CAPUT VII.
Molec, abominatio filiorum Amraon— Idem Molec, Moloch, Milcham — LXX. "Apx,ay — Cultus et locus ei destinatus — Cultus,traductio per ignem — Ejus duo genera — Vivicomburium et februatio — Sententia Vossii, et Maimonidis, de purgatione, rejicitur — Vivicomburium infantum Phoenicibus usitatum — Mos et ritus sacrificii infandi — Mos varie traditus— Imago Moleci et Saturni — De lustratione per duos ignes — Temporum decursu mitius illud cruciatuum genus obtinuit — Inidatio idololatrica per varios cruciatuum gradus — Super- sthionis immanissimee origo — Locus cultui destinatus vallis filii Hinnom — Locus amoenissimus unde dictus vallis Hinnom — Teevv*, a^7 ** — Quas ob rationes nomen istud usurpatur ad designandum locum damnatorum — Tophet unde dictum — De verbis Jobi, cap. xvii. 6 — Locum et poenas damnatorum vox denotat — Molec idem ac Baal-peor, hoc est Sol — Saturnus Sol — Adram- melech et Anammelech — Cultus Solaris — Equorum dedicatio et adoratio.
I. BAALI in sacra historia proximum locum Molec occupat. Is dicitur " abominatio filiorum Ammon," 1 Reg. xi. 7. Quern scilicet Baalem seu dominum vocabant Tyrii, is Ammonitis, Molec, sen rex dicebatur. Neque quidquam interest utrum regem aliquem dicas, an dominum. Dicitur etiam Moloch, Amos v. 26 ; et Mil cham, terminatione et sensu vocis parumper immutatis, 1 Reg. xi. S3; et etiam Malcham, Zeph. i. 5. LXX. vertunt Lev. xviii./'A^wi/, quse est vox media inter regem et dominum quemlibet. Idoli hujus a cultu teterrimo notissimi, prima mentio occurrit Lev. xviii. 21. De eo duo prascipue celebrantur; cultus; et locus ei destinatus. Cultus erat, " traductio seminis per ignem/' Lev. xviii. 21 ; Deut. xviii. 10 ; 2 Reg. xvi. 3, xxiii. 10. Ejus duo genera fuere, — vivicombu- rium, et februa. Hsec solum in hujus idoli sacris peragendis inteJ- ligenda contendit Yossius. In ea quoque sententia est Rambain,
CAP. VII.] THEOLOGLE MOSAICS CORRUPTIO. 333
de Idololatria, cap. vi. sect. 4, 5. " De semine tuo" inquit, " ne des ad traducendum Molocho. Quomodo id fiebat? Accenso igne magno, acceperunt partem sui seminis" (hoc est, filium aliquera vel filiam) " quam sacerdotibus igni servientibus tradebant. At sacer- dotes ubi filium accepissent, eum patri restituebant, quo ipse ex sententia sua eum per ignem traduceret. Igitur pater filium, per- missu sacerdotum per ignem agebat. Pedibus autem jubebat trans- ire donee flammae quicquid erat emensus foret. Non enim Molocho eum comburebant; sed cultus ille tantum in transitu consistebat." Sed reclamant apertissima Scripturse testimonia. Locus, prout dic- turi sumus, Moleci cultui destinatus, erat " vailis filii Hinnom/" In ea vero rex Achaz, " filios suos igne combussit," 2 Chron. xxviii. 3. Alios idem fecisse testatur Jeremias, cap. vii. 31, 32, qui proinde vallem istam " vallern occisionis" vocat. Et cremationem Molecianam ita interpretatur psaltes, Ps. cvi. 37, 38, "Sacrificaverunt filios suos, filiasque suas dsemonibus, et effuderunt sanguinem in- noxium, sanguinem filiorum suorum, filiarumque suarum, quos sacrificabaut." Yivicomburium plane indicat. Inde eadem vox immolare etiam significat, quae traducere. Atque in ea sententia e Judseis etiam sunt Moses Gerundensis et Isaacus Abarbanel.
II. Superstitionem hanc Molecianam a Phcenicibus Israelitas accepisse nemo dubitat. Eos alibi ostendimus filios suos sacrificasse Saturno. Ita de Poenis Ennius: —
"Pceni sunt soliti sos sacrificare puellos." Quern versiculum Ennianum ita effert Silius Italicus :— •
" Mos fuit in populis, quos condidit ad vena Dido, Poscere C39de deos veniam, ac flagrantibus aris, Infandum dictu ! parvos imponere natos."
Et Sophocles in Androm. v. 3 : —
yeip Ifn ra~ft fiap£eipois l\povtu
Et Plato in Minoe : 'H/^/i> i^kv ou vopos larh avQpuxovg §vei KapXydoviot ds Svovfft u$ offiov <Ji/ xa/ VO/AI{AOV auro/j, xal ravrcx, svioi UVTUV xai rov$ avruv uhTg ru Kpovy, us 7cu$ xai ffv aKqxoag. Similiter avdpu- vroQvafav Phceniciam pene nemo non veterum memorat. Eorum exemplo sceleri isti operam dederunt Israelite.
III. Ritus et morem infandi hujus sacrificii narrant Rabbini. " Fuit," inquiunt, " Molech imago concava habens septem conclavia; unum aperiebant similse offerendae ; aliud turturibus; tertium ovi; quartum arieti; quintum vitulo; sextum bovi. Qui vero volebat offerre filium, huic aperiebatur septimum cubiculum. Et facies hujus idoli erat ut facies vituli, manus plane dispositaB ad recipien- dum ab astantibus: et saltabant interim, quo puer in idolo succenso igne cremabatur; percutientes tympana, ne pueri ejulatus audiretur " Ex iis etiam Lyra: "Moloch/' inquit, " ut Ebrsei dicunt, idolum erat
334 THEOLOGIZE MOSAICS CORRUPTIO. [LIB. V.
cupreum ad formam hominis factum, interius concavum. Et in ilia concavitate fiebat ignis, quousque idolum esset quasi ignitum, et tune ponebatur puer inter manus idoli. Et sacerdos tympana pul- sans tantum sonitum faciebat, quod vox pueri morientis audiri non poterat, ne parentes compaterentur, sed magis crederent animam acceptam a diis in quiete et sine dolore." Alii aliter : "Incendebant," inquiunt, " Chemarim ignem magnum, et accipiebat eorum aliquis partem seminis a patre, et tradebat earn aliis Chemarim ; et illi rur- sum reddebant nlium patri suo, postquam ipsis traditus esset, ut traduceret eum per ignem eorum potestate. Atque pater filii ipse erat. qui traducebat nlium suum vel filiam suam per ignem accen- sum potestate Chemarim, transireque eum faciebat ab uno latere ad aliud per mediam flammam, donee combureretur puer." Tradi- tionem istam pueri ro?g Chemarim, intelligi putant verbis illis prse- cepti, "Non dabis," aut, "Non trades de semine tuo ;" et traductionem, per transitum istum exponunt; nee tamen negant, eum tandem necatum et crematum fuisse. Statuam autem asneam Carthagine Saturno dicatam, cui ignis ad homines vivos comburendos suberat, narrat Diodorus : et morem similem inter Druidas obtinuisse, supe- rius docuimus.