque cap. 19, 3. 20,40. Vesti- gia hujus lectionis, studiosissinam indaginem desiderantis, notavimus in Apparatu. Ceteris locis scribitur , «9 tes wiivag tov acevo. Utraque quasi. quadrata locutio est, ut myrias myriadum, coeli coe- lorum. Articulus emphasin habet, praesertim ubi de Aeternitate Det sermo est. Magna in hisce locutionibus est opportunitas articuli Graeci vel adhibiti vel praetermissi. — avaBaiver, ascendit) Prae- sens, post futurum, futuri vim habet, sed cum emphasi.
v.12. *) of ryodvees, servantes) Vel conjunguntur. abstractum et concretum, patientia et servantes: vel potius est nominativus pro genitivo, TOY ayloy, oi ENOBYTES, sanctorum servantium: coll. cap. yet Bey asia forse, 0 Maorus 0 MLSOs.
- 13. **) anagre, eyes tO uvevua) Vocem illam, Seribe, Beati. mortui, que in Domino moriuntur, ut requiescant etc. elocutus est coelitum quispiam, cujus personae et conditioni proprie congruit, Jesum appellare Dominum. Eam vocem Spiritus ipse quasi per pa- renthesin interpellat, simulque comprobat et ampliticat, per voculam anaore, a modo: perinde uti post, Seribe, Beati, asseveratio se- quitur capite 19, 9. A modo, scil. beati sunt, inquit Spiritus. A modo, ab hoe ipso articulo temporis, quum vox haee in serie ‘prophetiae loquitur. Occurrit etiam loquela Spiritus, c. 22, 47. 2, 7. etc. Lo- quitur autem Spiritus in sanctis, praesertim afilictis , 4 Petr. 4, 44., domumque petentibus, 2 Cor. 5, 5. A vocabulo waxagcoe pendet iva, uti c. 46,45. 22,44. Ne? primum in | margine exstitisse videtur, uti ec. 22, 20. vut alterum: unde alii val Agyer, alii Aeyec vai fecerunt.. Sine hac vocula. constat sensus ***), Latinus eam non legit, sed aw
*) dds, hic] Etiam haec ad praeconium angeli tertii pertinent, quod iti- dem antithesin aliquam continet ad triplex vae. V. g.
**) anodvie oxovres, morientes] morte vel violenta vel naturali. V. g. ***) Attamen majus ei pretium margo Ed. 2., quam Ed. maj., constituit,