mali, varii, ad sese referre debent, quae ad ipsos pari modo perti- nent. Quodvis alloquium ad angelum ecclesiae concludit promissio, quae vincenti datur. — r7qg) Cod. Alex. ruij* neque id per incuriam. Ter enim habet, r@ év épéow éxxdyolas. ro év meoydum exxdy- aiag’ (Latine diceres, angelo ecclesiastico, qui est Ephesi, Pergami :) et, r@ év Gvarigocg. Hi ipsi tres angeli sunt, qui partim laudan- tur, partim reprehenduntur: et sermo magis directe eos tres petit in epistolis, quam binos reliquos, qui sine exceptione vel laudantur vel vituperantur. — év égéow, Ephesi) In ea urbe et floruit diu Timotheus, et obiit paulo post Apocalypsin datam. Polycrates, Ephesi episcopus, martyrium descripsit Timothei: quod quidem seriptum, ut alia permulta, cteriorum Graecorum sedulitas interpo- lavit, sic tamen, ut res praecipuae manerent, easque ab interpola- mento simpliciora defenderent exemplaria. Is igitur Polycrates apud Usser. de anno solari f. 96. Catagogia infidelium Ephesi fuisse ait d. 22. januarii, et tertio post die Timotheum ab illis interfectum, Nerva imperatore. Diem 22 et 24 januarii imperator non vidit Nerva, nisi A. XCVII solus, et A. XCVIL cum Trajano, mox d. 27 jan. mortuus. Itaque apocalypsis Ephesum quoque missa fuerat, perbrevi utique ante necem Timothei: neque tamen hunc apocalyptico puta- rim alloquio peti. Evangelista erat Timotheus, non ecclesiae unius angelus: idemque, si extremo suo tempore a primo amore delapsus esse potuit, certe non minus de morte tam propinqua, ut credibile est, quam Smyrnensis ecclesiae angelus, admoneretur. Vv. 2. oida re éoya oe, scio opera tua) Hoc oida scio septies occurrit : ; : 3 scio tua opera, ¢. 3, 1. 8. 15. scio luam pressuram, ¢. 2,9. “scio, ubi habites, c. 2, 13. scio tuum amorem, c. 2, 419. — xai orv) Kai omissum a quibusdam olim: sed retinendum est. *) Sunt enim diversae [utut conjunctae in hoc Viro, V. g.| virtutes, tolerantia et severitas contra malos. — énéigauoas ) Enevoacw, Erasmus, sine ullo codice: énéloacag cod. omnes. Vid. App. crit. Ed. II. ad h. 1. Medium mecoaouae non nisi cum infinitivo, idque raro, occurrit, ut énscgdro xodddodar, Act. 9, 26. mecommal oe, cum accusativo, nunquam dicitur: mecgafw, in omnes partes usita- tum est. [Praeclarum in hoe Antistite judicii acumen fuerit. V. g. — amnosolheg, apostolos) Repelluntur hoe loco falsi apostoli: falsi Judaei, v- 9., Ethnicismo dediti, v. 13.5. vy. 3. & xéxonlaxas) Sic Alex. habet. Ceteri item, magno con- sensu, 8x éxomlooag’ tantummodo & pro K, ex rhythmo éSacaoas. Vid. App. Bd. IL. ad hb. 1. xonedy, pro xauverv, Matth. 14, 28. 4 Cor. 4, 412.,neenon Joh. 4,6. Unde apud LXX verbis mxb Sw> dwn mon iy maximeque 37 respondet. Hesychius, xexunxwg, xexonvaxwg. An- tanaclasis a Wolfio laudata, haec est: nove laborem tuum, nec tamen laboras, id est, labore non frangeris. a vy. 5. **) e dé wy) Hoc dicitur absolute, sine verbo, v. 46., gay
*) Omissionem praetulerat margo Ed. maj., sed Gnomoni et Ed. 2. con- gruit, et Vers. germ. KE, B. ve , **) uvnuoreve, memento] Plurimum juvat ejusmodi reminiscentia. ¢. 3, 3,
Beg