Resp. Præcepta Ecclesiæ summa et præcipua novem sunt. Primum est, ut Deum quisque cum contritione et compunctione cordis adoret, ut singulis diebus dominicis ac festis solemnibus ecclesiæ sacris rite operetur, hoc est, ut horas matutinas, liturgiam, vesperas, concionem diligenter audiat. Sic enim Scriptura (Luc. xviii. 1): 'Oportet semper precari et non defatigari.' Et alibi (Eph. vi. 18): 'Omni oratione et precatione orantes omni tempore in spiritu: et in hoc ipsum vigilantes cum omni assiduitate et supplicatione pro omnibus sanctis.' Rursus alibi idem ille Paulus (1 Thess. v. 17): 'Orate sine intermissione. Erotesis pe. Quæstio LXXXVIII.
Poia einai he deutera entole tes ekklesias?
Quodnam secundum Ecclesiæ præceptum est?
Ap. He deutera entole einai, na phulatte ho Christianos katha chronon tas tessaras diatetagmenas nesteias; proten, ten pro tes Christou genneseos; he hopoia archizei apo tas ie. tou Noembriou; deuteran ten megalen tessarakosten, ten hopoian ho Christos ekame; kathos (Matth. d'. b'.) legei he Graphe; kai nesteusas hemeras tessarakonta kai nuktas tessarakonta husteron epeinase; triten ton hagion Apostolon, ten hopoian archizei
Resp. Ut homo Christianus quotannis quatuor statuta Jejunia servet. Primum proximo ante nativitatem Christi tempore, cujus initium a quinto decimo mensis Novembris die ducitur. Secundum, quod magna Quadragesima dicitur, Christo ipsi inedia actum, tradente Scriptura (Matt. iv. 2): 'Et quum jejunasset dies quadraginta noctesque totidem, tandem esuriit.' Tertium sanctorum Apostolorum est,
he ekklesia meta mian hebdomada tes heortes tes hagias pentekostes; kai legetai ton Apostolon dia ten aphormen touten; diati eis ton kairon ekeinon hoi Apostoloi enesteuasi, pempomenoi eis to kerugma tou Euangeliou; kathos phainetai eis tas Praxeis auton, hopou (keph. ig'. g'.) legei; tote nesteusantes kai proseuxamenoi kai epithentes tas cheiras autois apelusan. He tetarte nesteia ginetai pro tes heortes tes koimeseos tes huperagias Theotokou kai aeiparthenou Marias; he hopoia archizei apo ten proten tou Lugoustou menos, kai teleionei te ie. tou autou menos. Akomi prepei na phulattetai kai he nesteia tes tetrades kai tes paraskeues; ma ochi tou Sabbatou kai tes Kuriakes, kata ton xs'. kanona ton hagion Apostolon, exo apo to mega sabbaton. Akomi eparedoken he ekklesia na nesteuomen kai te id'. tou Septembriou menos kata ten hupsosin tou staurou; diati kamnomen ten enthumesin tou pathous tou Kuriou hemon Iesou Christou, diabazontes ta Heuangelia tou pathous autou. Kai te kth'. tou Augoustou, dia na timesomen ten apotomen tou prodromou me nesteian. Exo apo touto mas eparedoke, na me nesteuomen eis kapoiais hemerais diatetagmenais; hos an einai apo ten hemeran tes genneseos tou Christou heos ton hagion epiphanion; kai hole he diakainesimos quod mox, exacta sacræ Pentecostes hebdomade, orditur ecclesia. (Claudit die Petri et Pauli, Junii xxix.) Apostolorum autem ideo nuncupatur, quod illo temporis spatio jam ad divulgandum evangelium ituri Apostoli jejunium celebraverunt, id quod ex Actis ipsorum clarum est (Cap. xiii. 3): 'Ubi jejunassent et Deum comprecati essent, manus illis imponebant eosque dimittebant.' Quartum jejunium proxime ante diem emortualem (sive Assumtionis), sanctissimæ Deiparæ, et semper-Virginis Mariæ, agitur. Initium illi Calendis Sextilibus: finis die XV. mensis ejusdem. Porro quarto etiam sextoque cujusque hebdomadis die jejunia observari oportet. Sabbato et die Dominico non item, vetante id canone LXVI. sanctorum Apostolorum; excepto tamen magno Sabbato (quo compositæ sepulcro suo sacræ Servatoris reliquiæ quievere). Sed et XIV. Septembris diem, exaltationi S. Crucis dedicatum, jejunio coli jussit ecclesia, siquidem eo die memoriam passionis Dominicæ recitatis, quæ de ea agunt, evangeliis recolimus. Itemque diem XXIX. Augusti, nimirum ut Ioannis, Christi præcursoris, obtruncationem religiosa inedia celebremus. Ad hæc etiam, ut ne statis quibusdam diebus cibo nos abstineamus,
hebdomas, kai he hebdomas meta ten pentekosten, kai he prophonesimos, kai he turine. Ta hopoia chreostei katha Christianos orthodoxos na phulatte. eadem tradidit ecclesia. Puta, a die natali Christi usque ad diem sacrorum Epiphaniorum, totaque Paschali atque Pentecostali hebdomade, ut et illa, quæ Dominicam Septuagesimæ præcedit hebdomada ( prophonesimon dicunt). Eaque itidem, quæ inter Sexagesimam et Quinquagesimam interest (Græcis turine est). Quæ omnia orthodoxus quisque Christianus bona fide custodire debet. Erotesis pth'. Quæstio LXXXIX.
Poia einai he trite entole tes ekklesias?
Quodnam tertium Ecclesiæ præceptum est?
Ap. Na timountai hoi pneumatikoi me ten prepoumenen eulabeian, hos douloi tou Theou kai mesitai, hopou mesiteuousi di hemas pros ton Theon; malista ekeinoi, hopou exomologousin, hos Pateres pneumatikoi, kai ap' ekeinous prepei na bouleuometha peri tes soterias hemon. Dia to prostagma touto he Graphe (a. Kor. d'. a.) homilei tetoias loges; houtos hemas logizestho anthropos, hos huperetas Christou kai oikonomous musterion Theou. Kai (a. Thess. e. ib'.) allachou; erotomen de humas, adelphoi, eidenai tous kopiontas en humin, kai proistamenous humon en Kurio, kai nouthetountas humas, kai hegeisthai autous huperekperissou en agape dia to ergon auton. Kai (a. Kor. th'. ig'.) eis allon topon; ouk oidate hoti hoi ta hiera ergazomenoi
Resp. Ut homines ecclesiasticos debita colamus observantia, velut ministros Dei ac sequestres, qui pro nobis apud Deum deprecatores se præbent. Inprimisque illos, qui ut Patres spirituales coufessiones nostras excipiunt, et quos a nobis in salutis negotio consuli fas est. De quo præcepto ita loquitur Scriptura (1 Cor. iv. 1): 'Sic nos æstimet homo, ut ministros Christi et dispensatores mysteriorum Dei.' Et alibi (1 Thess. v. 12): 'Rogamus vos fratres, ut agnoscatis illos qui laborant in vobis et præsunt vobis in Domino et commonefaciunt vos, ut eos summo in pretio habeatis, in caritate, propter opus ipsorum.' Et loco alio (1 Cor. ix. 13): 'Nescitis, quod qui sacris operantur,
ek tou hierou esthiousi? kai hoi to thusiasterio prosedreuontes to thusiasterio summerizontai? Houto kai ho Kurios dietaxe tois to Euangelion katangellousin ek tou Euangeliou zen. Kai (a. Tim. e. iz'.) palin; hoi kalos proestotes presbuteroi diples times axiousthosan; malista hoi kopiontes en logo kai didaskalia. Kai hoi kosmikoi anthropoi den prepei na anakatonountai eis ta pneumatika erga, kata ton Apostolon (Gal. s'. a.) legonta; adelphoi, ean kai proslephthe anthropos en tini paraptomati, humeis oi pneumatikoi katartizete ton toiouton en pneumati praotetos. ex sanctuario edunt? et qui altari assidue ministrant, cum altari participant? sic et Dominus constituit, ut 'qui Evangelium annuntiant ex Evangelio vivant.' Et rursus (1 Tim. v. 17): 'Presbyteri, qui bene præsunt, duplici honore digni habeantur: maxime, qui laborant in verbo et doctrina.' Nefas vero est profanis et laicis hominibus in munia spiritualia inferre se atque immiscere, dicente Apostolo (Gal. vi. 1): 'Fratres, si forte occupatus aliquo lapsu homo fuerit, vos qui spirituales estis instaurate hominem ejusmodi in spiritu lenitatis.' Erotesis k'. Quæstio XC.
Poia einai he tetarte entole tes Ekklesias?
Quartum Ecclesiæ præceptum quodnam est?
Ap. Na exomologoumetha tas hamartias mas tessares phorais ton chronon emprosthen tou hiereos tou nomimos kai orthodoxos kecheirotonemenou; hoi de prokoptontes eis ten eusebeian kai eulabeian has exomologountai katha mena; hoi de haplousteroi chreostousi kan apo mian phoran ton chronon na kamousin exomologesin ton hamartion ton, kai touto na ginetai eis ton kairon tes hagias tessarakostes. Eis de tous arrhostous touto prepei, na einai he prote ennoia, na katharisousi to gorgoteron ten suneidesin ton me ten exomologesin,
Resp. Ut quatuor quotannis delicta nostra sacerdoti recte atque ex ordine creato confiteamur. At qui in pietate ac religione longius progressi sunt, singulis mensibus noxas suas expiant. Simpliciores minimum semel in anno, videlicet tempore sanctæ Quadragesimæ, lustralem peccatorum suorum confessionem edere debent. Morbo oppressi id ante omnia operam dabunt, ut quam primum conscientiæ suæ maculas earum confessione coenæque sacræ participatione eluant; prius tamen summa cum reverentia
kai na genousi metochoi tes hagias koinonias, pernontes me pasan eulabeian protetera to hagion euchelaion. rite usurpato sacro chrismate. Erotesis ka. Quæstio XCI.
Poia einai he pempte entole tes ekklesias?
Quintum Ecclesiæ præceptum quod est?
Ap. Na me diabazountai ta biblia ton hairetikon, mete na akouetai he blasphemos didaskalia ton ap' ekeinous, hopou den einai gegumnasmenoi eis ten hagian Graphen kai eis tais epistemais; mete na dialegountai met' autous, mete na sunanastrephountai; kata ton melodon Propheten ton (Psal. a. a.) legonta; makarios aner, hos ouk eporeuthe en boule asebon, kai en hodo hamartolon ouk este; kai allachou prostassei he Graphe (Tit. g'. i.) legousa; hairetikon anthropon meta proten kai deuteran nouthesian paraitou.
Resp. Ut ne legantur Hæreticorum libri, neque fando blasphema illorum audiatur doctrina ab iis, qui in divinis ac humanis literis atque disciplinis inexercitati sunt; ne sermones cum ejusmodi hominibus conferant; ne ad familiaritatem eorum sese applicent, monente Propheta cantore (Psa. i. 1): 'Beatus vir, qui non ambulat in consilio impiorum, et in via peccatorum non consistit.' Et alibi præcipit Scriptura (Tit. iii. 10): 'Hæreticum hominem post unam alteramque admonitionem devita.' Erotesis kb'. Quæstio XCII.
Poia einai he hekte entole tes ekklesias?
Sextum Ecclesiæ præceptum quodnam est?
Ap. Na parakaloumen ton panagathon Theon dia pasan katastasin ton anthropon; proton men dia tous pneumatikous, egoun dia ton panagiotaton Patriarchen, dia ton Metropoliten, kai Episkopon tes eparchias kai dia ton kleron holon; epeita dia ton basilea, dia ton hegemona, dia holen ten gerousian, kai
Resp. Ut Deum optimum maximumque pro omni hominum ordine ac statu pie veneremur. Primum pro spiritualibus: nimirum pro sanctissimo Patriarcha, pro Metropolita et Episcopo nostræ provinciæ cleroque universo. Tum pro rege, pro præside provinciæ, pro senatu omni et rep., pro exercitu
pasan ten politeian; dia to stratopedon; exairetos de di ekeinous, hopou agathoergousin eis tais ekklesiais kai phrontizousi, na auxesousi ten pistin katholiken kai orthodoxon; kata ton Apostolon, hopou (a. Tim. b'. a.) legei; parakalo oun proton panton poieisthai deeseis, proseuchas, enteuxeis, eucharistias huper panton anthropon, huper basileon kai panton ton en huperoche onton; hina eremon kai hesuchion bion diagomen en pase eusebeia kai semnoteti. Touto gar kalon kai apodekton enopion tou soteros hemon Theou. Akomi na parakaloumen kai dia tous kekoimemenous, hopou emiseusasin apo ten zoen touten me pistin orthodoxon; akomi kai dia tous hairetikous kai schismatikous, dia na epistrepsousin eis ten orthodoxon pistin, prin na miseusousin apo ten parousan zoen. et legionibus; sed vero inprimis pro iis orandum, qui bene de ecclesiis merentur sedulamque navant operam, quo pacto orthodoxæ ac catholicæ religionis pomoeria terminosque proferant, auctore Apostolo, qui ait (1 Tim. ii. 1): 'Adhortor igitur ante omnia, ut fiant; deprecationes, orationes, intercessiones, gratiarumque actiones, pro omnibus hominibus; pro regibus, omnibusque loco eminenti collocatis; ut quietam ac tranquillam vitam degamus in omni pietate atque honestate.' Nam bonum hoc est et acceptum coram Deo Servatore nostro. Porro et pro iis orandum, qui jam obdormierunt; nimirum qui in orthodoxa fide ex hominum vita demigrarunt. Denique etiam pro Hæreticis et Schismaticis, ut resipiscant atque ad germanam pietatis sanctimoniam ante supremum vitæ diem sese recipiant. Erotesis kg'. Quæstio XCIII.
Poia einai he hebdome entole tes ekklesias?
Quodnam septimum Ecclesiæ est præceptum?
Ap. Na phulattontai hai nesteiai ekeinai kai deeseis, hopou thelousi prostassesthai xechorista apo ton Metropoliten e Episkopon eis ten eparchian tou, apo holous tous eparchotas aparasaleutos, hopou tais prostassei ekeinos dia kan mian anankaian hupothesin, egoun dia na epistrepse
Resp. Ut probe inviolateque jejunia illa supplicationesque, quæ scorsum a Metropolita aut Episcopo in dioecesi sua indicuntur, ab omnibus provinciæ incolis serventur. Scilicet quando necessaria aliqua de caussa indicuntur, sive ad expiandas justas Numinis violati iras,
ten dikaian orgen tou Theou ten epikeimenen eis ton laon tou; kai na ton lutrose e apo thanatikon, e peinan, e polemon, e abrochian, e polubrochian, e dia iatreian ton asthenon, e dia paregorian ton tethlimmenon; kathos phainetai eis tas Praxeis ton Apostolon hopou (keph. ib'. s'.) graphousin; ho men oun Petros etereito en te phulake, proseuche de en ektenes ginomene hupo tes ekklesias pros ton Theon huper autou. populum suum urgentes, populumque a pestilentia, a fame, a bello, a siccitate, aut pluvia nimia, eripiendum; sive ad sanandos ægrotos consolandosque oppressos, prout apparet ex Actis Apostolorum, ubi scribitur (xii. 6): 'Et Petrus quidem in carcere attinebatur, assiduæ vero pro eo ad Deum ab Ecclesia fiebant preces.' Erotesis kd'. Quæstio XCIV.
Poia einai he ogdoe entole tes ekklesias?
Quodnam octavum Ecclesiæ est præceptum?
Ap. Na men apotolmosin hoi kosmikoi, na pernousi biaios ta kala kai stekoumena tes ekklesias, kai na ta metacheirizountai eis idiais tos chreiais. Hoi de pneumatikoi proestotes chreostousi na prometheuountai apo ta kala tes ekklesias ta stolismata kai hosa alla einai anankaia eis ten ekklesian; akomi ten zootrophian kai endumata ekeinon, hopou huperetousi ten ekklesian; kai ton ptochon, kai ton xenon; kata ten didaskalian tes Graphes hopou (Prax. ia. dth'.) legei; ton de matheton kathos euporeito tis, horisan hekastos auton eis diakonian pempsai tois katoikousin en te Ioudaia adelphois. Ho kai epoiesan, aposteilantes pros tous presbuterous dia cheiros Barnaba kai Saulou. Akomi den einai dikaion